1 ထို​အ​ခါ ယာ​ကုပ်​သည်​မျှော်​ကြည့်၍၊ အစ်​ကို​ဧ​သော​သည် လူ​လေး​ရာ​ပါ​လျက် ချီ​လာ​သည်​ကို​မြင်​လျှင်၊ လေ​အာ၊ ရာ​ခေ​လ၊ ကျွန်​မ​နှစ်​ယောက်​တို့​တွင် သား​များ​တို့​ကို​ဝေ​ပေး​လေ​၏။ 2 ကျွန်​မ​နှစ်​ယောက်​ကို​ကား၊ သူ​တို့​သား​များ​နှင့်​ရှေ့​က​နေ​စေ၍၊ လေ​အာ​နှင့်​သူ၏​သား​တို့​ကို အ​လယ်၌​လည်း​ကောင်း၊ ရာ​ခေ​လ​နှင့် ယော​သပ်​ကို​နောက်၌​လည်း​ကောင်း ထား​လေ​၏။ 3 သူ​တို့​ရှေ့​မှာ​ကိုယ်​တိုင်​လွန်​သွား၍၊ ခု​နစ်​ကြိမ်​တိုင်​အောင် ဦး​ညွှတ်​ပျပ်​ဝပ်​လျက်၊ အစ်ကိုအနီးသို့ချဉ်း​ကပ်​လေ၏။ 4 ထို​အ​ခါ ဧ​သော​သည် ကြို​ဆို​ခြင်း​ငှာ​ပြေး​လာ၍၊ လည်​ချင်း​ယှက်​လျက်၊ ပိုက်​ဖက်​နမ်း​ရှုတ်​ခြင်း​ကို​ပြု၍၊ နှစ်​ယောက်​စ​လုံး​တို့​သည် ငို​ကြွေး​ကြ၏။ 5 ထို​နောက်၊ မျှော်​ကြည့်၍၊ မိန်း​မ​များ၊ သူ​ငယ်​များ​ကို​မြင်​လျှင်၊ သင်၌​ပါ​သော ဤ​သူ​တို့​သည်၊ အ​ဘယ်​သူ​နည်း​ဟု​မေး​သော်၊ ကိုယ်​တော်၏​ကျွန်​အား၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​ပေး​သ​နား​တော်​မူ​သော သူ​ငယ်​ဖြစ်​ကြ​ပါ၏​ဟု​ပြန်​ပြော​ပြီး​မှ၊ 6 ကျွန်​မ​တို့​သည်၊ မိ​မိ​တို့​သား​များ​နှင့်​ချဉ်း​ကပ်၍ ဦး​ညွှတ်​ကြ၏။ 7 ထို​နောက်၊ လေ​အာ​သည်​သူ၏​သား​များ​နှင့်​ချဉ်း​ကပ်၍ ဦး​ညွှတ်​ကြ၏။ ထို​နောက်၊ ယော​သပ်​နှင့်​ရာ​ခေ​လ​သည်​ချဉ်း​ကပ်၍ ဦး​ညွှတ်​ခြင်း​ကို​ပြု​ကြ၏။ 8 ဧ​သော​က​လည်း၊ ကျွန်ုပ်​တွေ့​သော တိ​ရ​စ္ဆာန်​စု​အ​ပေါင်း​တို့​သည်၊ အ​ဘယ်​သို့​သော​အ​ရာ​နည်း​ဟု​မေး​လျှင်၊ သ​ခင်၏​စိတ်​တော်​နှင့် တွေ့​စေ​ခြင်း​ငှာ​ဖြစ်​ပါ​သည်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 9 ဧ​သော​က​လည်း၊ ငါ့​ညီ၊ ငါ၌​လုံ​လောက်​အောင်​ရှိ၏။ သင်၏​ဥ​စ္စာ​တို့​ကို ယူ​ထား​ဦး​လော့​ဟု​ဆို၏။ 10 ယာ​ကုပ်​က​လည်း၊ ထို​သို့​မ​ဆို​ပါ​နှင့်။ စိတ်​တော်​နှင့် တွေ့​သည်​မှန်​လျှင်၊ ကျွန်​တော်​ဆက်​သော​လက်​ဆောင်​ကို ခံ​ယူ​တော်​မူ​ပါ။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​မျက်​နှာ​တော်​ကို ဖူး​မြင်​ရ​သ​ကဲ့​သို့၊ ကိုယ်​တော်၏​မျက်​နှာ​ကို ဖူး​မြင်​ရ​ပါ၏။ စိတ်​တော်​သည်​လည်း​နူး​ညွတ်​ပါ၏။ 11 ကိုယ်​တော်​ထံ​သို့​ရောက်​သော ကျွန်​တော်၏​မင်္ဂ​လာ​ကို ခံ​ယူ​တော်​မူ​ပါ။ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည်၊ ကျွန်​တော်၌​များ​စွာ​သော​ကျေး​ဇူး​ကို ပြု​တော်​မူ​ပြီ။ ကျွန်​တော်၌​လုံ​လောက်​အောင်​ရှိ​ပါ၏​ဟူ၍ တိုက်​တွန်း​သော​ကြောင့် ခံ​ယူ​လေ​၏။

12 ဧ​သော​က​လည်း၊ ခ​ရီး​သွား​ကြ​စို့၊ သင့်​ရှေ့​မှာ​ကျွန်ုပ်​သွား​မည်​ဟု​ဆို​လျှင်၊ 13 ယာ​ကုပ်​က၊ သ​ခင်​သိ​သည်​အ​တိုင်း၊ ဤ​သူ​ငယ်​တို့​သည် နု​ငယ်​ပါ၏။ သား​ငယ်​ပါ​သော သိုး၊ ဆိတ်၊ နွား​မ​တို့​သည်​ကျွန်​တော်၌​ပါ​ပါ၏။ တစ်​နေ့​ချင်း​တွင် အ​နှင်​လွန်​လျှင်၊ ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် သေ​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်။ 14 ထို​ကြောင့်​သ​ခင်​သည်၊ ကိုယ်​တော်၏​ကျွန်​ရှေ့​မှာ ကြွ​နှင့်​တော်​မူ​ပါ။ ကျွန်​တော်​မူ​ကား၊ ကျွန်​တော်​ဆောင်​ခဲ့​သော တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ၊ သူ​ငယ်​များ၊ တတ်​နိုင်​သ​မျှ​အ​တိုင်း၊ သ​ခင်​နေ​ရာ​စိ​ရ​ပြည်​သို့​ရောက်​အောင်၊ တ​ဖြည်း​ဖြည်း​ပို့​ဆောင်​ပါ​မည်​ဟု လျှောက်​လေ၏။ 15 ဧ​သော​က​လည်း၊ သို့​ဖြစ်​လျှင် အ​ကျွန်ုပ်၌​ပါ​သော​သူ​အ​ချို့​တို့​ကို ညီ၌​ထား​ခဲ့​ပါ​ရ​စေ​ဟု​ဆို​လျှင်၊ ယာ​ကုပ်​က၊ အ​ဘယ်​အ​ကြောင်း​ရှိ​ပါ​သ​နည်း။ သ​ခင်၏ စိတ်​တော်​နှင့်​တွေ့​ပါ​စေ​ဟု ပြန်​ဆို​သော်၊ 16 ဧ​သော​သည်​ထို​နေ့​ချင်း​တွင် စိ​ရ​ပြည်​သို့​ခ​ရီး​သွား၍ ပြန်​လေ​၏။

17 ယာ​ကုပ်​လည်း၊ သု​ကုတ်​အ​ရပ်​သို့​ခ​ရီး​သွား၍၊ ကိုယ်​နေ​ဖို့​အိမ်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​နေ​ဖို့ တင်း​ကုပ်​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဆောက်​လေ၏။ ထို​ကြောင့် ထို​အ​ရပ်​ကို၊ သု​ကုတ်​ဟူ၍​တွင်​လေ​သ​တည်း။

18 ထို​နောက်​မှ၊ ရှေ​ခင်​မြို့​သို့ ဘေး​မဲ့​ရောက်​လေ၏။ ပါ​ဒ​နာ​ရံ​ပြည်​မှ ပြန်​လာ၍၊ ခါ​နာန်​ပြည်​သို့ ရောက်​သော​လမ်း​ခ​ရီး​တွင်၊ ထို​မြို့​ရှိ​သ​တည်း။ ထို​မြို့​ရှေ့​မှာ​တဲ​ကို ဆောက်​လေ၏။ 19 တဲ​ဆောက်​ရာ​မြေ​အ​ကွက်​ကို ရှေ​ခင်၏​အ​ဘ၊ ဟာ​မော်၏​သား​တို့​တွင်၊ ငွေ​တစ်​ပိဿာ​အ​ဖိုး​ပေး၍ ဝယ်​ရ​သ​တည်း။*ယောရှု၊ ၂၄:၃၂၊ယော၊ ၄:၅။20 ထို​အ​ရပ်၌​လည်း ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကို​တည်​ပြီး​လျှင်၊ ဧ​လေ​လော​ဣ​သ​ရေ​လ​ဟူ၍​သ​မုတ်​လေ၏။

1 Giacobbe alzò gli occhi, guardò, ed ecco Esaù che veniva, avendo con sé quattrocento uomini. Allora divise i figli fra Lea, Rachele e le due serve. 2 Mise davanti le serve e i loro figli, poi Lea e i suoi figli, e in ultimo Rachele e Giuseppe. 3 Ed egli stesso passò davanti a loro, si inchinò fino a terra sette volte, finché si fu avvicinato a suo fratello. 4 Esaù gli corse incontro, lo abbracciò, gli si gettò al collo, e lo baciò e piansero. 5 Poi Esaù, alzando gli occhi, vide le donne e i suoi fanciulli, e disse: "Chi sono questi qui che hai con te?". Giacobbe rispose: "Sono i figli che Dio si è compiaciuto di dare al tuo servo". 6 Allora le serve si accostarono, esse e i loro figli, e si inchinarono. 7 Si accostarono anche Lea e i suoi figli, e si inchinarono. Poi si accostarono Giuseppe e Rachele, e si inchinarono. 8 Ed Esaù disse: "Che ne vuoi fare di tutta quella schiera che ho incontrato?". Giacobbe rispose: "È per trovare grazia agli occhi del mio signore". 9 Ed Esaù: "Io ne ho tanta di roba, fratello mio; tieni per te ciò che è tuo". 10 Ma Giacobbe disse: "No, ti prego; se ho trovato grazia agli occhi tuoi, accetta il dono dalla mia mano, perché io ho visto il tuo volto, come uno vede il volto di Dio, e tu mi hai fatto una gradevole accoglienza. 11 Accetta il mio dono che ti è stato recato; poiché Dio mi ha usato grande bontà, e io ho di tutto". E insistette tanto, che Esaù l’accettò. 12 Poi Esaù disse: "Partiamo, incamminiamoci, e io andrò davanti a te". 13 E Giacobbe rispose: "Il mio signore sa che i fanciulli sono di tenera età, e che ho con me delle pecore e delle vacche che allattano; se si forzassero per un giorno solo a camminare, le bestie morirebbero tutte. 14 Passi il mio signore davanti al suo servo; e io verrò piano piano, al passo del bestiame che mi precederà, e al passo dei fanciulli, finché arrivi presso il mio signore, a Seir". 15 Ed Esaù disse: "Permetti almeno che io lasci con te un po’ della gente che ho con me". Ma Giacobbe rispose: "E perché questo? Basta che io trovi grazia agli occhi del mio signore". 16 Così Esaù, in quel giorno stesso, rifece il cammino verso Seir.

17 Giacobbe partì alla volta di Succot, costruì una casa per sé, e fece delle capanne per il suo bestiame; e per questo quel luogo fu chiamato Succot. 18 Poi Giacobbe, tornando da Paddan-Aram, arrivò sano e salvo alla città di Sichem, nel paese di Canaan, e piantò le tende di fronte alla città. 19 E comprò dai figli di Camor, padre di Sichem, per cento pezzi di denaro, la parte del campo dove aveva piantato le sue tende. 20 Ed eresse lì un altare, e lo chiamò El-Eloè-Israel.