1 Aye, my heart trembleth at this also, and leapeth up out of its place:2 Hear attentively the roar of his voice, and the murmur going forth from his mouth.3 He sendeth it forth under the whole heaven, and his lightning unto the ends of the earth.4 After it a voice roareth: he thundereth with the voice of his excellency, and holdeth not back the flashes when his voice is heard.5 *God thundereth marvellously with his voice, doing great things which we do not comprehend.6 For he saith to the snow, Fall on the earth! and to the pouring rain, even the pouring rains of his might.7 He sealeth up the hand of every man; that all men may know his work.8 And the wild beast goeth into its lair, and they remain in their dens.9 From the chamber {of the south} cometh the whirlwind; and cold from the winds of the north.10 By the breath of *God ice is given; and the breadth of the waters is straitened.11 Also with plentiful moisture he loadeth the thick clouds, his light dispels the cloud;12 And they are turned every way by his guidance, that they may do whatsoever he commandeth them upon the face of the circuit of the earth,13 Whether he cause it to come as a rod, or for his land, or in mercy.14 Hearken unto this, Job; stand still and discern the wondrous works of *God.15 Dost thou know how +God hath disposed them, and how he causeth the lightning of his cloud to flash?16 Dost thou know about the balancings of the clouds, the wondrous works of him that is perfect in knowledge?17 How thy garments become warm when he quieteth the earth by the south wind?18 Hast thou with him spread out the sky, firm, like a molten mirror?19 Teach us what we shall say unto him! We cannot order {our words} by reason of darkness.20 Shall it be told him if I would speak? if a man {so} say, surely he shall be swallowed up.21 And now {men} see not the light as it gleameth, it is {hidden} in the skies. But the wind passeth by and cleareth them.22 From the north cometh gold; with +God is terrible majesty.23 The Almighty, we cannot find him out: excellent in power, and in judgment, and in abundance of justice, he doth not afflict.24 Men do therefore fear him: he respecteth not any that are wise of heart.

1 Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.2 Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.3 Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.4 Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.5 Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.6 Al la neĝo Li diras:Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.7 Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.8 La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.9 El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.10 De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.11 La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.12 Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:13 Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.14 Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.15 Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?16 Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?17 Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?18 Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?19 Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.20 Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.21 Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.22 De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.23 La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.24 Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.