Ezequiel 34

Προφητεία εναντίον των ποιμένων του Ισραήλ

1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Άνθρωπε, προφήτεψε εναντίον των ποιμένων του Ισραήλ και πες τους:*Άνθρωπε. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. ποιμένες (του λαού). Τιμητικός τίτλος των βασιλέων στην αρχαία Ανατολή. Ο ίδιος τίτλος μπορούσε να αποδοθεί και σε εξίσου σπουδαίους άρχοντες του λαού (βλ. Ησ 56:11· Ζαχ 11:4-17). "ακούστε τι λέει ο Κύριος ο Θεός: Αλίμονο σ’ εσάς ποιμένες των Ισραηλιτών, που τρέφετε τον εαυτό σας! Δε θα έπρεπε οι ποιμένες να τρέφουν τα ποίμνια; 3 Εσείς όμως τρέφεστε με το γάλα, ντύνεστε με το μαλλί, θυσιάζετε τα παχιά πρόβατα αλλά δε βόσκετε το ποίμνιο. 4 Το αδύνατο πρόβατο δεν το δυναμώνετε και το άρρωστο δεν το γιατρεύετε· δε βάλατε επίδεσμο στο πληγωμένο ούτε φέρατε πίσω το παραστρατημένο· ούτε το χαμένο ζητήσατε να βρείτε. Αλλά φερθήκατε σ’ αυτά με βία και σκληρότητα. 5 Έτσι διασκορπίστηκε το κοπάδι μου γιατί δεν είχε βοσκούς, κι έγινε τροφή για τα θηρία του αγρού. 6 Περιπλανήθηκε το κοπάδι μου πάνω στα βουνά και στους ψηλούς λόφους·*πάνω... λόφους. Υπονοείται προφανώς η ειδωλολατρική πρακτική την οποία πολλές φορές ακολουθούσαν οι Ισραηλίτες (βλ. υποσ. εις κεφ. 6:2· 20:28). μετά τα πρόβατά μου σκορπίστηκαν σ’ όλη τη γη, χωρίς κανείς να ενδιαφερθεί ή να ψάξει γι’ αυτά.

7 "Γι’ αυτό, ποιμένες, ακούστε τι λέει ο ίδιος ο Κύριος: 8 Εγώ, ο αληθινός Θεός, το επιβεβαιώνω: Το κοπάδι μου έγινε λάφυρο και τα πρόβατά μου έγιναν τροφή των άγριων θηρίων. Δεν υπήρχε βοσκός και οι βοσκοί δεν αναζήτησαν το κοπάδι μου, αλλά έτρεφαν τον εαυτό τους αντί να βόσκουν το κοπάδι! Γι’ αυτό, ακούστε ποιμένες: 9,10 Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, είμαι εναντίον σας, ποιμένες! Θα ζητήσω από σας ευθύνες για το κοπάδι μου και θα σας πάψω από τη θέση να είστε ποιμένες των προβάτων μου, οι οποίοι φροντίζουν μόνο για τον εαυτό τους. Θα ελευθερώσω το κοπάδι μου από το στόμα σας και δε θα είναι πια τροφή για σας"».

Ο καλός ποιμένας φροντίζει το κοπάδι του

11 Ο Κύριος, ο Θεός, λέει: «Τώρα, εγώ ο ίδιος θα ψάξω για το κοπάδι μου και θα φροντίσω γι’ αυτό. 12 Θ’ αναζητήσω τα πρόβατά μου, όπως ο βοσκός προσπαθεί να ξαναμαζέψει το σκορπισμένο κοπάδι του. Θα τα ξαναμαζέψω από παντού όπου διασκορπίστηκαν τη μέρα της συννεφιάς και του σκότους.*μέρα... σκότους. Εννοείται η ημέρα της κρίσεως του Κυρίου, δηλ. της καταστροφής της Ιερουσαλήμ και της αιχμαλωσίας.13 Θα τα βγάλω ανάμεσα από τα έθνη, θα τα συγκεντρώσω από τις ξένες χώρες και θα τα φέρω στη χώρα τους. Θα τα βοσκήσω στα βουνά του Ισραήλ, στις κοιλάδες και σ’ όλα τα κατοικήσιμα μέρη της χώρας. 14 Σε καλούς βοσκότοπους θα τα βοσκήσω, στα ψηλά βουνά του Ισραήλ θα είναι το μαντρί τους· εκεί θα κοιμούνται με ασφάλεια και θα βόσκουν στα πλούσια βοσκοτόπια, ναι, πάνω στα βουνά της χώρας. 15 Εγώ θα είμαι ποιμένας στα πρόβατά μου κι αυτός που θα τους βρίσκει τόπο να ξεκουράζονται. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω. 16 Θ’ αναζητήσω το χαμένο πρόβατο και θα φέρω πίσω το παραστρατημένο· στο πληγωμένο θα βάλω επιδέσμους και το αδύναμο θα το δυναμώσω. Θα περιορίσω*Θα περιορίσω, σύμφωνα με αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει «Θα καταστρέψω». όμως τα δυνατά ή τα πολύ παχιά πρόβατα και θα τα βόσκω όλα με δικαιοσύνη.

17 »Όσο για σας, το ποίμνιό μου, εγώ ο Κύριος ο Θεός, ετούτο έχω να σας πω: Θα κάνω διάκριση ανάμεσα στα πρόβατα, στα κριάρια και στα τραγιά. 18 Δε φτάνει σ’ εσάς, κριάρια και τραγιά, που βόσκετε σε καλά βοσκοτόπια; είναι ανάγκη να πατάτε το υπόλοιπο της βοσκής σας με τα πόδια σας; Δε σας φτάνει που πίνετε από καθαρό νερό; πρέπει να θολώνετε με τα πόδια σας το υπόλοιπο; 19 Γιατί; Είναι υποχρεωμένο το κοπάδι μου να τρώει ό,τι εσείς έχετε πατήσει και να πίνει ό,τι εσείς έχετε θολώσει με τα πόδια σας; 20 Γι’ αυτό, εγώ ο Κύριος ο Θεός, δηλώνω πως θα προστατέψω τα αδύναμα πρόβατα από σας τα δυνατά. 21 Επειδή εσείς με τα οπίσθιά σας και με τον ώμο σας σπρώχνετε και με τα κέρατά σας χτυπάτε τα αδύνατα πρόβατα και τα εκτοπίζετε, 22 γι’ αυτό εγώ θα προστατέψω το κοπάδι μου και δεν θα είναι πια λάφυρο. Θ’ αποδώσω σε κάθε πρόβατο το δίκιο του».

Βασιλεία της ειρήνης

23 Λέει ο Κύριος: «Θα βάλω στα πρόβατά μου μόνο έναν ποιμένα να τα βόσκει, όπως ο δούλος μου ο Δαβίδ. Αυτός θα τα τρέφει κι αυτός θα είναι ποιμένας τους. 24 Εγώ, ο Κύριος, θα είμαι Θεός τους κι αυτός θα είναι αρχηγός τους, όπως ήταν ο δούλος μου ο Δαβίδ. Εγώ ο Κύριος, το λέω.

25 »Θα κάνω διαθήκη ειρήνης με το κοπάδι μου και θα εξαφανίσω τα άγρια θηρία από τη χώρα, ώστε τα πρόβατά μου να κατοικούν με ασφάλεια στην έρημο και να κοιμούνται στα δάση. 26 Θα ευλογήσω αυτούς και τους τόπους που είναι γύρω από το όρος μου· θα ρίχνω τη βροχή στον καιρό της και θα είναι βροχή ευλογίας. 27 Τα δέντρα έξω στους αγρούς θα κάνουν τους καρπούς τους και η γη θα δίνει τα προϊόντα της. Τα πρόβατά μου θα ζουν με ασφάλεια στη χώρα τους και θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν θα σπάσω τα δεσμά της δουλείας τους και όταν θα τους λυτρώσω από την εξουσία αυτών που τους υποδούλωσαν. 28 Δε θα είναι πια λάφυρο για τα έθνη ούτε θα τους κατασπαράζουν τα άγρια θηρία. Θα ζουν ασφαλείς χωρίς το φόβο κανενός. 29 Θα τους εξασφαλίζω εύφορες εκτάσεις και δε θα υποφέρουν πια από πείνα στη χώρα τους, ούτε θα εμπαίζονται από τα άλλα έθνη. 30 Τότε όλος ο κόσμος θα μάθει ότι εγώ, ο Κύριος ο Θεός τους, είμαι μαζί τους κι ότι οι Ισραηλίτες είναι ο λαός μου. Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, το λέω». 31 «Εσείς είστε το κοπάδι μου, που το φροντίζω, κι εγώ ο Κύριος είμαι ο Θεός σας», λέει ο Κύριος ο Θεός.

Os pastores e as ovelhas

1 Esta palavra do Senhor veio a mim:

2 — Filho do homem, profetize contra os pastores de Israel; profetize e diga-lhes que assim diz o Soberano Senhor: "Ai dos pastores de Israel que só cuidam de si mesmos! Acaso os pastores não deveriam cuidar do rebanho? 3 Vocês comem a coalhada, vestem-se de lã e abatem os melhores animais, mas não tomam conta do rebanho. 4 Vocês não fortaleceram a fraca, nem curaram a doente, nem enfaixaram a ferida. Não trouxeram de volta as desviadas nem procuraram as perdidas; antes, têm dominado sobre elas com dureza e brutalidade. 5 Por isso, estão dispersas, porque não há pastor algum, e, quando foram dispersas, elas se tornaram comida de todos os animais selvagens do campo. 6 As minhas ovelhas vaguearam por todos os montes e por todas as altas colinas. Foram dispersas por toda a terra, e ninguém se preocupou com elas nem as procurou".

7 — Por isso, pastores, ouçam a palavra do Senhor: 8 "Tão certo como eu vivo, declara o Soberano Senhor, visto que o meu rebanho ficou sem pastor, foi saqueado e se tornou comida de todos os animais selvagens, e uma vez que os meus pastores não se preocuparam com o meu rebanho, mas cuidaram de si mesmos em vez de cuidarem do rebanho, 9 ouçam a palavra do Senhor, ó pastores. 10 Assim diz o Soberano Senhor: Estou contra os pastores e os considerarei responsáveis pelo meu rebanho.*34.10 Hebraico: e requererei o meu rebanho das mãos deles. Eu lhes tirarei a função de apascentá-lo para que os pastores não mais alimentem a si mesmos. Livrarei o meu rebanho da boca deles, e as ovelhas já não lhes servirão de comida".

11 — Porque assim diz o Soberano Senhor: "Eu mesmo buscarei as minhas ovelhas e delas cuidarei. 12 Como o pastor busca as ovelhas dispersas quando está cuidando do rebanho, assim tomarei conta das minhas ovelhas. Eu as resgatarei de todos os lugares para onde foram dispersas em um dia de nuvens e de trevas. 13 Eu as farei sair das outras nações e as reunirei, trazendo-as dos outros povos para a sua própria terra. Eu as apascentarei nos montes de Israel, nos vales e em todos os povoados do país. 14 Tomarei conta delas em uma boa pastagem, e os altos dos montes de Israel serão a terra onde pastarão. Ali descansarão em um rico pasto nos montes de Israel. 15 Eu mesmo tomarei conta das minhas ovelhas e as farei deitar e repousar, declara o Soberano Senhor. 16 Procurarei as perdidas e trarei de volta as desviadas. Enfaixarei a que estiver ferida e fortalecerei a fraca, mas a rebelde e forte eu destruirei. Eu as apascentarei com justiça".

17 — Quanto a você, meu rebanho, assim diz o Soberano Senhor: "Julgarei entre uma ovelha e outra, entre carneiros e bodes. 18 Não basta que comam em boa pastagem? Deverão vocês também pisotear o restante da pastagem? Não basta que bebam água límpida? Deverão vocês também enlamear o restante com os pés? 19 Deverá o meu rebanho alimentar-se daquilo que vocês pisotearam e beber daquilo que vocês enlamearam com os pés?".

20 — Por isso, assim diz o Soberano Senhor a eles: "Vejam, eu mesmo julgarei entre a ovelha gorda e a magra. 21 Pois vocês forçaram passagem com o seu lado e com o ombro, empurrando todas as ovelhas fracas com os chifres até expulsá-las; 22 eu salvarei o meu rebanho, e elas não mais serão saqueadas. Julgarei entre uma ovelha e outra. 23 Porei sobre elas um pastor, o meu servo Davi, que cuidará delas; cuidará delas e será o seu pastor. 24 Eu, o Senhor, serei o seu Deus, e o meu servo Davi será o líder no meio delas. Eu, o Senhor, falei".

25 — Farei uma aliança de paz com elas e deixarei a terra livre de animais selvagens para que as minhas ovelhas possam viver com segurança no deserto e dormir nas florestas. 26 Eu farei que elas e os lugares ao redor da minha colina sejam uma bênção. Na estação própria, farei descer chuva; haverá chuvas de bênçãos. 27 As árvores do campo produzirão o seu fruto, a terra produzirá a sua safra e as ovelhas estarão seguras na terra. Elas saberão que eu sou o Senhor, quando eu quebrar o seu jugo e livrá-las das mãos daqueles que as escravizaram. 28 Nunca mais serão saqueadas pelas nações nem os animais selvagens as devorarão. Viverão em segurança, e ninguém as espantará. 29 Eu lhes darei uma terra famosa pelas suas colheitas, e nunca mais serão vítimas de fome na terra nem sofrerão a zombaria das nações. 30 Então, elas saberão que eu, o Senhor, o seu Deus, estou com elas e que elas, o povo de Israel, são o meu povo, declara o Soberano Senhor. 31 Vocês, minhas ovelhas, ovelhas da minha pastagem, são o meu povo, e eu sou o seu Deus, declara o Soberano Senhor.