1 ထို​ရော​အ​ခါ၊ ရှိ​နာ​မင်း​ကြီး​အံ​ရ​ဖေ​လ၊ ဧ​လာ​သာ​မင်း​ကြီး​အာ​ရုတ်၊ ဧ​လံ​မင်း​ကြီး​ခေ​ဒေါ​ရ​လော​မာ၊ ဂေါ​အိမ်​မင်း​ကြီး​တိ​ဒ​လ​တို့​သည်၊ 2 သော​ဒုံ​မင်း​ကြီး​ဗေ​ရ၊ ဂေါ​မော​ရ​မင်း​ကြီး​ဗိ​ရ​ရှ၊ အာ​ဓ​မာ​မင်း​ကြီး​ရှိ​နပ်၊ ဇေ​ဘိုင်​မင်း​ကြီး​ရှေ​မ​ဘာ၊ ဗေ​လာ​မင်း​ကြီး​တို့​နှင့် စစ်​တိုက်​ကြ၏။ ဗေ​လ​ပြည်​ကား၊ ဇော​ရ​အ​မည်​လည်း​ရှိ​သ​တည်း။ 3 ထို​ပြည်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည်၊ သော​ဒုံ​အိုင်​ဖြစ်​သော​စိ​ဒ္ဒိမ်​ချိုင့်​တွင် နီး​စပ်​လျက်​ရှိ​ကြ​၏။ 4 တစ်​ဆယ်​နှစ်​နှစ်​ပတ်​လုံး ခေ​ဒေါ​ရ​လော​မာ​မင်း​ကြီး​ထံ​ကျွန်​ခံ​ပြီး​လျှင်၊ တစ်​ဆယ်​သုံး​နှစ်​မြောက်​သော​အ​ခါ ပုန်​ကန်​ကြ​၏။ 5 တစ်​ဆယ်​လေး​နှစ်​မြောက်​လျှင်၊ ခေ​ဒေါ​ရ​လော​မာ​မင်း​သည်၊ မိ​မိ​ဘက်​က​နေ​သော မင်း​ကြီး​တို့​နှင့်​တ​ကွ​လာ၍၊ အာ​ရှ​တ​ရုတ်​ကာ​နိမ်​မြို့၌၊ ရေ​ဖိမ်​လူ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဟာ​မ​မြို့၌ ဇူ​ဇိမ်​လူ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ကိ​ရ​ယ​သိမ်​ချိုင့်၌ ဧ​မိမ်​လူ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ 6 စိ​ရ​တောင်​ပေါ်​မှာ​ဟော​ရိ​လူ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း လုပ်​ကြံ၍၊ တော​နား​မှာ​ရှိ​သော ဧ​လ​ပါ​ရန်​မြို့​တိုင်​အောင် လိုက်​ကြ​၏။ 7 တစ်​ဖန်​ပြန်​လာ၍၊ ကာ​ဒေ​ရှ​ပြည်၊ အင်​မိ​ရှ​ပတ်​မြို့​သို့​ရောက်​ပြီး​လျှင်၊ အာ​မ​လက်​ပြည်​ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဟာ​ဇ​ဇု​န္တ​မာ​မြို့၌​နေ​သော အာ​မော​ရိ​လူ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း လုပ်​ကြံ​ကြ​၏။ 8 ထို​အ​ခါ သော​ဒုံ​မင်း​ကြီး၊ ဂေါ​မော​ရ​မင်း​ကြီး၊ အာ​ဓ​မာ​မင်း​ကြီး၊ ဇေ​ဘိုင်​မင်း​ကြီး၊ ဇော​ရ​တည်း​ဟူ​သော ဗေ​လာ​မင်း​ကြီး​တို့​သည်​ချီ​ထွက်၍၊ စိ​ဒ္ဒိမ်​ချိုင့်၌ စစ်​ပြိုင်​ကြ​၏။ 9 ထို​သို့ ဧ​လံ​မင်း​ကြီး​ခေ​ဒေါ​ရ​လော​မာ၊ ဂေါ​အိမ်​မင်း​ကြီး​တိ​ဒ​လ၊ ရှိ​နာ​မင်း​ကြီး​အံ​ရ​ဖေ​လ၊ ဧ​လာ​သာ​မင်း​ကြီး​အာ​ရုတ်​တည်း​ဟူ​သော၊ မင်း​ကြီး​လေး​ပါး​နှင့်၊ မင်း​ကြီး​ငါး​ပါး​တို့​သည် စစ်​ပြိုင်​ကြ​၏။ 10 စိ​ဒ္ဒိမ်​ချိုင့်၌ ရေ​ညှိ​အ​ကျိ​အ​ချွဲ​နှင့်​ပြည့်​သော တွင်း​များ​ရှိ​၏။ သော​ဒုံ​မင်း​ကြီး၊ ဂေါ​မော​ရ​မင်း​ကြီး​တို့​သည်​ပြေး၍ ထို​တွင်း​များ၌ ကျ​လေ၏။ ကြွင်း​သော​သူ​တို့​သည် တောင်​သို့​ပြေး​ကြ​၏။ 11 အောင်​သော​မင်း​တို့​သည်၊ သော​ဒုံ​မြို့​နှင့် ဂေါ​မော​ရ​မြို့၌ ရှိ​သ​မျှ​သော​ဥ​စ္စာ​နှင့် မြို့​ရိ​က္ခာ​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ယူ၍​သွား​ကြ​၏။ 12 သော​ဒုံ​မြို့၌​နေ​သော အာ​ဗြံ​အစ်​ကို​သား​လော​တ​နှင့် သူ၏​ဥ​စ္စာ​တို့​ကို​လည်း သိမ်း​ယူ၍​သွား​၏။

13 ထို​ဘေး​မှ လွတ်၍​ပြေး​သော​သူ​တစ်​ယောက်​သည်၊ ဟေ​ဗြဲ​လူ​အာ​ဗြံ​နှင့် မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ဖွဲ့​သော​သူ၊ ဧ​ရှ​ကော​လ​နှင့် အာ​နေ​ရ၏​အစ်​ကို အာ​မော​ရိ​လူ မံ​ရေ၏​သ​ပိတ်​တော​နား​မှာ​နေ​သော အာ​ဗြံ​ထံ​သို့​ရောက်၍၊ သ​တင်း​ကြား​ပြော​လေ​၏။ 14 အာ​ဗြံ​သည် မိ​မိ​အစ်​ကို​သား​ကို ဖမ်း​သွား​ကြောင်း​ကို​ကြား​လျှင်၊ မိ​မိ​အိမ်၌​ဖွား၍ သွန်​သင်​သော​လူ​သုံး​ရာ​တစ်​ဆယ်​ရှစ်​ယောက်​တို့​ကို​စီ​ရင်၍၊ ဒန်​မြို့ တိုင်​အောင်​လိုက်​လေ​၏။ 15 ည​အ​ခါ၊ မိ​မိ​လူ​တို့​ကို​ခွဲ၍ တိုက်​စေ​သ​ဖြင့်၊ လုပ်​ကြံ​ပြီး​လျှင်၊ ဒ​မာ​သက်​မြို့​မြောက်​ဘက် ဟော​ဘ​မြို့​တိုင်​အောင်​လိုက်​ပြန်​လေ​၏။ 16 ရန်​သူ​တို့​သိမ်း​သွား​သော​ဥ​စ္စာ​ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မိ​မိ​အစ်​ကို​သား​လော​တ​နှင့် သူ၏​ဥ​စ္စာ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မိန်း​မ​များ​နှင့်​လူ​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ တစ်​ဖန်​ဆောင်​ယူ​ခဲ့​လေ​၏။

17 ခေ​ဒေါ​ရ​လော​မာ​နှင့်၊ သူ့​ဘက်​က​နေ​သော​မင်း​ကြီး​တို့​ကို လုပ်​ကြံ​ရာ​မှ အာ​ဗြံ​ပြန်​လာ​သော​အ​ခါ၊ သော​ဒုံ​မင်း​ကြီး​သည် ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု​ခြင်း​ငှာ ရှာ​ဝေ​ချိုင့်​တည်း​ဟူ​သော မင်း​ကြီး​ချိုင့်​သို့​ထွက်​သွား၏။ 18 အ​မြင့်​ဆုံး​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ဖြစ်​သော၊ ရှာ​လင်​မင်း​ကြီး မေ​လ​ခိ​ဇေ​ဒက်​သည်​လည်း၊ မုန့်​နှင့် စ​ပျစ်​ရည်​ကို​ဆောင်​ခဲ့​ပြီး​လျှင်၊ 19 ကောင်း​ကင်​မြေ​ကြီး​ရှင်၊ အ​မြင့်​ဆုံး​သော​ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အာ​ဗြံ​အား ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ​ပါ​စေ​သော​ဟု၊ အာ​ဗြံ​ကို​ကောင်း​ချီး​ပေး၍၊ 20 သင်၏​ရန်​သူ​တို့​ကို သင်၏​လက်၌​အပ်​နှံ​တော်​မူ​သော အ​မြင့်​ဆုံး​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​လည်း၊ မင်္ဂ​လာ​ရှိ​တော်​မူ​စေ​သ​တည်း​ဟု မြွက်​ဆို၏။ အာ​ဗြံ​သည်​လည်း ဥ​စ္စာ​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို၊ ထို​မင်း​အား ဆယ်​ဖို့​တစ်​ဖို့​လှူ​လေ၏။

21 သော​ဒုံ​မင်း​ကြီး​က​လည်း၊ လူ​တို့​ကို ကျွန်ုပ်​အား​ပြန်​ပေး​ပါ။ ဥ​စ္စာ​တို့​ကို​ကား၊ ကိုယ်​တိုင်​ယူ​ပါ​လော့​ဟု အာ​ဗြံ​အား​ပြော​ဆို​လျှင်၊ 22-24 အာ​ဗြံ​က၊ မင်း​ကြီး​သည် အာ​ဗြံ​ကို​ငါ​ရ​တတ်​စေ​ပြီ​ဟု ပြော​စ​ရာ​မ​ရှိ​စေ​ခြင်း​ငှာ လု​လင်​တို့​သည် စား​ပြီး​သော​အ​ရာ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ကျွန်ုပ်​နှင့်​အ​တူ​လိုက်​လာ​သော​သူ၊ အာ​နေ​ရ၊ ဧ​ရှ​ကော​လ၊ မံ​ရေ​တို့​သည် မိ​မိ​တို့​အ​ဖို့​ကို​ယူ​စေ​ခြင်း​ငှာ အ​ခွင့်​ပေး​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​ယူ​သော​အ​ဖို့​ကို​လည်း​ကောင်း ထား၍ မင်း​ကြီး၏​ဥ​စ္စာ၊ အပ်​ခြည်​တစ်​မျှင်​ဖြစ်​စေ၊ ခြေ​နင်း​ကြိုး​တစ်​ပင်​ဖြစ်​စေ၊ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို​မျှ​ငါ​မ​ယူ​ဟု ကောင်း​ကင်​မြေ​ကြီး​ရှင်၊ အ​မြင့်​ဆုံး​သော​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌၊ ကျွန်ုပ်​သည်​လက်​ကို​ချီ၍ အ​ဓိ​ဋ္ဌာန်​ပြု​ပါ​ပြီ​ဟု၊ သော​ဒုံ​မင်း​ကြီး​အား​ပြော​ဆို​လေ၏။

1 Ora avvenne, al tempo di Amrafel re di Scinear, d’Arioc re di Ellasar, di Chedorlaomer re di Elam, e di Tideal re dei Goim, 2 che essi mossero guerra a Bera re di Sodoma, a Birsa re di Gomorra, a Scinear re di Adma, a Semeber re di Seboim e al re di Bela, che è Soar. 3 Tutti questi ultimi si radunarono nella valle di Siddim, che è il Mar Salato. 4 Per dodici anni erano stati soggetti a Chedorlaomer, e al tredicesimo anno si erano ribellati. 5 E nell’anno quattordicesimo, Chedorlaomer e i re che erano con lui vennero e annientarono i Refaim ad Asterot-Carnaim, gli Zuzei ad Am, gli Emei nella pianura di Chiriataim 6 e i Corei nella loro montagna di Seir fino a El-Paran, che è presso il deserto. 7 Poi tornarono indietro e vennero a En-Mispat, che è Cades, e annientarono gli Amalechiti su tutto il loro territorio, e così pure gli Amorei, che abitavano ad Asason-Tamar. 8 Allora il re di Sodoma, il re di Gomorra, il re di Adma, il re di Seboim e il re di Bela, che è Soar, uscirono e si schierarono in battaglia contro quelli, nella valle di Siddim: 9 contro Chedorlaomer re di Elam, Tideal re dei Goim, Amrafel re di Scinear e Arioc re di Ellasar: quattro re contro cinque. 10 Ora la valle di Siddim era piena di pozzi di bitume; e i re di Sodoma e di Gomorra si diedero alla fuga e vi caddero dentro; quelli che scamparono fuggirono al monte. 11 I vincitori presero tutte le ricchezze di Sodoma e di Gomorra, e tutti i loro viveri, e se ne andarono. 12 Presero anche Lot, figlio del fratello di Abramo, con la sua roba; e se ne andarono. Lot abitava in Sodoma. 13 Ma uno degli scampati venne a dirlo ad Abramo, l’Ebreo, che abitava alle querce di Mamre l’Amoreo, fratello di Escol e fratello di Aner, i quali avevano fatto alleanza con Abramo. 14 E Abramo, appena udì che suo fratello era stato fatto prigioniero, armò trecentodiciotto dei suoi più fidati servitori, nati in casa sua, e inseguì i re fino a Dan. 15 E, divisa la sua schiera per assalirli di notte, egli con i suoi servi li sconfisse e li inseguì fino a Coba, che è a sinistra di Damasco. 16 Recuperò tutta la roba, e riportò pure Lot suo fratello, la sua roba, e anche le donne e il popolo. 17 E come egli se ne tornava dalla sconfitta di Chedorlaomer e dei re che erano con lui, il re di Sodoma gli andò incontro nella valle di Sciave, che è la Valle del re. 18 E Melchisedec, re di Salem, fece portare del pane e del vino. Egli era sacerdote dell’Iddio altissimo. 19 Ed egli benedisse Abramo, dicendo: "Benedetto sia Abramo dall’Iddio altissimo, padrone dei cieli e della terra! 20 E benedetto sia l’Iddio altissimo, che ti ha dato in mano i tuoi nemici!". E Abramo gli diede la decima di ogni cosa. 21 Poi il re di Sodoma disse ad Abramo: "Dammi le persone, e prendi per te la roba". 22 Ma Abramo rispose al re di Sodoma: "Ho alzato la mia mano all’Eterno, l’Iddio altissimo, padrone dei cieli e della terra, 23 giurando che non prenderei neppure un filo, né un laccio di sandalo, di tutto ciò che ti appartiene; perché tu non abbia a dire: ‘Io ho arricchito Abramo’. 24 Nulla per me! tranne quello che hanno mangiato i giovani, e la parte che spetta agli uomini che sono venuti con me: Aner, Escol e Mamre; essi prendano la loro parte".