1 And Zophar the Naamathite answered and said,2 Therefore do my thoughts give me an answer, and for this is my haste within me.3 I hear a reproof putting me to shame; and {my} spirit answereth me by mine understanding.4 Knowest thou {not} this, that of old, since man was placed upon earth,5 The exultation of the wicked is short, and the joy of the ungodly man but for a moment?6 Though his height mount up to the heavens, and his head reach unto the clouds,7 Like his own dung doth he perish for ever; they which have seen him shall say, Where is he?8 He flieth away as a dream, and is not found; and is chased away as a vision of the night.9 The eye which saw him shall {see him} not again; and his place beholdeth him no more.10 His children shall seek the favour of the poor, and his hands restore his wealth.11 His bones were full of his youthful strength; but it shall lie down with him in the dust.12 Though wickedness be sweet in his mouth {and} he hide it under his tongue,13 {Though} he spare it, and forsake it not, but keep it within his mouth,14 His food is turned in his bowels; it is the gall of asps within him.15 He hath swallowed down riches, but he shall vomit them up again: *God shall cast them out of his belly.16 He shall suck the poison of asps; the viper's tongue shall kill him.17 He shall not see streams, rivers, brooks of honey and butter.18 That which he laboured for shall he restore, and not swallow down; its restitution shall be according to the value, and he shall not rejoice {therein}.19 For he hath oppressed, hath forsaken the poor; he hath violently taken away a house that he did not build.20 Because he knew no rest in his craving, he shall save nought of what he most desired.21 Nothing escaped his greediness; therefore his prosperity shall not endure.22 In the fulness of his sufficiency he shall be in straits; every hand of the wretched shall come upon him.23 It shall be that, to fill his belly, he will cast his fierce anger upon him, and will rain it upon him into his flesh.24 If he have fled from the iron weapon, the bow of brass shall strike him through.25 He draweth it forth; it cometh out of his body, and the glittering point out of his gall: terrors are upon him.26 All darkness is laid up for his treasures: a fire not blown shall devour him; it shall feed upon what is left in his tent.27 The heavens shall reveal his iniquity, and the earth shall rise up against him.28 The increase of his house shall depart, flowing away in the day of his anger.29 This is the portion of the wicked man from God, and the heritage appointed to him by *God.

1 Ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:2 Pro tio miaj pensoj devigas min respondi, Pro tio, kion mi sentas.3 Hontindan riproĉon mi aŭdis, Kaj la spirito de mia prudento respondos por mi.4 Ĉu vi scias, ke tiel estis de eterne, De post la apero de homo sur la tero,5 Ke la triumfado de malvirtuloj estas mallongatempa, Kaj la ĝojo de hipokritulo estas nur momenta?6 Se lia grandeco eĉ atingus ĝis la ĉielo, Kaj lia kapo tuŝus la nubon,7 Li tamen pereos por ĉiam, kiel lia sterko; Tiuj, kiuj lin vidis, diros:Kie li estas?8 Kiel sonĝo li forflugos, kaj oni lin ne trovos; Li malaperos, kiel nokta vizio.9 Okulo, kiu rigardis lin, ne plu vidos lin; Lia loko lin ne plu vidos.10 Liaj filoj kurados almozpetante, Kaj liaj manoj redonos lian havaĵon.11 Liaj ostoj estos punitaj pro la pekoj de lia juneco, Kaj tio kuŝiĝos kune kun li en la polvo.12 Se la malbono estas dolĉa en lia buŝo, Li kaŝas ĝin sub sia lango,13 Li flegas ĝin kaj ne forlasas ĝin, Kaj retenas ĝin sur sia palato:14 Tiam lia manĝaĵo renversiĝos en liaj internaĵoj, Fariĝos galo de aspidoj interne de li.15 Li englutis havaĵon, sed li ĝin elvomos; El lia ventro Dio ĝin elpelos.16 Venenon de aspidoj li suĉos; Lango de vipuro lin mortigos.17 Li ne vidos fluojn nek riverojn, Torentojn de mielo kaj de butero.18 Li redonos tion, kion li pene akiris, kaj li tion ne englutos; Kiel ajn granda estas lia havaĵo, li ĝin fordonos kaj ne ĝuos ĝin.19 Ĉar li premis kaj forlasis la senhavulojn, Li rabis al si domon, kiun li ne konstruis.20 Ĉar lia interno ne estis trankvila, Tial li ne savos tion, kio estis por li kara.21 Nenion restigis lia manĝemeco; Tial lia bonstato ne estos longedaŭra.22 Malgraŭ lia abundeco, li estos premata; Ĉiaspecaj suferoj trafos lin.23 Por plenigi lian ventron, Li sendos sur lin la flamon de Sia kolero, Kaj pluvigos sur lin Sian furiozon.24 Se li forkuros de batalilo fera, Trafos lin pafarko kupra.25 Nudigita glavo trairos lian korpon, Kaj la fulmo de lia turmentilo venos sur lin kun teruro.26 Nenia mallumo povos kaŝi liajn trezorojn; Lin konsumos fajro ne disblovata; Malbone estos al tiu, kiu restos en lia tendo.27 La ĉielo malkovros liajn malbonagojn, Kaj la tero leviĝos kontraŭ lin.28 Malaperos la greno el lia domo, Disŝutita ĝi estos en la tago de Lia kolero.29 Tia estas de Dio la sorto de homo malpia, Kaj la heredaĵo destinita por li de Dio.