1 Und nun, so spricht Jehova, der dich geschaffen, Jakob, und der dich gebildet hat, Israel: Fürchte dich nicht, denn ich habe dich erlöst; ich habe dich bei deinem Namen gerufen, du bist mein. 2 Wenn du durchs Wasser gehst, ich bin bei dir, und durch Ströme, sie werden dich nicht überfluten; wenn du durchs Feuer gehst, wirst du nicht versengt werden, und die Flamme wird dich nicht verbrennen. 3 Denn ich bin Jehova, dein Gott, ich, der Heilige Israels, dein Heiland; O. Retter, Helfer ich gebe als dein Lösegeld Ägypten hin, Äthiopien und Seba Nubien an deiner Statt. 4 Weil du teuer, wertvoll bist in meinen Augen, und ich dich lieb habe, so werde ich Menschen hingeben an deiner Statt und Völkerschaften anstatt deines Lebens. 5 Fürchte dich nicht, denn ich bin mit dir; vom Aufgang her werde ich deinen Samen bringen, und vom Niedergang her werde ich dich sammeln. 6 Ich werde zum Norden sagen: Gib heraus! und zum Süden: Halte nicht zurück, bringe meine Söhne von fernher und meine Töchter vom Ende der Erde, 7 einen jeden, der mit meinem Namen genannt ist, und den ich zu meiner Ehre geschaffen, den ich gebildet, ja, gemacht habe!
8 Führe heraus das blinde Volk, das doch Augen hat, und die Tauben, die doch Ohren haben! 9 Alle Nationen mögen sich miteinander versammeln, und die Völkerschaften zusammenkommen! Wer unter ihnen kann solches verkünden? so mögen sie uns Früheres d. h. früher Geweissagtes, welches in Erfüllung gegangen ist hören lassen! mögen sie ihre Zeugen stellen und gerechtfertigt werden, daß man es höre und sage: Es ist wahr! 10 Ihr seid meine Zeugen, spricht Jehova, und mein Knecht, den ich erwählt habe: damit ihr erkennet und mir glaubet und einsehet, daß ich derselbe bin. S. die Anm. zu Ps. 102,27; vergl. auch Kap. 41,4 Vor mir ward kein Gott El gebildet, und nach mir wird keiner sein. 11 Ich, ich bin Jehova, und außer mir ist kein Heiland. O. Retter, Helfer12 Ich habe verkündigt und gerettet und vernehmen lassen, und kein fremder Gott war unter euch; und ihr seid meine Zeugen, spricht Jehova, und ich bin Gott. El13 Ja, von jeher O. Auch von heute ab bin ich derselbe; S. die Anm zu Ps. 102,27; vergl. auch Kap. 41,4 und da ist niemand, der aus meiner Hand errette. Ich wirke, und wer kann es abwenden? O. rückgängig machen
14 So spricht Jehova, euer Erlöser, der Heilige Israels: Um euretwillen habe ich nach Babel gesandt; und ich werde sie alle als Flüchtlinge hinabtreiben, und auch die Chaldäer, auf den Schiffen ihres Jubels. d. h. auf den Schiffen, die ihren Stolz ausmachen15 Ich, Jehova, bin euer Heiliger, ich, der Schöpfer Israels, euer König. - 16 So spricht Jehova, der einen Weg gibt im Meere, und einen Pfad in mächtigen Wassern; 17 der ausziehen läßt Wagen und Roß, Heer und Held-zusammen liegen sie da, stehen nicht wieder auf; sie sind erloschen, verglommen wie ein Docht: - 18 Gedenket nicht des Früheren, und über die Dinge der Vorzeit sinnet nicht nach! 19 Siehe, ich wirke Neues; jetzt sproßt es auf; werdet ihr es nicht erfahren? Ja, ich mache durch die Wüste einen Weg, Ströme durch die Einöde. 20 Das Getier des Feldes wird mich preisen, Eig. mir Ehre geben Schakale und Strauße; denn ich werde Wasser geben in der Wüste, Ströme in der Einöde, um mein Volk zu tränken, mein auserwähltes. 21 Dieses Volk, das ich mir gebildet habe, sie sollen meinen Ruhm erzählen. -
22 Doch nicht mich hast du angerufen, Jakob, daß du dich um mich gemüht hättest, Israel! And. üb.: denn du bist meiner müde geworden, Israel23 Du hast mir die Schafe deiner Brandopfer nicht gebracht, und mit deinen Schlachtopfern hast du mich nicht geehrt; ich habe dir nicht mit Speisopfern zu schaffen gemacht, Eig. dich nicht mit… geknechtet; so auch nachher noch mit Weihrauch dich ermüdet; 24 du hast mir nicht um Geld Würzrohr gekauft, noch mit dem Fette deiner Schlachtopfer mich gelabt. Aber du hast mir zu schaffen gemacht mit deinen Sünden, du hast mich ermüdet mit deinen Missetaten. 25 Ich, ich bin es, der deine Übertretungen tilgt um meinetwillen; und deiner Sünden will ich nicht mehr gedenken. - 26 Rufe mir ins Gedächtnis, wir wollen rechten miteinander; erzähle doch, damit du gerechtfertigt werdest! 27 Dein erster Vater hat gesündigt, und deine Mittler Eig. Dolmetscher, Ausleger (d. h. die Priester und die Propheten) sind von mir abgefallen. 28 Und ich habe die Fürsten des Heiligtums entweiht, und Jakob dem Banne S. die Anm. zu Kap. 34,5 und Israel den Schmähungen hingegeben.
Te Kaiwhakaora o Īharaira
1 Nā ināianei, ko te kupu tēnei a Ihowā,
a tōu kaihanga, e Hākopa,
a tōu kaiwhakaahua, e Īharaira:
"Kaua e wehi kua oti nei hoki koe te hoko e ahau;
kua karangatia e ahau tōu ingoa; nāku koe.
2 Ka haere koe i roto i te wai, ko ahau hei hoa mōu;
i ngā awa anō, e kore e huri mai ki runga i a koe;
ki te haere koe i roto i te ahi, e kore koe e wera,
e kore anō te mura e kā ki a koe.
3 Ko Ihowā hoki ahau, ko tōu Atua,
ko te Mea Tapu o Īharaira, ko tōu kaiwhakaora;
i hoatu e ahau a Īhipa hei utu mōu,
a Etiopia rāua ko Tepa hei wāhi mōu.
4 I te mea he taonga nui koe ki tāku titiro,
he mea e whakahōnoretia ana, ā, i arohaina koe e ahau;
mō reira ka hoatu e ahau he tangata mō tōu tūranga,
he iwi hoki hei utu mōu kia ora.
5 Kaua e wehi; kei a koe nei hoki ahau:
ka kawea mai e ahau ōu uri i te rāwhiti,
ka kohikohia mai koe i te uru.
6 Ka mea ahau ki te raki, ‘Hōmai’;
ki te tonga, ‘Kaua e kaiponuhia’;
kawea mai āku tama i tawhiti,
āku tamāhine i te pito o te whenua –
7 te hunga katoa i huaina nei tōku ingoa mō rātou;
nāku hoki rātou i hanga hei whakakorōria mōku:
nāku ia i whakaahua, nāku hoki ia i mahi."
8 Whakaputaina mai ngā matapō he kanohi nei ō rātou,
ngā turi he taringa nei ō rātou.
9 Kia huihui ngā iwi katoa, kia rūpeke tahi ngā tauiwi;
ko wai i roto i a rātou hei whakaatu i tēnei,
hei kōrero i ngā mea ō mua ki a tātou?
Kia hōmai e rātou ō rātou kaiwhakaatu,
kia whakatikaia atu ai tā rātou;
mā rātou rānei e whakarongo, e mea mai, "He pono."
10 "Ko koutou hei whakaatu mō tāku," e ai tā Ihowā,
"me tāku pononga i whiriwhiria e ahau,
kia mōhio ai koutou, kia whakapono ai ki tāku,
kia mātau ai ko ahau ia,
kāhore he Atua i whakaahuatia i mua i ahau,
kāhore hoki tētahi i muri i ahau.
11 Ko ahau, ko ahau nei anō, a Ihowā,
kāhore atu hoki he kaiwhakaora, ko ahau anake.
12 Nāku i whakaatu, nāku hoki i whakaora, nāku anō i kōrero,
i te mea kāhore he atua kē i roto i a koutou;
nā, ko koutou hei kaiwhakaatu mōku," e ai tā Ihowā, "ā, ko te Atua ahau.
13 Āe rā, i te mea kāhore anō he rā ko ahau tēnei;
e kore hoki tētahi e whakaora ake i roto i tōku ringa;
māku e mahi, ko wai hoki hei whakakāhore?"
14 Ko te kupu tēnei a Ihowā,
a tō koutou kaihoko, a te Mea Tapu o Īharaira:
"He whakaaro ki a koutou i unga tāngata ai ahau ki Papurōna,
ā, ka mauria mai e ahau rātou katoa,
he mawhiti mai, arā ngā Karari i runga i ngā kaipuke i harakoa ai rātou.
15 Ko Ihowā ahau, ko tō koutou Mea Tapu,
ko te kaihanga o Īharaira, ko tō koutou Kīngi."
16 Ko te kupu tēnei a Ihowā,
nāna nei i hōmai te ara i te moana,
he huarahi i roto i ngā wai kaha.
17 Nāna nei i whakaputa mai te hāriata, te hōiho,
te ope, me te kaha;
takoto tahi ana rātou, tē ara ki runga;
kua keto rātou, kua tineia, ānō he muka.
18 "Kaua e mahara ki ngā mea ō mua;
ko ngā mea onamata kaua e whakaaroa.
19 Tēnei ahau te mahi nei i te mea hou;
ākuanei te tupu ai; e kore rānei e mōhiotia e koutou?
Ka oti i ahau he ara i te koraha,
he awa i te tītōhea.
20 Ka whakakorōriatia ahau e ngā kararehe o te pārae,
e ngā kīrehe mohoao, e ngā otereti;
nō te mea ka hoatu e ahau he wai i te koraha,
he awa i te tītōhea,
hei inu mā tāku iwi, mā tāku i whiriwhiri ai;
21 mā te iwi i whakaahuatia e ahau māku,
mā rātou e kauwhau te whakamoemiti mōku.
22 "Nā, kīhai nei koe i karanga ki ahau, e Hākopa;
kua hōhā koe ki ahau e Īharaira.
23 Kīhai i kawea mai e koe ki ahau āu hipi hei tahunga tinana;
kīhai anō ahau i whakakorōriatia ki āu patunga tapu.
Kāhore āku whakamahi i a koe ki te whakahere,
kīhai anō koe i ngenge, i te meatanga i te whakakakara.
24 Kīhai i hokona e koe he kākaho reka māku ki te moni,
kīhai hoki ahau i mākona i te ngako o āu patunga tapu.
Engari, i whakamahia ahau e koe ki ōu hara,
māuiui ana ahau i āu mahi hē.
25 "Ko ahau, ko ahau nei anō,
te kaimuru atu i ōu hē, he whakaaro anō ki ahau;
e kore anō ōu hara e maharatia e ahau.
26 Whakamaharatia ahau; tātou ka whakawā ki a tātou anō;
kōrerotia e koe tāu, kia whakatikaia ai koe.
27 Ko tōu pāpā tuatahi, i hara;
ko ōu kaiwhakaako, whakakeke ana ki ahau.
28 Nā reira whakapokea iho e ahau ngā rangatira o te wāhi tapu,
ā, hoatu ana e ahau a Hākopa ki te kanga,
a Īharaira ki te tāwai."