1 O uso de balanças desonestas é detestável para o Senhor,

mas ele se alegra com pesos exatos.

2 O orgulho leva à desgraça,

mas com a humildade vem a sabedoria.

3 A honestidade guia os justos;

a desonestidade destrói os desleais.

4 As riquezas de nada ajudarão no dia do juízo,

mas uma vida justa livra da morte.

5 A integridade dirige os passos do justo,

mas o peso do pecado cai sob os perversos.

6 A justiça dos justos os livra;

a ambição dos desleais os apanha numa armadilha.

7 Quando o perverso morre, sua esperança morre com ele,

pois confiou na própria força.

8 O justo é salvo da angústia,

mas o perverso a recebe em lugar dele.

9 O hipócrita, com suas palavras, destrói seus amigos,

mas o conhecimento livra os justos.

10 A cidade inteira comemora o sucesso dos justos;

todos gritam de alegria quando morrem os perversos.

11 A cidade prospera pelos benefícios que os justos trazem,

mas as palavras dos perversos a destroem.

12 É falta de bom senso desprezar o próximo;

a pessoa sensata permanece calada.

13 O fofoqueiro espalha segredos,

mas a pessoa confiável sabe guardar confidências.

14 Sem uma liderança sábia, a nação cai;

ter muitos conselheiros lhe dá segurança.

15 Quem aceita ser fiador terá problemas;

quem evita esse compromisso está seguro.

16 A mulher bondosa ganha respeito;

tudo que os homens cruéis obtêm é riqueza.

17 Quem faz o bem beneficia a si mesmo;

quem pratica o mal só se prejudica.

18 A riqueza do perverso dura apenas um momento,

mas a recompensa do justo é duradoura.

19 O justo encontra a vida;

o perverso encontra a morte.

20 Os perversos de coração são detestáveis para o Senhor,

mas ele se alegra com os que andam em integridade.

21 O perverso certamente será castigado,

mas os justos serão poupados.

22 A mulher bonita, mas indiscreta,

é como anel de ouro em focinho de porco.

23 Os justos têm a expectativa de uma recompensa,

enquanto os perversos só podem esperar o juízo.

24 Quem dá com generosidade se torna mais rico,

mas o mesquinho perde tudo.

25 O generoso prospera;

quem revigora outros será revigorado.

26 O povo amaldiçoa quem esconde os cereais,

mas abençoa quem os vende no tempo de necessidade.

27 Quem procura o bem encontra favor;

quem procura o mal será encontrado por ele.

28 Quem confia em seu dinheiro cairá,

mas o justo floresce como a verde folhagem.

29 Quem causa problemas à família herda o vento;

o insensato se torna servo do sábio.

30 O fruto do justo é árvore de vida;

o sábio conquista pessoas.

31 Se o justo recebe o que merece aqui na terra,

quanto mais o pecador perverso.

1 Δολια πλαστιγξ βδελυγμα εις τον Κυριον· δικαιον δε ζυγιον ευαρεστησις αυτου.2 Οπου εισελθη υπερηφανια, εισερχεται και καταισχυνη· η δε σοφια ειναι μετα των ταπεινων.3 Η ακεραιοτης των ευθεων θελει οδηγει αυτους· η δε υπουλοτης των σκολιων θελει απολεσει αυτους.4 Τα πλουτη δεν ωφελουσιν εν ημερα οργης· η δε δικαιοσυνη ελευθερονει εκ θανατου.5 Η δικαιοσυνη του ακεραιου θελει ορθοτομησει την οδον αυτου· ο δε ασεβης θελει πεσει δια της ασεβειας αυτου.6 Η δικαιοσυνη των ευθεων θελει ελευθερωσει αυτους· οι δε παραβαται θελουσι συλληφθη εν τη κακια αυτων.7 Οταν ο ασεβης ανθρωπος αποθνησκη, η ελπις αυτου απολλυται· απολλυται και η προσδοκια των ανομων.8 Ο δικαιος ελευθερονεται εκ της θλιψεως, αντ' αυτου δε εισερχεται ο ασεβης.9 Ο υποκριτης δια του στοματος αφανιζει τον πλησιον αυτου· αλλ' οι δικαιοι θελουσιν ελευθερωθη δια της γνωσεως.10 Εις την ευοδωσιν των δικαιων η πολις ευφραινεται· και εις τον ολεθρον των ασεβων αγαλλεται.11 Δια της ευλογιας των ευθεων υψονεται πολις· δια του στοματος δε των ασεβων καταστρεφεται.12 Ο ενδεης φρενων περιφρονει τον πλησιον αυτου· ο δε φρονιμος ανθρωπος σιωπα.13 Ο σπερμολογος περιερχεται αποκαλυπτων τα μυστικα· ο δε την ψυχην πιστος κρυπτει το πραγμα.14 Οπου δεν ειναι κυβερνησις, ο λαος πιπτει· εκ του πληθους δε των συμβουλων προερχεται σωτηρια.15 Οστις εγγυαται δι' αλλον, θελει παθει κακον· και οστις μισει την εγγυησιν, ειναι ασφαλης.16 Η ευκοσμος γυνη απολαμβανει τιμην· οι δε καρτερικοι απολαμβανουσι πλουτη.17 Ο ελεημων ανθρωπος αγαθοποιει την ψυχην αυτου· ο δε ανελεημων θλιβει την σαρκα αυτου.18 Ο ασεβης εργαζεται εργον ψευδες· εις δε τον σπειροντα δικαιοσυνην θελει εισθαι μισθος ασφαλης.19 Καθως η δικαιοσυνη τεινει εις ζωην, ουτως ο κυνηγων το κακον τρεχει εις τον θανατον αυτου.20 Οι διεστραμμενοι την καρδιαν ειναι βδελυγμα εις τον Κυριον· αλλ' οι αμεμπτοι την οδον ειναι δεκτοι εις αυτον.21 Και χειρ με χειρα εαν συναπτηται, ο ασεβης δεν θελει μενει ατιμωρητος· το δε σπερμα των δικαιων θελει ελευθερωθη.22 Ως ερρινον χρυσουν εις χοιρου μυτην, ουτω γυνη ωραια χωρις φρονησεως.23 Η επιθυμια των δικαιων ειναι μονον το καλον· η προσδοκια δε των ασεβων οργη.24 Οι μεν σκορπιζουσι, και ομως περισσευονται· οι δε παρα το δεον φειδονται, και ομως ερχονται εις ενδειαν.25 Η αγαθοποιος ψυχη θελει παχυνθη· και οστις ποτιζει, θελει ποτισθη και αυτος.26 Οστις κρατει σιτον, θελει εισθαι λαοκαταρατος· ευλογια δε θελει εισθαι επι την κεφαλην του πωλουντος.27 Οστις προθυμειται εις το καλον, θελει απολαυσει χαριν· αλλ' οστις ζητει το κακον, θελει επελθει επ' αυτον.28 Οστις ελπιζει επι τον πλουτον αυτου, ουτος θελει πεσει· οι δε δικαιοι ως βλαστος θελουσιν ανθησει.29 Οστις ταραττει τον οικον αυτου, θελει κληρονομησει ανεμον· και ο αφρων θελει εισθαι δουλος εις τον φρονιμον.30 Ο καρπος του δικαιου ειναι δενδρον ζωης· και οστις κερδιζει ψυχας, ειναι σοφος.31 Αν ο δικαιος παιδευηται επι της γης, πολλω μαλλον ο ασεβης και ο αμαρτωλος.