Paulus sien Breef aun de Reema 13

De Rejierunk unjadon sennen

1 Jieda Seel saul de Oobrichkjeits-Be-aumte unjadon sennen; wiels doa es kjeene Oobrichkjeit buta von Gott; un de Oobrichkjeiten waut doa sent, sent von Gott aunjeordent. 2 Wäa sikj aulsoo de Oobrichkjeit jäajenaun stalt, dee steit jäajen Gottes Ordnunk; oba dee, woone wadastonen, woaren fa sikj selfst een Uadeel kjrieen. 3 Wiels de Harscha sent nich een Schrakjen fa goode Woakjen, oba fa de Schlajchte. West du aulsoo nich de Oobrichkjeit ferchten, dan doo daut Goode, dan woascht du Low von dee haben. 4 Wiels dee es Gott sien Deena, fa die toom Gooden. Oba wan du Beeset deist, dan fercht die; wiels dee drajcht daut Schwieet nich emsonst. Wiels dee es Gott sien Deena, een Rajchna fa Strof aun dän, dee Beeset deit. 5 Doawäajens es daut needich, unjadon to sennen, nich bloos wäajens de Strof, oba uk wäajens daut Jewessen. 6 Doawäajens tol jie uk Taks, wiels dee sent Gott siene Deena, dee dit aunhoolent bedeenen. 7 Jäft aulem, waut jie äant schuldich sent: Taks, to wäm de Taks; Zoll, to wäm de Zoll; Forcht, to wäm de Forcht un Iea, to wäm de Iea traft.