1 No dit openboad Jesus sikj to de Jinja wada aum Mäa von Tiberias. Hee openboad sikj oba soo: 2 Doa wieren Simon Petrus un Tomas, jenant Didymus un Natanael von Kana en Galiläa un Zebedäus siene Säns un noch twee aundre von siene Jinja toop. 3 Simon Petrus sajcht to äant: Ekj go feschen. See sajen to am: Dan go wie uk met die. See jinjen rut un stieejen fuaz en daut Schepp nenn; un en dise Nacht jreepen see nuscht. 4 Aus daut oba aul zemorjes wort, stunt Jesus aum Straunt; oba de Jinja wisten daut nich, daut et Jesus wia. Luk 24:16; Joh 20:14 5 Jesus sajcht to äant: Kjinja, hab jie nuscht to äten? See auntwuaden Am: Nä. Luk 24:41 6 Hee oba säd to äant: Schmiet jun Nat aun de rajchte Sied vom Schepp rut, un jie woaren finjen. Dan schmeeten see daut rut un kunnen daut nich mea trakjen wäajens de groote Häad Fesch. Luk 5:4-7 7 Dan sajcht de Jinja, dän Jesus leewd, to Petrus: Daut es de Har! Simon Petrus, aus hee hieed, daut et de Har wia, neem sikj daut Bowakjleet* om (wiels hee wia noaktich) un schmeet sikj en daut Mäa. Joh 13:23 8 De aundre Jinja kjeemen met daut Schepp, (wiels see wieren nich wietauf vom Launt, oba mau bie twee-hundat Ellen*,) un trocken daut Nat met de Fesch. 9 Aus see aun daut Launt rutstieejen, sagen see een Kolenfia jelajcht un Fesch doabowen un Broot. 10 Jesus sajcht to äant: Brinjt von de Fesch häa, dee jie nu jejräpen haben! 11 Dan stieech Simon Petrus nopp un schlapt daut Nat opp daut Launt, voll groote Fesch, hundat-dree-un-feftich; un wan daut uk soo väl wieren, vereet daut Nat nich. 12 Jesus sajcht to äant: Komt äten! Oba kjeena von de Jinja woagd sikj to froagen: Wäa best Du? Wiels see wisten, daut et de Har wia. 13 Dan kjemt Jesus un nemt daut Broot un jeft äant daut un jrod soo uk de Fesch. Joh 6:11 14 Dit wia aul daut dreddemol, daut Jesus sikj siene Jinja openboad, nodäm Hee vom Doot oppjestonen wia.

15 Aus see ieescht jejäten hauden, sajcht Jesus to Simon Petrus: Simon, Jona sien Sän, leefst du Mie mea aus dise? Hee sajcht to Am: Jo, Har, Du weetst, daut ekj Die leew. Sajcht Hee to am: Weid miene Lama! Joh 1:42 16 Hee sajcht wada toom tweedemol to am: Simon, Jona sien Sän, leefst du Mie? Hee auntwuad Am: Jo, Har, Du weetst, daut ekj Die leew. Sajcht Hee to am: Weid miene Schop! 1Pe 5:2,4 17 Hee sajcht toom dreddemol to am: Simon, Jona sien Sän, leefst du Mie? Dan wort Petrus truarich, daut Hee toom dreddemol to am säd: Leefst du Mie? un säd to Am: Har, Du weetst aules; Du weetst, daut ekj Die leew. Jesus sajcht to am: Weid miene Schop! Joh 13:38; 16:30 18 Woarhauftich, woarhauftich, Ekj saj die: Aus du jinja wieescht, bungst du die selfst dän Gort om un jinjst han, wua du wust; wan du oba ieescht oolt sennen woascht, woascht du diene Henj utstrakjen, un een aundra woat die dän Gort ombinjen un hanbrinjen, wua du nich han west. 19 Dit säd Hee oba, om aun to dieden, derch waut fa een Doot hee Gott veharlichen wudd. Un aus Hee dit jesajcht haud, sajcht Hee to am: Folj Mie no. Joh 13:36

20 Petrus oba dreid sikj om un sach dän Jinja foljen, dän Jesus leewd, dee sikj uk biem Owentkost aun siene Brost jelänt haud un jesajcht: Har, wäa es daut, dee Die veroden woat? Joh 13:23,25 21 Aus Petrus dän sach, sajcht hee to Jesus: Har, waut saul oba disa? 22 Jesus sajcht to am: Wan Ekj well, daut hee blift, bat Ekj kom, waut jeit die daut aun? Folj du Mie no. 23 Dan jinkj dit Wuat ut mank de Breeda: Dis Jinja stoaft nich. Doch Jesus säd nich to am, daut hee nich stoawen wudd; oba: Wan Ekj well, daut hee blift, bat Ekj kom, waut jeit die daut aun?

24 Dit es de Jinja, dee von dise Dinja zeicht un dit jeschräwen haft; un wie weeten, daut sien Zeichnis woarhauftich es. Joh 15:27 25 Doa sent oba noch väl aundre Dinja, dee Jesus jedonen haft, un wan dise aula eenseln doljeschräwen worden, ekj denkj, de Welt wudd de Bieekja goanich foten kjennen, dee to schriewen wieren. Amen. Ps 106:2; Joh 20:30