1 Call, I pray thee! Is there any that answereth thee? and to which of the holy ones wilt thou turn?2 For vexation killeth the foolish man, and envy slayeth the simple.3 I myself saw the foolish taking root, but suddenly I cursed his habitation.4 His children are far from safety, and they are crushed in the gate, and there is no deliverer:5 Whose harvest the hungry eateth up, and taketh even out of the thorns; and the snare gapeth for his substance.6 For evil cometh not forth from the dust, neither doth trouble spring out of the ground;7 For man is born to trouble, as the sparks fly upwards.8 But as for me I will seek unto *God, and unto God commit my cause;9 Who doeth great things and unsearchable, marvellous things without number;10 Who giveth rain on the face of the earth, and sendeth waters on the face of the fields;11 Setting up on high those that are low; and mourners are exalted to prosperity.12 He disappointeth the devices of the crafty, and their hands carry not out the enterprise.13 He taketh the wise in their own craftiness; and the counsel of the wily is carried headlong:14 They meet with darkness in the daytime, and grope at midday as in the night.15 And he saveth the needy from the sword, from their mouth, and from the hand of the mighty.16 So the poor hath what he hopeth for, and unrighteousness stoppeth her mouth.17 Behold, happy is the man whom +God correcteth; therefore despise not the chastening of the Almighty.18 For he maketh sore, and bindeth up; he woundeth, and his hands make whole.19 He will deliver thee in six troubles, and in seven there shall no evil touch thee.20 In famine he will redeem thee from death, and in war from the power of the sword.21 Thou shalt be hidden from the scourge of the tongue; and thou shalt not be afraid of destruction when it cometh.22 At destruction and famine thou shalt laugh, and of the beasts of the earth thou shalt not be afraid.23 For thou shalt be in league with the stones of the field, and the beasts of the field shall be at peace with thee.24 And thou shalt know that thy tent is in peace; and thou wilt survey thy fold, and miss nothing.25 And thou shalt know that thy seed is numerous, and thine offspring as the herb of the earth.26 Thou shalt come to the grave in a ripe age, as a shock of corn is brought in in its season.27 Behold this, we have searched it out, so it is; hear it, and know thou it for thyself.

1 Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?2 Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.3 Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.4 Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.5 Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.6 Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.7 Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.8 Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;9 Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;10 Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,11 Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.12 Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.13 Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.14 En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.15 Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.16 Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.17 Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;18 Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.19 En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.20 En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.21 Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.22 Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;23 Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.24 Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.25 Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.26 En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.27 Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.