1 No dit wia doa een Juden Fast; un Jesus jinkj nopp no Jerusalem. Joh 2:13 2 Doa es oba en Jerusalem bie de Schops-Puat een Wota, daut en hebräisch Betesda jenant woat, daut haft fief Veraundasch. Neh 3:1 3 Doa bennen lach eene groote Häad Kranke, Blinje, Lome un Vedrieejde*, dee doa luaden, no een Bewäajen von daut Wota. 4 Wiels een Enjel kjeem to jewesse Tieden en daut Wotaloch un bewäajd daut Wota; wäaemma dan daut ieeschte, no daut Bewäajen, en daut Wota stieech, wort jesunt, von wautemma hee fa eene Krankheit haud. 5 Un doa wia een jewessa Mensch, dee aul acht-un-dartich Joa krank jewast wia. 6 Aus Jesus dän doa ligjen sach un wist, daut hee aul lange Tiet soo jewast wia, sajcht Hee to am: West du jesunt woaren? 7 De Kranka auntwuad Am: Har, ekj hab kjeen Mensch, dee mie en daut Wota brinjt, wan daut Wota bewäajcht worden es; un wäarent ekj kom, sticht een aundra ver mie nenn. 8 Jesus sajcht to am: Sto opp, nemm dien Bad un go! 9 Un fuaz wort de Maun jesunt un neem sien Bad un jinkj. Un deeselwja Dach wia de Sabat*. 10 Dan säden de Juden to däm Jeheelden: Dit es Sabat; daut es die nich erlaupt, dien Bad to droagen. 2Mo 20:10; Jer 17:21-22 11 Hee auntwuad äant: Dee mie jesunt muak, säd to mie: Nemm dien Bad un go! 12 Dan fruagen see am: Wäa es de Mensch, dee to die säd: Nemm dien Bad un go? 13 Un de Jeheelda wist nich, wäa daut wia, wiels Jesus haud sikj wajchjebrocht, wiels aun däm Plauz wia väl Volkj.

14 Nohäa finjt Jesus am em Tempel un säd to am: Kjikj, du best jesunt jeworden, doo nich mea sindjen, daut die nich noch waut Oajret passieet. Joh 8:11 15 De Mensch jinkj han un vetald de Juden, daut et Jesus wia, dee am jesunt jemoakt haud. 16 Un doawäajen vefoljden de Juden Jesus un sochten, Am doot to moaken, wiels Hee soont aum Sabat jedonen haud. Mat 12:14 17 Jesus oba auntwuad äant: Mien Voda oabeit bat nu, un Ekj oabeid uk. Joh 9:4

18 Doawäajen sochten de Juden noch mea, Am doot to moaken, wiels Hee nich mau dän Sabat bruak, oba säd uk, Gott wia sien Voda un muak sikj selfst Gott jlikj. Joh 7:30; 10:33

19 Dan auntwuad Jesus un säd to äant: Woarhauftich, woarhauftich, Ekj saj junt: De Sän kaun nuscht von sikj selfst doonen, aus mau daut, waut Hee sitt dän Voda doonen, wiels waut Hee deit, daut deit krakjt soo uk de Sän. Joh 3:11,32 20 Wiels de Voda leeft dän Sän un wiest Am aules, waut Hee selfst deit; un Hee woat Am noch jratre Woakjen wiesen aus dise, om daut jie junt vewundren. Joh 3:35 21 Wiels soo aus de Voda de Doodje opperwakjt un äant läwendich moakt, soo moakt uk de Sän läwendich, wäm Hee well. 22 Wiels de Voda recht kjeenen; oba aul daut Jerecht haft Hee däm Sän äwajäft, Dan 7:13-14; Apj 10:42 23 daut see aula dän Sän ieren, soo aus see dän Voda ieren. Wäa dän Sän nich ieet, ieet dän Voda nich, dee Am jeschekjt haft. 24 Woarhauftich, woarhauftich, Ekj saj junt: Wäa mien Wuat hieet un jleeft däm, dee Mie jeschekjt haft, dee haft eewjet Läwen un kjemt nich en daut Jerecht, oba es vom Doot toom Läwen derchjegonen. Joh 3:16,18

25 Woarhauftich, woarhauftich, Ekj saj junt: Doa kjemt de Stund, un es nu aul, daut de Doodje woaren Gott sien Sän siene Stemm hieren, un dee dee hieren, woaren läwen. Efs 2:5-6 26 Wiels soo aus de Voda daut Läwen en sikj selfst haft, jrod soo haft Hee däm Sän daut jejäft, Läwen en sikj selfst to haben. Joh 1:1-4 27 Un Hee haft Am uk Vollmacht jejäft, Jerecht to hoolen, wiels Hee de Menschensän es. Dan 7:13-14 28 Wundat junt nich doaräwa; wiels doa kjemt de Stund, en woone aule, dee en de Jräwa sent, siene Stemm hieren woaren, 29 un woaren rutkomen, dee doa Goodet jedonen haben, fa de Opparstonunk toom Läwen; dee oba Beeset jedonen haben, fa de Opparstonunk toom Jerecht. Dan 12:2; Mat 25:46; 2Kor 5:10

30 Ekj kaun nuscht von Mie selfst doonen. Soo aus Ekj hia, soo recht Ekj, un mien Jerecht es rajcht; wiels Ekj sieekj nich mienen Wellen, oba däm Voda sien Wellen, dee Mie jeschekjt haft. Joh 6:38 31 Wan Ekj von Mie selfst zeij, es mien Zeichnis nich woa. 32 Een aundra es daut, dee von Mie zeicht; un Ekj weet, daut daut Zeichnis woa es, daut Hee von Mie zeicht. 33 Jie schekjten no Johanes, un hee haft fa de Woarheit Zeichnis jejäft. Joh 1:19-34 34 Ekj oba näm nich Zeichnis von Mensch; oba Ekj saj dit, om daut jie jerat woaren. Joh 1:19-34 35 Hee wia eene brennende un schienende Laump. Jie oba wullen mau een Stootje en sien Licht froo sennen. 36 Ekj oba hab een jratret Zeichnis, aus daut von Johanes; wiels de Woakjen, dee de Voda Mie jejäft haft, daut Ekj dee verecht, jrod dise Woakjen, dee Ekj doo, zeijen von Mie, daut de Voda Mie jeschekjt haft. Joh 3:2; 10:25,38 37 Un de Voda, dee Mie jeschekjt haft, haft selfst von Mie jezeicht. Jie haben nienich entwäda siene Stemm jehieet noch siene Jestault jeseenen. Mat 3:17 38 Un sien Wuat hab jie nich en junt wonen, wiels jie jleewen däm nich, dän Hee jeschekjt haft. 39 Jie sieekjen en de Schreften*; wiels jie meenen, doabennen daut eewje Läwen to haben; un see sent daut, dee von Mie zeijen. Luk 24:27,44; 2Tim 3:15-17 40 Un jie wellen nich no Mie komen, om daut jie Läwen haben.

41 Ekj näm nich Iea von Menschen. 42 Oba Ekj kjan junt, daut jie Gott siene Leew nich en junt haben. 43 Ekj sie en mien Voda sien Nomen jekomen, un jie nämen Mie nich aun. Wan een aundra en sienem ieejnen Nomen kjemt, dän woa jie aunnämen. Mat 24:5 44 Woo kjenn jie jleewen, dee jie eena vom aundren Iea nämen un sieekjen nich no de Iea, dee von Gott auleen kjemt? Joh 12:42-43; 1Tess 2:6

45 Denkjt nich, daut Ekj junt ver däm Voda vekloagen woa; doa es eena, dee junt vekloacht, Moses, opp dän jie hopen. 5Mo 31:24-27 46 Wiels wan jie Moses jleewden, dan wudd jie Mie uk jleewen, wiels hee haft von Mie jeschräwen. 1Mo 3:15; 49:10; 5Mo 18:15 47 Oba wan jie siene Schreften nich jleewen, woo woa jie miene Wieed jleewen? Luk 16:31