1 A resposta gentil desvia o furor,
mas a palavra ríspida desperta a ira.
2 A língua dos sábios torna atraente o conhecimento,
mas a boca dos tolos despeja a insensatez.
3 Os olhos do Senhor estão em todo lugar;
observam tanto os maus como os bons.
4 Palavras suaves são árvore de vida,
mas a língua enganosa esmaga o espírito.
5 O insensato despreza a instrução de seu pai,
mas quem aprende com a repreensão demonstra prudência.
6 Há tesouros na casa do justo,
mas os rendimentos dos perversos causam problemas.
7 A boca dos sábios espalha conhecimento;
o coração dos tolos nada tem a oferecer.
8 Os sacrifícios dos perversos são detestáveis para o Senhor,
mas ele tem prazer nas orações dos justos.
9 Os caminhos dos perversos são detestáveis para o Senhor,
mas ele ama aquele que busca a justiça.
10 Quem abandona o caminho correto sofrerá disciplina severa;
quem odeia a repreensão morrerá.
11 A Morte e a Destruição nada escondem do Senhor,
quanto mais o coração humano!
12 O zombador odeia ser repreendido,
por isso se afasta dos sábios.
13 O coração contente alegra o rosto,
mas o coração triste abate o espírito.
14 O sábio tem fome de conhecimento,
enquanto os tolos se alimentam de insensatez.
15 Para os aflitos, todos os dias são difíceis;
para o coração alegre, a vida é um banquete contínuo.
16 É melhor ter pouco e temer o Senhor
que ter um grande tesouro e viver ansioso.
17 Um prato de verduras ao lado de quem você ama
é melhor que carne saborosa junto de alguém que você odeia.
18 Quem se ira facilmente provoca brigas,
mas quem tem paciência acalma a discussão.
19 O caminho do preguiçoso é bloqueado por espinhos,
mas o caminho do justo é uma estrada aberta.
20 O filho sensato alegra seu pai;
o filho tolo despreza sua mãe.
21 A insensatez alegra quem não tem juízo,
mas quem tem bom senso permanece no caminho certo.
22 Planos fracassam onde não há conselho,
mas têm êxito quando há muitos conselheiros.
23 Todos se alegram quando dão a resposta apropriada;
como é bom dizer a coisa certa na hora certa!
24 O caminho da vida leva o prudente para cima;
ele deixa a sepultura para trás.
25 O Senhor derruba a casa dos orgulhosos,
mas protege a propriedade da viúva.
26 Os planos perversos são detestáveis para o Senhor,
mas ele tem prazer nas palavras puras.
27 A cobiça traz aflição para toda a família,
mas quem odeia subornos viverá.
28 O coração do justo pensa bem antes de falar;
a boca dos perversos transborda de palavras maldosas.
29 O Senhor está longe dos perversos,
mas ouve as orações dos justos.
30 O olhar animador alegra o coração;
boas notícias dão vigor ao corpo.
31 Quem dá ouvidos à crítica construtiva
se sente à vontade entre os sábios.
32 Quem rejeita a disciplina prejudica a si mesmo,
mas quem dá ouvidos à repreensão adquire entendimento.
33 O temor do Senhor ensina sabedoria;
a humildade precede a honra.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Η γλυκεια αποκρισις καταπραυνει θυμον· αλλ' ο λυπηρος λογος διεγειρει οργην.2 Η γλωσσα των σοφων καλλωπιζει την γνωσιν· το στομα δε των αφρονων εξερευγεται μωριαν.3 Οι οφθαλμοι του Κυριου ειναι εν παντι τοπω, παρατηρουντες κακους και αγαθους.4 Η υγιαινουσα γλωσσα ειναι δενδρον ζωης· η δε διεστραμμενη, συντριψις εις το πνευμα.5 Ο αφρων καταφρονει την διδασκαλιαν του πατρος αυτου· ο δε φυλαττων ελεγχον ειναι φρονιμος.6 Εν τω οικω του δικαιου ειναι θησαυρος πολυς· εις δε το εισοδημα του ασεβους διασκορπισμος.7 Τα χειλη των σοφων διαδιδουσι γνωσιν· αλλ' η καρδια των αφρονων δεν ειναι ουτως.8 Η θυσια των ασεβων ειναι βδελυγμα εις τον Κυριον· αλλ' η δεησις των ευθεων ευπροσδεκτος εις αυτον.9 Βδελυγμα ειναι εις τον Κυριον η οδος του ασεβους· αγαπα δε τον θηρευοντα την δικαιοσυνην.10 Η διδασκαλια ειναι δυσαρεστος εις τον εγκαταλειποντα την οδον· ο μισων τον ελεγχον θελει τελευτησει.11 Ο αδης και η απωλεια ειναι εμπροσθεν του Κυριου· ποσω μαλλον αι καρδιαι των υιων των ανθρωπων;12 Ο χλευαστης δεν αγαπα τον ελεγχοντα αυτον, ουδε θελει υπαγει προς τους σοφους.13 Καρδια ευφραινομενη ιλαρυνει το προσωπον· υπο δε της λυπης της καρδιας καταθλιβεται το πνευμα.14 Η καρδια του συνετου ζητει γνωσιν· το δε στομα των αφρονων βοσκει μωριαν.15 Πασαι αι ημεραι του τεθλιμμενου ειναι κακαι· ο δε ευφραινομενος την καρδιαν εχει ευωχιαν παντοτεινην.16 Καλητερον το ολιγον εν φοβω Κυριου, παρα θησαυροι πολλοι και ταραχη εν αυτοις.17 Καλητερον ξενισμος λαχανων μετα αγαπης, παρα μοσχος σιτευτος μετα μισους.18 Ο θυμωδης ανθρωπος διεγειρει μαχας· ο δε μακροθυμος καταπαυει εριδας.19 Η οδος του οκνηρου ειναι ως πεφραγμενη απο ακανθας· αλλ' η οδος των ευθεων ειναι εξωμαλισμενη.20 Υιος σοφος ευφραινει πατερα· ο δε μωρος ανθρωπος καταφρονει την μητερα αυτου.21 Η μωρια ειναι χαρα εις τον ενδεη φρενων· ο δε συνετος ανθρωπος περιπατει ορθως.22 Οπου συμβουλιον δεν υπαρχει, οι σκοποι ματαιονονται· εν δε τω πληθει των συμβουλων στερεονονται.23 Χαρα εις τον ανθρωπον δια την αποκρισιν του στοματος αυτου, και λογος εν καιρω, ποσον καλος ειναι.24 Η οδος της ζωης εις τον συνετον ειναι προς τα ανω, δια να εκκλινη απο του αδου κατω.25 Ο Κυριος καταστρεφει τον οικον των υπερηφανων· στερεονει δε το οριον της χηρας.26 Οι λογισμοι του πονηρου ειναι βδελυγμα εις τον Κυριον· των δε καθαρων οι λογοι ευαρεστοι.27 Ο δωροληπτης ταραττει τον οικον αυτου· αλλ' οστις μισει τα δωρα θελει ζησει.28 Η καρδια του δικαιου προμελετα δια να αποκριθη· το δε στομα των ασεβων εξερευγεται κακα.29 Ο Κυριος ειναι μακραν απο των ασεβων· εισακουει δε της δεησεως των δικαιων.30 Το φως των οφθαλμων ευφραινει την καρδιαν· και η καλη φημη παχυνει τα οστα.31 Το ωτιον, το οποιον ακουει τον ελεγχον της ζωης, διατριβει μεταξυ των σοφων.32 Οστις απωθει την διδασκαλιαν, αποστρεφεται την ψυχην αυτου· αλλ' οστις ακουει τον ελεγχον, αποκτα συνεσιν.33 Ο φοβος του Κυριου ειναι διδασκαλια σοφιας· και η ταπεινωσις προπορευεται της δοξης.