1 Höret dieses, Haus Jakob! Die ihr mit dem Namen Israel genannt und aus den Wassern Judas hervorgegangen seid, die ihr schwöret bei dem Namen Jehovas und des Gottes Israels rühmend gedenket, doch nicht in Wahrheit und nicht in Gerechtigkeit; 2 denn nach der heiligen Stadt nennen sie sich, und sie stützen sich O. und nicht in Gerechtigkeit, wenn sie sich auch… nennen und sich stützen auf den Gott Israels, Jehova der Heerscharen ist sein Name: 3 Ich habe das Frühere vorlängst verkündet, und aus meinem Munde ist es hervorgegangen, und ich habe es hören lassen; plötzlich vollführte ich es, und es traf ein. 4 Weil ich wußte, daß du hart bist, und daß dein Nacken eine eiserne Sehne und deine Stirn von Erz ist, 5 so habe ich es vorlängst dir verkündet, ehe es eintraf, habe ich es dich hören lassen; damit du nicht sagen möchtest: Mein Götze Eig. Götzenbild hat es getan, und mein geschnitztes und mein gegossenes Bild hat es geboten. 6 Du hast es gehört, betrachte es alles; und ihr, wollt ihr es nicht bekennen? Von nun an lasse ich dich Neues hören und Verborgengehaltenes und was du nicht gewußt hast. 7 Jetzt ist es geschaffen und nicht vorlängst, und vor diesem Tage hast du nicht davon gehört; damit du nicht sagen möchtest: Siehe, ich habe es gewußt. 8 Du hast es weder gehört noch gewußt, noch war von längsther dein Ohr geöffnet; Eig. offen denn ich wußte, daß du gar treulos bist, und daß man dich von Mutterleibe an einen Übertreter O. einen Abtrünnigen genannt hat.
9 Um meines Namens willen verziehe ich meinen Zorn, und um meines Ruhmes willen bezwinge ich ihn, dir zu gut, um dich nicht auszurotten. 10 Siehe, ich habe dich geläutert, doch nicht wie Silber; ich habe dich geprüft im Schmelzofen des Elends. 11 Um meinetwillen, um meinetwillen will ich es tun; denn wie würde mein Name W. er entweiht werden! Vergl. Hes. 36,19-24 und meine Ehre gebe ich keinem anderen. 12 Höre auf mich, Jakob, und Israel, mein Berufener! Ich bin, der da ist, O. derselbe ich der Erste, ich auch der Letzte. 13 Auch hat meine Hand die Erde gegründet, und meine Rechte die Himmel ausgespannt; ich rufe ihnen zu: allesamt stehen sie da. 14 Versammelt euch, ihr alle, und höret! Wer unter ihnen hat dieses verkündet? Den Jehova liebt, der wird sein Wohlgefallen O. seinen Willen vollführen an Babel und seinen Arm an den Chaldäern. 15 Ich, ich habe geredet, ja, ich habe ihn gerufen; ich habe ihn kommen lassen, und sein Weg wird gelingen.
16 Nahet euch zu mir, höret dieses! Ich habe vom Anfang an nicht im Verborgenen geredet; von der Zeit an, da es ward, bin ich da. -Und nun hat der Herr, Jehova, mich gesandt und sein Geist. - O. mit seinem Geiste17 So spricht Jehova, dein Erlöser, der Heilige Israels: Ich bin Jehova, dein Gott, der dich lehrt, O. Ich, Jehova, dein Gott lehre dich zu tun, was dir frommt, der dich leitet auf dem Wege, den du gehen sollst. 18 O daß du gemerkt hättest auf meine Gebote! dann würde dein Friede gewesen sein wie ein Strom, und deine Gerechtigkeit wie des Meeres Wogen; 19 und dein Same würde gewesen sein wie der Sand, und die Sprößlinge deines Leibes wie seine Körner; sein Name würde nicht ausgerottet und nicht vertilgt werden vor meinem Angesicht. 20 Ziehet aus Babel, fliehet aus Chaldäa mit Jubelschall; verkündiget, laßt dieses hören, bringet es aus bis an das Ende der Erde! Sprechet: Jehova hat seinen Knecht Jakob erlöst. 21 Und sie dürsteten nicht, als er sie durch die Wüste führte; er ließ ihnen Wasser rieseln aus dem Felsen, er spaltete den Felsen, und Wasser flossen heraus. - 22 Kein Friede den Gesetzlosen! spricht Jehova. -
Ko Ihowā te Kaihanga, te Kaiwhakaora hoki
1 "Whakarongo ki tēnei, e te whare o Hākopa,
e te hunga kua huaina nei ko Īharaira hei ingoa mō koutou,
kua puta ake nei i roto i ngā wai o Hūrā;
e whakaoati ana i te ingoa o Ihowā,
e whakahua ana i te Atua o Īharaira,
ehara ia i te mea i runga i te pono, i te tika.
2 Ki tā rātou karanga hoki, nō te pā tapu rātou,
e okioki ana hoki ki te Atua o Īharaira;
ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.
3 "He mea whakaatu nāku nōnamata ngā mea ō mua;
āe rā, i puta anō hoki aua mea i tōku māngai, he mea kōrero nāku;
kitea rawatia ake kua mahia e ahau, kua puta.
4 I mōhio hoki ahau he pakeke koe,
he uaua rino hoki tōu kakī,
he parāhi tōu rae.
5 Nā reira nāku i whakaatu ki a koe inamata;
kīanō i puta kua kōrerotia e ahau ki a koe;
kei kī koe, ‘Nā tāku whakapakoko ēnā mahi,
he mea whakahau ēnei nā te mea i whaowhaoa e ahau,
nā te mea i whakarewaina e ahau.’
6 "Kua rongo koe; tirohia tēnei katoa;
ā, e kore ianei e whakaaturia e koutou?
Kua kōrerotia nei e ahau ki a koe he mea hou,
he mea i muri i tēnei wā, he mea huna, kīhai i mōhiotia e koe.
7 He mea hanga nōnāianei, kāhore hoki inamata;
i mua i tēnei rā kīhai i rangona e koutou;
kei kī koe, ‘Nanā, i mōhiotia e ahau.’
8 Āe rā, kīhai koe i rongo, kīhai i mōhio;
āe rā, mai ō mua kīhai tōu taringa i whakapuaretia.
I mōhio hoki ahau i mahi tinihanga koe,
ā, nō te kōpū anō koe i huaina ai he poka kē.
9 "Ka whakaaro ahau ki tōku ingoa, ā, ka pūhoi tōku riri;
ka whakaaro ki te whakamoemiti ki ahau,
ā, ka pēhi i tāku ki a koe, kei hātepea atu koe.
10 Kua oti ōu para te tahi e ahau, ehara ia i te mea hei hiriwa;
he mea whiriwhiri koe nāku i roto i te oumu, i te tangi.
11 He whakaaro ki ahau, he whakaaro ki ahau, i meatia ai tēnei e ahau.
Kia whakapokea koia tōku ingoa?
E kore anō tōku korōria e hoatu e ahau ki tētahi atu.
12 "Whakarongo ki ahau, e Hākopa,
e Īharaira, e tāku i karanga ai:
Ko ahau ia, ko ahau te tuatahi,
ko ahau anō te mutunga.
13 Āe rā, nā tōku ringa i whakatakoto ngā tūranga o te whenua,
nā tōku matau i hora ngā rangi;
ki te karangatia rātou e ahau,
ka tū ngātahi rātou.
14 "Huihui mai, e koutou katoa, whakarongo hoki!
Nā wai o rātou ēnei mea i whakaatu?
He mea aroha ia nā Ihowā;
ka oti i a ia tāna i pai ai ki Papurōna,
ka pā anō tōna ringa ki ngā Karari.
15 Nāku, nāku te kupu, āe rā, he mea karanga ia nāku,
nāku ia i kawe mai, ka tika anō i a ia tōna ara.
16 "Whakatata mai ki ahau, whakarongo ki tēnei!
"Ko tāku, nō te tīmatanga rā anō ehara i te kōrero puku;
i ngā wā o aua mea, i reira ahau."
Nā ināianei, nā te Ariki, nā Ihowā ahau i unga mai,
nā tōna wairua anō.
17 Ko te kupu tēnei a Ihowā,
a tōu kaihoko, a te Mea Tapu o Īharaira:
"Ko Ihowā ahau, ko tōu Atua
e whakaako nei i a koe ki te pai mōu,
e ārahi nei i a koe i te ara e haere ai koe.
18 Auē, me i rongo koe ki āku whakahau,
inā, kua rite ki te awa te mau o te rongo ki a koe;
ko tōu tika, koia anō kei ngā ngaru o te moana.
19 Kua rite anō ōu uri ki te onepū,
ngā whānau o ōu whēkau ki te kirikiri o reira;
ko tōna ingoa kīhai i hātepea atu,
kīhai i whakangaromia i tōku aroaro."
20 Haere atu i Papurōna,
e rere i roto i ngā Karari;
kia waiata te reo i a koutou e whakaatu ana;
kōrerotia tēnei,
whakapuakina ki te pito o te whenua;
kī atu, "Kua oti i a Ihowā tāna pononga, a Hākopa te hoko."
21 Kīhai anō rātou i matewai i a ia e ārahi ana i a rātou i ngā koraha;
i meinga e ia te wai mō rātou kia rere i roto i te kāmaka;
i wāhia e ia te kāmaka,
ā, pupū mai ana te wai.
22 "Kāhore he maunga rongo ki te hunga kino," e ai tā Ihowā.