Evangelium Johanes 9

Jesus heelt eenen Blint-Jebuarnen

1 Un aus Hee vebie-jinkj, sach Hee eenen Mensch, dee blint wia von Jeburt aun. 2 Un siene Jinja fruagen Am un säden: Rabbi, wäa haft jesindicht, disa ooda siene Elren, daut hee blint jebuaren es? 3 Jesus auntwuad: Nich disa haft jesindicht uk nich siene Elren; oba daut Gott siene Woakjen aun am sullen openboat woaren. 4 Ekj mott de Woakjen von däm wirkjen, dee Mie jeschekjt haft, soolang aus daut Dach es; doa kjemt de Nacht, wan kjeena wirkjen kaun. 5 Soolang aus Ekj en de Welt sie, sie Ekj daut Licht fa de Welt. 6 Aus Hee dit jesajcht haud, spieech Hee opp de Ieed un muak een Blott von daut Kjwiel un schmäad daut Blott opp däm Blinjen siene Uagen 7 un säd to am: Go han, un wausch die em Siloa Wota (daut meent äwasat: Jeschekjt). Dan jinkj hee han un wosch sikj un kjeem seenent.

8 De Nobasch dan, un deejanje, dee am ea aus eenen Blinjen jeseenen hauden, säden: Es daut nich dee, dee doa saut un prachad? 9 Atelje säden: Hee es dee; aundre säden: Hee es am änlich; hee oba säd: Ekj sie dee. 10 Dan säden see to am: Woo sent diene Uagen opjemoakt worden? 11 Hee auntwuad un säd: Een Mensch, Jesus jenant, muak een Blott un beschmäad miene Uagen un säd to mie: Go han nom Siloa Wota un wausch die. Aus ekj hanjinkj un mie wosch, wort ekj seenent. 12 Dan säden see to am: Wua es Hee? Hee säd: Ekj weet nich.