1 Meu filho, preste atenção às minhas palavras

e guarde meus mandamentos como um tesouro.

2 Dê ouvidos à sabedoria

e concentre o coração no entendimento.

3 Clame por inteligência

e peça entendimento.

4 Busque-os como a prata,

procure-os como a tesouros escondidos.

5 Então entenderá o que é o temor do Senhor

e obterá o conhecimento de Deus.

6 Pois o Senhor concede sabedoria;

de sua boca vêm conhecimento e entendimento.

7 Ele reserva bom senso aos honestos

e é escudo para os íntegros.

8 Guarda os caminhos dos justos

e protege seus fiéis por onde andam.

9 Então você entenderá o que é certo, justo e imparcial

e saberá o bom caminho a seguir.

10 Pois a sabedoria entrará em seu coração,

e o conhecimento o encherá de alegria.

11 As escolhas sábias o guardarão,

e o entendimento o protegerá.

12 A sabedoria o livrará das ações dos maus,

daqueles cujas palavras são perversas.

13 Eles se afastam do rumo certo

e andam por caminhos sombrios.

14 Têm prazer em praticar o mal

e aplaudem a maldade dos perversos.

15 Suas ações são desonestas,

e seus caminhos, tortuosos.

16 A sabedoria o livrará da mulher imoral,

das palavras sedutoras da promíscua.

17 Ela abandona o marido, o companheiro de sua juventude,

e ignora a aliança que fez diante de Deus.

18 Entrar na casa dela leva à morte;

é a estrada para a sepultura.

19 O homem que a visita está perdido;

jamais alcançará os caminhos da vida.

20 Portanto, siga os passos dos bons

e permaneça nos caminhos dos justos.

21 Pois os retos viverão na terra,

e os íntegros nela permanecerão.

22 Os perversos, porém, serão eliminados da terra,

e os desleais, arrancados dela.

1 Υιε μου, εαν δεχθης τους λογους μου και ταμιευσης τας εντολας μου παρα σεαυτω,2 ωστε να προσεξη το ωτιον σου εις την σοφιαν, να κλινης την καρδιαν σου εις την συνεσιν·3 και εαν επικαλεσθης την φρονησιν, και υψωσης την φωνην σου εις την συνεσιν·4 εαν ζητησης αυτην ως αργυριον και εξερευνησης αυτην ως κεκρυμμενους θησαυρους,5 τοτε θελεις εννοησει τον φοβον του Κυριου και θελεις ευρει την επιγνωσιν του Θεου.6 Διοτι ο Κυριος διδει σοφιαν· εκ του στοματος αυτου εξερχεται γνωσις και συνεσις.7 Αποταμιευει σωτηριαν εις τους ευθεις· ειναι ασπις εις τους περιπατουντας εν ακεραιοτητι,8 υπερασπιζων τας οδους της δικαιοσυνης και φυλαττων την οδον των οσιων αυτου.9 Τοτε θελεις εννοησει δικαιοσυνην και κρισιν και ευθυτητα, πασαν οδον αγαθην.10 Εαν η σοφια εισελθη εις την καρδιαν σου και η γνωσις ηδυνη την ψυχην σου,11 ορθη βουλη θελει σε φυλαττει, συνεσις θελει σε διατηρει·12 δια να σε ελευθερονη απο της οδου της πονηρας, απο ανθρωπου λαλουντος δολια,13 οιτινες εγκαταλειπουσι τας οδους της ευθυτητος, δια να περιπατωσιν εν ταις οδοις του σκοτους·14 οιτινες ηδυνονται εις το να καμνωσι κακον, χαιρουσιν εις τας διαστροφας της κακιας,15 των οποιων αι οδοι ειναι σκολιαι και αι πορειαι αυτων διεστραμμεναι·16 δια να σε ελευθερονη απο ξενης γυναικος, απο αλλοτριας κολακευουσης με τους λογους αυτης,17 ητις εγκατελιπε τον επιστηθιον της νεοτητος αυτης και ελησμονησε την διαθηκην του Θεου αυτης.18 Διοτι ο οικος αυτης καταβιβαζει εις τον θανατον, και τα βηματα αυτης εις τους νεκρους·19 παντες οι εισερχομενοι προς αυτην δεν επιστρεφουσιν ουδε αναλαμβανουσι τας οδους της ζωης·20 δια να περιπατης εν τη οδω των αγαθων και να φυλαττης τας τριβους των δικαιων.21 Διοτι οι ευθεις θελουσι κατοικησει την γην, και οι τελειοι θελουσιν εναπολειφη εν αυτη.22 Οι δε ασεβεις θελουσιν εκκοπη απο της γης, και οι παρανομοι θελουσιν εκριζωθη απ' αυτης.