1 Quem vive isolado se preocupa apenas consigo
e rejeita todo bom senso.
2 O tolo não se interessa pelo entendimento;
só quer saber de expressar suas opiniões.
3 A prática do mal resulta em desonra;
o comportamento vergonhoso causa desprezo.
4 Palavras sábias são como águas profundas;
a sabedoria flui do sábio como riacho transbordante.
5 Não é certo absolver o culpado
nem negar justiça ao inocente.
6 As palavras do tolo o envolvem em brigas;
ele pede para receber uma surra.
7 A boca do tolo é sua ruína;
ele cai na armadilha dos próprios lábios.
8 Calúnias são petiscos saborosos
que descem até o íntimo de quem ouve.
9 Quem é relaxado em seu trabalho
causa tanto estrago quanto aquele que destrói.
10 O nome do Senhor é fortaleza segura;
o justo corre para ele e fica protegido.
11 O rico vê sua riqueza como uma cidade fortificada;
imagina que é uma muralha alta e segura.
12 A arrogância precede a destruição;
a humildade precede a honra.
13 Falar sem antes ouvir os fatos
é vergonhoso e insensato.
14 O espírito da pessoa sustenta seu corpo enfermo,
mas quem pode suportar o espírito abatido?
15 Quem tem discernimento está sempre pronto a aprender;
seus ouvidos estão abertos para o conhecimento.
16 As portas se abrem para quem dá presentes;
eles dão acesso a pessoas importantes.
17 Quem fala primeiro no tribunal parece ter razão,
até que seu oponente comece a lhe fazer perguntas.
18 Lançar sortes acaba com discussões
e resolve contendas entre adversários poderosos.
19 É mais difícil reconquistar um amigo ofendido que uma cidade fortificada;
as discussões separam amigos como um portão trancado.
20 As palavras sábias saciam como uma boa refeição;
as palavras certas dão satisfação.
21 A língua tem poder para trazer morte ou vida;
quem gosta de falar arcará com as consequências.
22 O homem que encontra uma esposa encontra um bem precioso
e recebe o favor do Senhor.
23 O pobre suplica por misericórdia;
o rico responde com insultos.
24 Alguns que se dizem amigos destroem uns aos outros,
mas o verdadeiro amigo é mais próximo que um irmão.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Ο ιδιογνωμων ζητει κατα την επιθυμιαν αυτου και εναντιονεται εις παν ο, τι ειναι ορθον.2 Ο αφρων δεν ηδυνεται εις την συνεσιν, αλλ' εις ο, τι φανταζεται η καρδια αυτου.3 Οταν ερχηται ο ασεβης, ερχεται και η καταφρονησις· και μετα του ονειδους, η ατιμια.4 Οι λογοι του στοματος του ανθρωπου ειναι υδατα βαθεα· και η πηγη της σοφιας, χειμαρρος αναπηδων.5 Δεν ειναι καλον να προσωποληπτη τις τον ασεβη, δια να ανατρεπη το δικαιον εν τη κρισει.6 Τα χειλη του αφρονος εμβαινουσιν εις εριδας, και το στομα αυτου προσκαλει ραπισματα.7 Το στομα του αφρονος ειναι ο αφανισμος αυτου, και τα χειλη αυτου παγις εις την ψυχην αυτου.8 Οι λογοι του ψιθυριστου καταπινονται ηδεως και καταβαινουσιν εως των ενδομυχων της κοιλιας.9 Ο οκνηρος εις το εργον αυτου ειναι βεβαιως αδελφος του ασωτου.10 Το ονομα του Κυριου ειναι πυργος οχυρος· ο δικαιος, καταφευγων εις αυτον, ειναι εν ασφαλεια.11 Τα αγαθα του πλουσιου ειναι η οχυρα αυτου πολις, και φανταζεται αυτα ως υψηλον τειχος.12 Προ του αφανισμου υψονεται η καρδια του ανθρωπου· και η ταπεινωσις προπορευεται της δοξης.13 Το να αποκρινηται τις πριν ακουση, ειναι εις αυτον αφροσυνη και ονειδος.14 Το πνευμα του ανθρωπου θελει υποστηριζει την αδυναμιαν αυτου· αλλα το κατατεθλιμμενον πνευμα τις δυναται να υποφερη;15 Η καρδια του φρονιμου αποκτα συνεσιν· και το ωτιον των σοφων ζητει γνωσιν.16 Το δωρον του ανθρωπου ανοιγει τοπον εις αυτον, και φερει αυτον εμπροσθεν των μεγαλων.17 Ο πρωτολογων εν τη κρισει αυτου φαινεται δικαιος· αλλ' ο αντιδικος αυτου ερχεται και εξελεγχει αυτον.18 Ο κληρος παυει τας αντιλογιας και αποφασιζει μεταξυ των δυνατων.19 Αδελφος δυσαρεστηθεις υποτασσεται δυσκολωτερα παρα οχυρα πολις· αι δε διαφοραι αυτων ειναι ως μοχλοι φρουριου.20 Εκ των καρπων του στοματος του ανθρωπου θελει χορτασθη η κοιλια αυτου· απο του προιοντος των χειλεων αυτου θελει εμπλησθη.21 Θανατος και ζωη ειναι εις την χειρα της γλωσσης· και οι αγαπωντες αυτην θελουσι φαγει τους καρπους αυτης.22 Οστις ευρηκε γυναικα, ευρηκεν αγαθον και απηλαυσε χαριν παρα Κυριου.23 Ο πενης λαλει μετα ικεσιων· αλλ' ο πλουσιος αποκρινεται μετα σκληροτητος.24 Ο ανθρωπος ο εχων φιλους πρεπει να φερηται φιλικως· και υπαρχει φιλος στενωτερος αδελφου.