1 Quem sempre se recusa a aceitar a repreensão
será destruído de repente, sem que possa se recuperar.
2 Quando os justos governam, o povo se alegra;
quando os perversos estão no poder, o povo geme.
3 O homem que ama a sabedoria alegra seu pai,
mas o que anda com prostitutas desperdiça sua riqueza.
4 O rei justo dá estabilidade à nação,
mas o que exige subornos a destrói.
5 Quem bajula os amigos
prepara uma armadilha para os pés deles.
6 A pessoa má é pega no laço do próprio pecado,
mas o justo escapa e grita de alegria.
7 O justo se preocupa com os direitos dos pobres,
mas o perverso não dá a mínima atenção para isso.
8 Os zombadores alvoroçam a cidade inteira,
mas os sábios acalmam a ira.
9 Se o sábio levar o insensato ao tribunal,
haverá tumulto e zombaria, mas nada se resolverá.
10 Os sanguinários odeiam o íntegro,
mas os justos procuram ajudá-lo.
11 O tolo mostra toda a sua ira,
mas o sábio a controla em silêncio.
12 Se um governante der atenção aos mentirosos,
todos os seus conselheiros serão perversos.
13 O pobre e o opressor têm isto em comum:
o Senhor permite que ambos enxerguem.
14 Se o rei julgar os pobres com justiça,
seu trono durará para sempre.
15 A criança que é corrigida se torna sábia,
mas o filho indisciplinado envergonha sua mãe.
16 Quando os perversos estão no poder, o pecado se multiplica,
mas os justos verão sua queda.
17 Discipline seus filhos, e eles darão paz a seu espírito
e alegria a seu coração.
18 O povo que não aceita a orientação divina se corrompe,
mas quem obedece à lei é feliz.
19 Para corrigir o servo é preciso mais que palavras;
ainda que ele as entenda, não obedecerá.
20 Há mais esperança para o tolo
que para alguém que fala sem pensar.
21 O servo mimado desde a infância
se tornará rebelde.
22 A pessoa irada provoca conflitos;
quem perde a calma facilmente comete muitos pecados.
23 O orgulho termina em humilhação,
mas a humildade alcança a honra.
24 Quem ajuda o ladrão prejudica a si mesmo;
sob juramento, não ousa testemunhar.
25 Temer as pessoas é uma armadilha perigosa,
mas quem confia no Senhor está seguro.
26 Muitos buscam o favor do governante,
mas a justiça vem do Senhor.
27 O justo despreza o injusto;
o perverso despreza o íntegro.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Ανθρωπος οστις ελεγχομενος σκληρυνει τον τραχηλον, εξαιφνης θελει αφανισθη και χωρις ιασεως.2 Οταν οι δικαιοι μεγαλυνθωσιν, ο λαος ευφραινεται· αλλ' οταν ο ασεβης εξουσιαζη, στεναζει ο λαος.3 Οστις αγαπα την σοφιαν, ευφραινει τον πατερα αυτου· αλλ' οστις συναναστρεφεται με πορνας, φθειρει την περιουσιαν αυτου.4 Ο βασιλευς δια της δικαιοσυνης στερεονει τον τοπον· αλλ' ο δωροληπτης καταστρεφει αυτον.5 Ο ανθρωπος οστις κολακευει τον πλησιον αυτου, εκτεινει δικτυον εμπροσθεν των βηματων αυτου.6 Ο κακος ανθρωπος παγιδευεται εν τη ανομια· αλλ' ο δικαιος ψαλλει και ευφραινεται.7 Ο δικαιος λαμβανει γνωσιν της κρισεως των πενητων· ο ασεβης δεν νοει γνωσιν.8 Οι χλευασται ανθρωποι καταφλεγουσι την πολιν· αλλ' οι σοφοι αποστρεφουσι την οργην.9 Ο σοφος ανθρωπος, διαφερομενος μετα του αφρονος ανθρωπου, ειτε οργιζεται, ειτε γελα, δεν ευρισκει αναπαυσιν.10 Οι ανδρες των αιματων μισουσι τον αμεμπτον· αλλ' οι ευθεις εκζητουσι την ζωην αυτου.11 Ο αφρων εκθετει ολην αυτου την ψυχην· ο δε σοφος αναχαιτιζει αυτην εις τα οπισω.12 Εαν ο διοικητης προσεχη εις λογους ψευδεις, παντες οι υπηρεται αυτου γινονται ασεβεις.13 Πενης και δανειστης συναπαντωνται· ο Κυριος φωτιζει αμφοτερων τους οφθαλμους.14 Βασιλεως κρινοντος τους πτωχους εν αληθεια, ο θρονος αυτου θελει στερεωθη διαπαντος.15 Η ραβδος και ο ελεγχος διδουσι σοφιαν· παιδιον δε απολελυμενον καταισχυνει την μητερα αυτου.16 Οταν οι ασεβεις πληθυνωνται, η ανομια περισσευει· αλλ' οι δικαιοι θελουσιν ιδει την πτωσιν αυτων.17 Παιδευε τον υιον σου και θελει φερει αναπαυσιν εις σε· και θελει φερει ηδονην εις την ψυχην σου.18 Οπου δεν υπαρχει ορασις, ο λαος διαφθειρεται· ειναι δε μακαριος ο φυλαττων τον νομον.19 Ο δουλος δια λογων δεν θελει διορθωθη· επειδη καταλαμβανει μεν, αλλα δεν υπακουει.20 Ειδες ανθρωπον ταχυν εις τους λογους αυτου; περισσοτερα ελπις ειναι εκ του αφρονος παρα εξ αυτου.21 Εαν τις ανατρεφη παιδιοθεν τον δουλον αυτου τρυφηλως, τελος παντων θελει κατασταθη υιος.22 Ο θυμωδης ανθρωπος εξαπτει εριδα, και ο οργιλος ανθρωπος πληθυνει ανομιας.23 Η υπερηφανια του ανθρωπου θελει ταπεινωσει αυτον· ο δε ταπεινοφρων απολαμβανει τιμην.24 Ο συμμεριστης του κλεπτου μισει την εαυτου ψυχην· ακουει τον ορκον και δεν ομολογει.25 Ο φοβος του ανθρωπου στηνει παγιδα· ο δε πεποιθως επι Κυριον θελει εισθαι εν ασφαλεια.26 Πολλοι ζητουσι το προσωπον του ηγεμονος· αλλ' η του ανθρωπου κρισις ειναι παρα Κυριου.27 Ο αδικος ανθρωπος ειναι βδελυγμα εις τους δικαιους· και ο ευθυς εις την οδον αυτου, βδελυγμα εις τους ασεβεις.