1 And Job answered and said,2 Truly ye are the people, and wisdom shall die with you!3 I also have understanding as well as you; I am not inferior to you; and who knoweth not such things as these?4 I am to be one that is a derision to his friend, I who call upon +God, and whom he will answer: a derision is the just upright {man}.5 He that is ready to stumble with the foot is a lamp despised in the thought of him that is at ease.6 The tents of desolators are in peace, and they that provoke *God are secure; into whose hand +God bringeth.7 But ask now the beasts, and they shall teach thee; and the fowl of the heavens, and they shall tell thee;8 Or speak to the earth, and it shall teach thee; and the fishes of the sea shall declare unto thee.9 Who knoweth not in all these, that the hand of Jehovah hath wrought this?10 In whose hand is the soul of every living thing, and the spirit of all flesh of man.11 Doth not the ear try words, as the palate tasteth food?12 With the aged is wisdom, and in length of days understanding.13 With him is wisdom and might; he hath counsel and understanding.14 Behold, he breaketh down, and it is not built again; he shutteth up a man, and there is no opening.15 Behold, he withholdeth the waters, and they dry up; and he sendeth them out, and they overturn the earth.16 With him is strength and effectual knowledge; the deceived and the deceiver are his.17 He leadeth counsellors away spoiled, and judges maketh he fools;18 He weakeneth the government of kings, and bindeth their loins with a fetter;19 He leadeth priests away spoiled, and overthroweth the mighty;20 He depriveth of speech the trusty, and taketh away the judgment of the elders;21 He poureth contempt upon nobles, and slackeneth the girdle of the mighty;22 He discovereth deep things out of darkness, and bringeth out into light the shadow of death;23 He increaseth the nations, and destroyeth them; he spreadeth out the nations, and bringeth them in;24 He taketh away the understanding of the chiefs of the people of the earth, and causeth them to wander in a pathless waste.25 They grope in the dark without light, and he maketh them to stagger like a drunkard.

1 Kaj Ijob respondis kaj diris:2 Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la saĝo.3 Mi ankaŭ havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?4 Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata; Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;5 Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj, Pretigita por migrantoj.6 Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.7 Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;8 Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.9 Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,10 De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta Kaj la spirito de ĉiu homa karno?11 La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.12 La maljunuloj posedas saĝon, Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.13 Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto; Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.14 Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas; Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.15 Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas; Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.16 Ĉe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.17 Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.18 La ligilojn de reĝoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.19 Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.20 Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.21 Li verŝas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.22 Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.23 Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.24 Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;25 Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.