1 É da natureza humana fazer planos,
mas a resposta certa vem do Senhor.
2 Ainda que as pessoas se considerem puras,
o Senhor examina as intenções de cada um.
3 Confie ao Senhor tudo que você faz,
e seus planos serão bem-sucedidos.
4 O Senhor fez tudo com propósito,
até mesmo o perverso para o dia da calamidade.
5 Os orgulhosos são detestáveis para o Senhor;
certamente serão castigados.
6 Amor e fidelidade fazem expiação pelo pecado;
o temor do Senhor evita o mal.
7 Quando a vida de uma pessoa agrada o Senhor,
até seus inimigos vivem em paz com ela.
8 É melhor ter pouco com justiça
que ser rico com desonestidade.
9 É da natureza humana fazer planos,
mas é o Senhor quem dirige nossos passos.
10 As decisões do rei têm grande autoridade;
ele nunca deve julgar de modo injusto.
11 O Senhor exige balanças e pesos exatos;
ele determina os padrões da imparcialidade.
12 A maldade é detestável para o rei,
pois seu governo é estabelecido sobre a justiça.
13 O rei se agrada de palavras que vêm de lábios justos
e ama quem fala o que é certo.
14 A ira do rei é como uma sentença de morte,
mas o sábio procura acalmá-lo.
15 Quando o rei sorri, há vida;
seu favor refresca como chuva de primavera.
16 É melhor adquirir sabedoria que ouro,
e é melhor obter discernimento que prata.
17 O caminho dos justos os afasta do mal;
quem segue esse caminho está seguro.
18 O orgulho precede a destruição;
a arrogância precede a queda.
19 É melhor viver humildemente com os pobres
que repartir o despojo com os orgulhosos.
20 Quem ouve a instrução prospera;
quem confia no Senhor é feliz.
21 O sábio é conhecido por seu discernimento;
palavras agradáveis são convincentes.
22 A sensatez é fonte de vida para quem a possui,
mas é desperdício disciplinar os insensatos.
23 Da mente sábia vêm conselhos sábios;
as palavras dos sábios são convincentes.
24 Palavras bondosas são como mel:
doces para a alma e saudáveis para o corpo.
25 Há caminhos que a pessoa considera corretos,
mas acabam levando à estrada da morte.
26 É bom que os trabalhadores tenham apetite;
o estômago vazio os impulsiona.
27 A pessoa sem caráter cria problemas;
suas palavras são fogo destruidor.
28 O perverso semeia discórdia;
o difamador separa até os melhores amigos.
29 A pessoa violenta engana os companheiros
e os leva para o mau caminho.
30 Com olhos semicerrados as pessoas tramam o mal;
com sorriso malicioso o põem em prática.
31 Os cabelos brancos são coroa de glória,
para quem andou nos caminhos da justiça.
32 É melhor ser paciente que poderoso;
é melhor ter autocontrole que conquistar uma cidade.
33 As pessoas podem lançar as sortes,
mas quem determina o resultado é o Senhor.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Του ανθρωπου ειναι αι προπαρασκευαι της καρδιας· παρα δε του Κυριου η αποκρισις της γλωσσης.2 Πασαι αι οδοι του ανθρωπου φαινονται ορθαι εις τους οφθαλμους αυτου· πλην ο Κυριος σταθμιζει τα πνευματα.3 Αφιερονε τα εργα σου εις τον Κυριον, και αι βουλαι σου θελουσι στερεωθη.4 Ο Κυριος εκαμε τα παντα δι' εαυτον, ετι και τον ασεβη δια την ημεραν την κακην.5 Βδελυγμα εις τον Κυριον ειναι πας υψηλοκαρδιος· και χειρ με χειρα αν συναπτηται, δεν θελει μενει ατιμωρητος.6 Δια χαριτος και αληθειας καθαριζεται η ανομια· και δια του φοβου του Κυριου εκκλινουσιν οι ανθρωποι απο του κακου.7 Οταν ο Κυριος αρεσκηται εις τας οδους του ανθρωπου, και τους εχθρους αυτου ειρηνευει μετ' αυτου.8 Καλητερον ολιγον μετα δικαιοσυνης, παρα εισοδηματα μεγαλα μετα αδικιας.9 Η καρδια του ανθρωπου βουλευεται την οδον αυτου· αλλ' ο Κυριος διευθυνει τα βηματα αυτου.10 Χρησμος ειναι εις τα χειλη του βασιλεως· το στομα αυτου δεν σφαλλει εν τη κρισει.11 Δικαια σταθμη και πλαστιγξ ειναι του Κυριου· παντα τα ζυγια του σακκιου ειναι εργου αυτου.12 Βδελυγμα ειναι εις τους βασιλεις να πραττωσιν ανομιαν· διοτι ο θρονος στερεονεται μετα της δικαιοσυνης.13 Τα δικαια χειλη ειναι ευπροσδεκτα εις τους βασιλεις, και αγαπωσι τον λαλουντα ορθα.14 Θυμος βασιλεως ειναι αγγελος θανατου· αλλ' ο σοφος ανθρωπος καταπραυνει αυτον.15 Εις το φως του προσωπου του βασιλεως ειναι ζωη· και η ευνοια αυτου ειναι ως νεφος οψιμου βροχης.16 Ποσον καλητερα ειναι η αποκτησις της σοφιας παρα το χρυσιον και προκριτωτερα η αποκτησις της συνεσεως παρα το αργυριον17 Η οδος των ευθεων ειναι να εκκλινωσιν απο του κακου· οστις φυλαττει την οδον αυτου, διατηρει την ψυχην αυτου.18 Η υπερηφανια προηγειται του ολεθρου, και υψηλοφροσυνη του πνευματος προηγειται της πτωσεως.19 Καλητερον να ηναι τις ταπεινοφρων μετα των ταπεινων, παρα να μοιραζη λαφυρα μετα των υπερηφανων.20 Ο συνετος εις τα πραγματα θελει ευρει καλον· και ο ελπιζων επι τον Κυριον ειναι μακαριος.21 Ο σοφος την καρδιαν θελει ονομαζεσθαι φρονιμος· και η γλυκυτης των χειλεων προσθετει μαθησιν.22 Η συνεσις ειναι πηγη ζωης εις τον εχοντα αυτην· η δε παιδεια των αφρονων μωρια.23 Η καρδια του σοφου συνετιζει το στομα αυτου, και εις τα χειλη αυτου προσθετει μαθησιν.24 Κηρηθρα μελιτος οι ευαρεστοι λογοι· γλυκυτης εις την ψυχην και ιασις εις τα οστα.25 Υπαρχει οδος ητις φαινεται ορθη εις τον ανθρωπον, αλλα τα τελη αυτης ειναι οδοι θανατου.26 Ο εργαζομενος εργαζεται δι' εαυτον· διοτι το στομα αυτου αναγκαζει αυτον.27 Ο αχρειος ανθρωπος σκαπτει κακον· και εις τα χειλη αυτου ειναι ως πυρ καιον.28 Ο διεστραμμενος ανθρωπος διασπειρει εριδας· και ο ψιθυριστης διαχωριζει τους στενωτερους φιλους.29 Ο βιαιος ανθρωπος αποπλανα τον πλησιον αυτου και φερει αυτον εις οδον ουχι καλην·30 Κλειων τους οφθαλμους αυτου μηχαναται διεστραμμενα· δαγκανων τα χειλη αυτου εκτελει το κακον.31 Η πολια ειναι στεφανος δοξης, ευρισκομενη εν τη οδω της δικαιοσυνης.32 Καλητερος ο μακροθυμος παρα τον δυνατον· και ο εξουσιαζων το πνευμα αυτου παρα τον εκπορθουντα πολιν.33 Ο κληρος ριπτεται εις την καλπην· ολη ομως η κρισις αυτου ειναι παρα Κυριου.