Agab sluit 'n verbond met Jósafat, die koning van Juda. Hy verwerp die raad van Miga en kom om in die oorlog.
1 HULLE het toe drie jaar lank stil gesit, dat daar geen oorlog was tussen Aram en Israel nie.
2 Maar in die derde jaar het Jósafat, die koning van Juda, afgekom na die koning van Israel.
3 En die koning van Israel vra sy dienaars: Weet julle dat Ramot in Gílead aan ons behoort? En ons sit stil sonder om dit uit die hand van die koning van Aram te neem!
4 Daarna sê hy vir Jósafat: Sal u saam met my in die oorlog trek na Ramot in Gílead? En Jósafat antwoord die koning van Israel: Ek is soos u, my volk soos u volk, my perde soos u perde.
5 Verder het Jósafat aan die koning van Israel gesê: Raadpleeg tog eers die woord van die Here.
6 Toe laat die koning van Israel die profete bymekaarkom, omtrent vierhonderd man, en hy sê aan hulle: Sal ek teen Ramot in Gílead trek om te veg of dit laat staan? En hulle antwoord: Trek op, en die Here sal dit in die hand van die koning gee.
7 Maar Jósafat sê: Is hier nie nog 'n profeet van die Here, dat ons deur hom kan raadpleeg nie?
8 En die koning van Israel antwoord Jósafat: Daar is nog een man om deur hom die Here te raadpleeg; maar ék haat hom, omdat hy oor my niks goeds profeteer nie, maar onheil: Miga, die seun van Jimla. En Jósafat sê: Die koning moet nie so spreek nie!
9 Daarop roep die koning van Israel 'n hofdienaar en sê: Gaan haal Miga gou, die seun van Jimla.
10 Onderwyl die koning van Israel en Jósafat, die koning van Juda, elkeen op sy troon sit, bekleed met koninklike klere, op 'n dorsvloer by die ingang van die poort van Samaría, en al die profete voor hulle profeteer,
11 het Sedekía, die seun van Kenáäna, vir hom ysterhorings gemaak en gesê: So spreek die Here: Hiermee sal u die Arameërs stoot totdat hulle vernietig is.
12 En al die profete het so geprofeteer en gesê: Trek op na Ramot in Gílead en u sal voorspoedig wees, en die Here sal dit in die hand van die koning gee.
13 Toe sê die boodskapper wat gegaan het om Miga te roep, vir hom dít: Kyk tog, die woorde van die profete is uit een mond goed vir die koning: laat jou woord tog wees soos die woord van een van hulle, en spreek goeie dinge.
14 Maar Miga sê: So waar as die Here leef, voorwaar, wat die Here vir my sê, dit sal ek spreek!
15 Toe hy by die koning kom, sê die koning vir hom: Miga, sal ons na Ramot in Gílead trek om te veg, of sal ons dit laat staan? En hy antwoord hom: Trek op, en u sal voorspoedig wees, en die Here sal dit in die hand van die koning gee.
16 En die koning sê vir hom: Hoeveel maal moet ek jou besweer dat jy niks as die waarheid in die Naam van die Here tot my moet spreek nie?
17 Daarop antwoord hy: Ek het die hele Israel gesien, verstrooid op die berge soos skape wat geen wagter het nie. En die Here het gesê: Hulle het geen heer nie; laat hulle elkeen in vrede teruggaan na sy huis.
18 Toe sê die koning van Israel vir Jósafat: Het ek u nie gesê nie — hy profeteer oor my niks goeds nie, maar onheil?
19 Verder sê hy: Daarom, hoor die woord van die Here: Ek het die Here sien sit op sy troon terwyl al die hemelse leërskare by Hom staan, aan sy regter- en aan sy linkerhand.
20 En die Here het gesê: Wie sal Agab oorhaal, dat hy kan optrek en val by Ramot in Gílead? En die een het so gesê, en die ander weer so.
21 Toe kom die gees vorentoe en gaan voor die aangesig van die Here staan en sê: Ek sal hom oorhaal. En die Here vra hom: Waarmee?
22 En hy sê: Ek sal uitgaan en 'n leuengees word in die mond van al sy profete. En Hy sê: Jy sal oorhaal, ja, jy sal ook oorwin; gaan uit en doen so.
23 En nou, kyk, die Here het 'n leuengees in die mond van al hierdie profete van u gegee, en die Here het onheil oor u gespreek.
24 Daarop kom Sedekía, die seun van Kenáäna, nader en hy slaan Miga op die kakebeen en sê: Hoe dan het die Gees van die Here van my af weggegaan om met jou te spreek?
25 En Miga antwoord: Kyk, jy sal dit sien op dieselfde dag as jy van kamer tot kamer sal gaan om jou weg te steek.
26 Maar die koning van Israel sê: Neem Miga en bring hom terug by Amon, die owerste van die stad, en by Joas, die seun van die koning.
27 En jy moet sê: So spreek die koning: Sit hierdie man in die gevangenis en spysig hom met brood van verdrukking en water van verdrukking totdat ek behoue tuiskom.
28 Daarop sê Miga: As u ooit behoue tuiskom, dan het die Here nie deur my gespreek nie. Verder sê hy: Volke, luister almal saam!
29 En die koning van Israel en Jósafat, die koning van Juda, het opgetrek na Ramot in Gílead.
30 En die koning van Israel het vir Jósafat gesê: Ek sal my onkenbaar maak en in die geveg kom; trek ú maar u eie klere aan. So het die koning van Israel hom dan onkenbaar gemaak en in die geveg gegaan.
31 En die koning van Aram het aan die owerstes van sy twee-en-dertig strydwaens bevel gegee en gesê: Julle moet nie klein of groot beveg nie, net die koning van Israel alleen.
32 En sodra die owerstes van die waens Jósafat sien, sê hulle: Dit is sekerlik die koning van Israel! En hulle het weggeswaai om teen hom te veg; maar Jósafat het geskreeu.
33 En toe die owerstes van die waens sien dat dit nie die koning van Israel was nie, draai hulle agter hom weg.
34 Toe het 'n man in sy eenvoudigheid die boog gespan en die koning van Israel getref tussen die aanhegsels en die pantser. Daarop sê hy aan sy drywer: Ruk om en bring my uit die leër uit, want ek is gewond.
35 En die geveg het dié dag toegeneem, terwyl die koning hom staande hou in die strydwa teenoor die Arameërs; maar in die aand het hy gesterwe, en die bloed van die wond het in die wa se bak gevloei.
36 En teen sonsondergang gaan 'n geskreeu deur die leër: Elkeen na sy stad en elkeen na sy land toe!
37 En die koning het dood in Samaría aangekom, en die koning is in Samaría begrawe.
38 En toe hulle die wa uitspoel by die dam van Samaría, het die honde sy bloed gelek (terwyl die hoere hulle daarin was), volgens die woord van die Here wat Hy gespreek het.
39 En die verdere geskiedenis van Agab en alles wat hy gedoen het, en die ivoorhuis wat hy gebou het, en al die stede wat hy gebou het, is dit nie beskrywe in die Kroniekboek van die konings van Israel nie?
40 En Agab het ontslaap met sy vaders, en sy seun Ahásia het in sy plek koning geword.
Jósafat koning van Juda en Ahásia koning van Israel.
41 EN Jósafat, die seun van Asa, het koning geword oor Juda in die vierde jaar van Agab, die koning van Israel.
42 Jósafat was vyf-en-dertig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-twintig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was Asúba, die dogter van Silhi.
43 En hy het geheel en al in die weg van sy vader Asa gewandel — daarvan het hy nie afgewyk nie — deur te doen wat reg was in die oë van die Here.
44 Net die hoogtes is nie afgeskaf nie; die volk het nog op die hoogtes geoffer en rook laat opgaan.
45 En Jósafat het vrede gesluit met die koning van Israel.
46 En die verdere geskiedenis van Jósafat en sy magtige dade wat hy gedoen het, en hoe hy oorlog gevoer het, is dit nie beskrywe in die Kroniekboek van die konings van Juda nie?
47 Ook die skandseuns wat uit die dae van sy vader Asa nog oor was, het hy uit die land uitgeroei.
48 Daar was toe nie 'n koning in Edom nie; 'n plaasvervanger was regeerder.
49 Jósafat het Tarsis-skepe gebou om in Ofir goud te gaan haal; maar hulle het nie gegaan nie, want die skepe het in Éseon-Geber skipbreuk gely.
50 Toe sê Ahásia, die seun van Agab, vir Jósafat: Laat my dienaars saam met u dienaars op die skepe gaan. Maar Jósafat wou nie.
51 En Jósafat het ontslaap met sy vaders en is by sy vaders begrawe in die stad van sy vader Dawid; en sy seun Joram het koning geword in sy plek.
52 Ahásia, die seun van Agab, het koning geword oor Israel in Samaría in die sewentiende jaar van Jósafat, die koning van Juda, en het twee jaar oor Israel geregeer.
53 En hy het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here — hy het gewandel in die weg van sy vader en in die weg van sy moeder en in die weg van Jeróbeam, die seun van Nebat, wat Israel laat sondig het.
54 En hy het Baäl gedien en voor hom neergebuig en die Here, die God van Israel, geterg, net soos sy vader gedoen het.
Acabe faz aliança com Josafá
1 Passaram-se três anos sem haver guerra entre a Síria e Israel. 2 2Cr 18.2No terceiro ano, porém, desceu 1Rs 15.24Josafá, rei de Judá, a ter com o rei de Israel. 3 Disse o rei de Israel aos seus servos: Não sabeis vós que 1Rs 4.13;Dt 4.43;Js 21.38Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria? 4 Perguntou a Josafá: Virás comigo à guerra contra Ramote-Gileade? Respondeu Josafá ao rei de Israel: 2Rs 3.7Como tu és, sou eu; o meu povo, como o teu povo, os meus cavalos, como os teus cavalos.
5 Disse Josafá ao rei de Israel: Consulta a palavra de Jeová. 6 O 1Rs 18.19rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e perguntou-lhes: Irei à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque Jeová a entregará nas mãos do rei. 7 Mas 2Rs 3.11Josafá disse: Não há aqui ainda algum profeta de Jeová para o consultarmos? 8 O rei de Israel respondeu a Josafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar a Jeová, Micaías, filho de Inlá. Eu, porém, o aborreço, porque ele não profetiza acerca de mim o bem, mas o mal. Josafá disse: Não fale assim o rei. 9 Chamou o rei de Israel a um oficial e disse: Traze-me aqui depressa a Micaías, filho de Inlá. 10 Ora, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam sentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e 1Rs 22.6todos os profetas profetizavam diante deles. 11 Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns Zc 1.18-21chifres de ferro e disse: Assim diz Jeová: Dt 33.17Com estes repelirás os siros, até serem eles consumidos. 12 Todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e sê bem sucedido, porque Jeová a entregará nas mãos do rei.
Profecia de Micaías contra Acabe
13 O mensageiro que foi chamar a Micaías disse-lhe: Eis que, agora, as palavras dos profetas declaram, a uma voz, boas coisas ao rei; seja, pois, a tua palavra como a dum deles, e fala tu o que é bom. 14 Respondeu Micaías: 1Rs 18.10,15Pela vida de Jeová, o que Nm 22.18;24.13Jeová me disser, isso falarei. 15 Tendo ele chegado ao rei, perguntou-lhe este: Micaías, iremos à peleja contra Ramote-Gileade ou deixaremos de ir? Ele lhe respondeu: 1Rs 22.12Sobe e sê bem sucedido, que Jeová a entregará nas mãos do rei. 16 O rei disse-lhe: Quantas vezes te hei de conjurar que não me fales em nome de Jeová senão a verdade? 17 Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, 1Rs 22.34-36;Nm 27.17como ovelhas que não têm pastor; e Jeová disse: Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa. 18 Disse o rei de Israel a Josafá: 1Rs 22.8Não te disse eu que ele não profetizaria acerca de mim o bem, mas o mal? 19 Micaías prosseguiu: Ouve, portanto, a palavra de Jeová: Is 6.1;Ez 1.26-28;Dn 7.9-10Vi Jeová sentado no seu trono Jó 1.6;2.1;Dn 7.10e todo o exército do céu, em pé, junto a ele, à sua mão direita e à sua esquerda. 20 Perguntou Jeová: Quem enganará a Acabe, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um disse uma coisa, e outro, outra. 21 Saiu um espírito, apresentou-se diante de Jeová e disse: Eu o enganarei. 22 Perguntou-lhe Jeová: Como? Respondeu ele: Sairei e Jz 9.23;1Sm 16.14;18.10;19.9serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse Jeová: Tu o enganarás e virás a prevalecer; sai e faze-o assim. 23 Agora, eis que Jeová pôs um espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas; e Jeová pronunciou o mal a respeito de ti.
24 Chegou-se 1Rs 22.11;Mt 5.39;At 23.2-3Zedequias, filho de Quenaaná, e feriu a Micaías no queixo, e disse: Por onde saiu de mim o espírito de Jeová para falar a ti? 25 Micaías disse: Tu o verás naquele dia em que entrares numa 1Rs 20.30câmara interior para te esconderes. 26 Disse o rei de Israel: Tomai a Micaías e levai-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei; 27 e dizei: Assim diz o rei: 2Cr 16.10;18.25-27Metei este homem na cadeia e sustentai-o com pão e água de angústia, até que eu volte em paz. 28 Micaías disse: Dt 18.22Se, na verdade, voltares em paz, não falou Jeová por meio de mim. Acrescentou: Mq 1.2Ouvi, povos, todos vós.
A guerra contra os siros e a morte de Acabe
29 Subiram 1Rs 22.3-4o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade. 30 O rei de Israel disse a Josafá: 2Cr 35.22Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; porém veste tu os teus vestidos. Disfarçou-se o rei de Israel e entrou na peleja. 31 Ora, 1Rs 20.1,16,24;2Cr 18.30o rei da Síria tinha ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejeis nem contra pequeno nem contra grande, mas tão somente contra o rei de Israel. 32 Quando os capitães dos carros viram a Josafá, disseram: Sem dúvida este é o rei de Israel. Desviaram-se para pelejar contra ele, e Josafá gritou. 33 Vendo os capitães dos carros que ele não era o rei de Israel, voltaram deixando de persegui-lo. 34 Um homem armou o seu arco ao acaso e feriu ao rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; pelo que ele disse a quem lhe guiava o carro: Dá volta, leva-me para fora do exército, porque 2Cr 35.23estou gravemente ferido. 35 A peleja tornou-se renhida naquele dia. O rei foi sustido no seu carro contra os siros e, à tarde, morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro. 36 Ao pôr do sol, 2Rs 14.12percorreu pelas hostes a palavra: Cada um para a sua cidade e cada um para a sua terra.
37 Morreu o rei e foi levado a Samaria, onde o enterraram. 38 Lavaram o carro junto ao tanque de Samaria, e os cães lamberam-lhe o sangue (Ora, as prostitutas ali se banhavam.), 1Rs 21.19segundo a palavra que Jeová proferiu. 39 O restante dos atos de Acabe, e tudo o que ele fez, e a Am 3.15casa de marfim que construiu, e todas as cidades que edificou, porventura, não estão escritos no Livro das Crônicas dos Reis de Israel? 40 Assim, adormeceu Acabe com seus pais. Em seu lugar, reinou Acazias, seu filho.
O reinado de Josafá e a sua morte
41 2Cr 20.31Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel. 42 Josafá tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Sili. 43 2Cr 17.3Ele andou em todo o caminho de Asa, seu pai; dele não se desviou, fazendo o que era bom aos olhos de Jeová. 1Rs 15.14;2Rs 12.3Todavia, não se tiraram os altos; o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso nos altos. 44 1Rs 22.2;2Rs 8.13;2Cr 19.2Josafá fez paz com o rei de Israel.
45 Ora, o restante dos atos de Josafá, e o poder que manifestou, e como guerreou, porventura, não estão escritos 2Cr 20.34no Livro das Crônicas dos Reis de Judá? 46 O restante dos 1Rs 14.24;15.12;Gn 19.5;Dt 23.17sodomitas que ficaram nos dias de seu pai Asa, expeliu-o da terra. 47 2Sm 8.14;2Rs 3.9Não havia rei em Edom, porém um vice-rei. 48 Josafá fez 1Rs 10.22navios de Társis para irem a 1Rs 9.28Ofir, em busca de ouro; mas não foram, porque os navios se destroçaram em 1Rs 9.26Eziom-Geber. 49 Então, disse Acazias, filho de Acabe, a Josafá: Vão os meus servos embarcados com os teus. Mas Josafá não quis. 50 2Cr 21.1Adormeceu Josafá com seus pais e foi enterrado com eles na Cidade de seu Davi. Em seu lugar, reinou seu filho Jorão.
Acazias, rei de Israel
51 Acazias, filho de Acabe, 1Rs 22.40começou a reinar sobre Israel, em Samaria, no ano dezessete de Josafá, rei de Judá, e reinou sobre Israel dois anos. 52 Ele fez o mal aos olhos de Jeová e 1Rs 15.26;21.25andou no caminho de seu pai, e no caminho de sua mãe, e no caminho de Jeroboão, filho de Nebate, pelo qual fez pecar a Israel. 53 1Rs 16.30-32Ele serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira a Jeová, Deus de Israel, segundo tudo o que seu pai havia feito.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)