34 און װי יפֿתּח איז אָנגעקומען קײן מִצפָּה צו זײַן הױז, ערשט זײַן טאָכטער גײט אַרױס אים אַנטקעגן מיט פּױקן און מיט טענץ; און זי איז געװען בלױז אַן אײןאײנציקע, ער האָט אַחוץ איר נישט געהאַט קײן זון און קײן טאָכטער. 35 און עס איז געװען, װי ער האָט זי דערזען, אַזױ האָט ער צעריסן זײַנע קלײדער, און האָט געזאָגט: װײ, מײַן טאָכטער, בײגן אַנידערגעבױגן האָסטו מיך, און דו ביסט פֿון מײַנע פֿאַראומגליקער געװאָרן; װאָרעם איך האָב געעפֿנט מײַן מױל צו ה׳, און קען נישט צוריקציִען.