1 Os provérbios de Salomão:
O filho sábio alegra seu pai,
o filho tolo entristece sua mãe.
2 As riquezas de origem desonesta não têm valor duradouro,
mas uma vida justa livra da morte.
3 O Senhor não deixa o justo passar fome,
mas se recusa a satisfazer o desejo dos perversos.
4 O preguiçoso logo empobrece,
mas os que trabalham com dedicação enriquecem.
5 O jovem sábio faz a colheita no verão,
mas o que dorme durante a colheita é uma vergonha.
6 O justo é coberto de bênçãos,
mas as palavras dos perversos ocultam violência.
7 O justo deixa boas lembranças,
mas o nome dos perversos apodrece.
8 O sábio recebe os mandamentos de bom grado,
mas as palavras do insensato causam sua ruína.
9 Quem anda em integridade anda em segurança;
quem segue caminhos tortuosos será exposto.
10 Quem fecha os olhos para a maldade causa problemas,
mas a repreensão clara promove a paz.
11 As palavras do justo são fonte de vida;
as palavras dos perversos ocultam intenções violentas.
12 O ódio provoca brigas,
mas o amor cobre todas as ofensas.
13 Palavras sábias vêm dos lábios de quem tem entendimento,
mas quem não tem juízo é castigado com a vara.
14 Os sábios guardam o conhecimento como um tesouro,
mas a conversa do insensato só conduz à desgraça.
15 A riqueza do rico é sua fortaleza;
a pobreza dos pobres é sua destruição.
16 O salário do justo produz vida,
mas o dinheiro do perverso o conduz ao pecado.
17 Quem aceita a disciplina está no caminho da vida,
mas o que despreza a repreensão se desvia dele.
18 Quem esconde o ódio se torna mentiroso;
quem espalha calúnias é tolo.
19 Quem fala demais acaba pecando;
quem é prudente fica de boca fechada.
20 As palavras do justo são como a fina prata;
o coração do perverso não tem valor algum.
21 As palavras do justo dão ânimo a muitos,
mas os insensatos são destruídos por falta de juízo.
22 A bênção do Senhor traz riqueza,
e ele não permite que a tristeza a acompanhe.
23 O tolo se diverte em fazer o mal,
mas o sensato tem prazer em viver com sabedoria.
24 Os temores do perverso se tornarão realidade;
as esperanças dos justos lhe serão concedidas.
25 As tempestades da vida levam embora o perverso,
mas o justo tem alicerce duradouro.
26 Como vinagre nos dentes ou fumaça nos olhos,
assim o preguiçoso irrita seus chefes.
27 O temor do Senhor prolonga a vida,
mas os dias dos perversos são encurtados.
28 As esperanças dos justos resultam em alegria;
as expectativas dos perversos não dão em nada.
29 O caminho do Senhor é fortaleza para os íntegros,
mas é destruição para os que praticam o mal.
30 O justo jamais será abalado,
mas os perversos serão removidos da terra.
31 A boca do justo oferece conselhos sábios,
mas a língua que engana será cortada.
32 Dos lábios do justo vêm palavras proveitosas,
mas da boca dos perversos só vêm palavras más.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Παροιμιαι Σολομωντος. Υιος σοφος ευφραινει πατερα· υιος δε αφρων ειναι λυπη της μητρος αυτου.2 Οι θησαυροι της ανομιας δεν ωφελουσιν· η δε δικαιοσυνη ελευθερονει εκ θανατου.3 Ο Κυριος δεν θελει λιμοκτονησει ψυχην δικαιου· ανατρεπει δε την περιουσιαν των ασεβων.4 Η οκνηρα χειρ πτωχειαν φερει· πλουτιζει δε η χειρ του επιμελους.5 Ο συναγων εν τω θερει ειναι υιος συνεσεως· ο δε κοιμωμενος εν τω θερισμω υιος αισχυνης.6 Ευλογια επι την κεφαλην του δικαιου· το στομα δε των ασεβων αδικια καλυπτει.7 Η μνημη του δικαιου ειναι μετ' ευλογιας· το δε ονομα των ασεβων σηπεται.8 Ο σοφος την καρδιαν θελει δεχεσθαι εντολας· ο δε μωρος τα χειλη θελει υποσκελισθη.9 Ο περιπατων εν ακεραιοτητι περιπατει ασφαλως· ο δε διαστρεφων τας οδους αυτου θελει γνωρισθη.10 Οστις νευει δια του οφθαλμου, προξενει οδυνην· ο δε μωρος τα χειλη θελει υποσκελισθη.11 Το στομα του δικαιου ειναι πηγη ζωης· το στομα δε των ασεβων αδικια καλυπτει.12 Το μισος διεγειρει εριδας· αλλ' η αγαπη καλυπτει παντα τα σφαλματα.13 Εις τα χειλη του συνετου ευρισκεται η σοφια· η δε ραβδος ειναι δια την ραχιν του ενδεους φρενων.14 Οι σοφοι αποταμιευουσι γνωσιν· το στομα δε του προπετους ειναι πλησιον απωλειας.15 Τα αγαθα του πλουσιου ειναι η οχυρα αυτου πολις· καταστροφη δε των πενητων πτωχεια αυτων.16 Τα εργα του δικαιου ειναι εις ζωην· το προιον του ασεβους εις αμαρτιαν.17 Ο φυλαττων την παιδειαν ευρισκεται εν οδω ζωης· ο δε εγκαταλειπων τον ελεγχον αποπλαναται.18 Οστις καλυπτει μισος υπο χειλη ψευδη, και οστις προφερει συκοφαντιαν, ειναι αφρων.19 Εν τη πολυλογια δεν λειπει αμαρτια· αλλ' οστις κρατει τα χειλη αυτου, ειναι συνετος.20 Η γλωσσα του δικαιου αργυριον εκλεκτον· η καρδια των ασεβων πραγμα μηδαμινον.21 Τα χειλη του δικαιου βοσκουσι πολλους· οι δε αφρονες αποθνησκουσι δι' ελλειψιν φρενων.22 Η ευλογια του Κυριου πλουτιζει, και λυπη δεν θελει προστεθη εις αυτην.23 Ως γελως ειναι εις τον αφρονα να πραττη κακον· η δε σοφια ειναι ανδρος συνετου.24 Ο φοβος του ασεβους θελει επελθει επ' αυτον· η επιθυμια δε των δικαιων θελει εκπληρωθη.25 Καθως παρερχεται ο ανεμοστροβιλος, ουτως ο ασεβης δεν υπαρχει· ο δε δικαιος θελει εισθαι τεθεμελιωμενος εις τον αιωνα.26 Καθως το οξος εις τους οδοντας και ο καπνος εις τους οφθαλμους, ουτως ειναι ο οκνηρος εις τους αποστελλοντας αυτον.27 Ο φοβος του Κυριου προσθετει ημερας· τα δε ετη των ασεβων θελουσιν ελαττωθη.28 Η προσδοκια των δικαιων θελει εισθαι ευφροσυνη· η ελπις ομως των ασεβων θελει απολεσθη.29 Η οδος του Κυριου ειναι οχυρωμα εις τον αμεμπτον, ολεθρος δε εις τους εργατας της ανομιας.30 Ο δικαιος εις τον αιωνα δεν θελει σαλευθη· οι δε ασεβεις δεν θελουσι κατοικησει την γην.31 Το στομα του δικαιου αναδιδει σοφιαν· η δε ψευδης γλωσσα θελει εκκοπη.32 Τα χειλη του δικαιου γνωριζουσι το ευχαριστον· το στομα δε των ασεβων τα διεστραμμενα.