1 Reis 11

Salomo word verlei tot afgodery. God kondig hom sy straf aan.

1 EN koning Salomo het baie uitlandse vroue liefgehad; en wel behalwe die dogter van Farao, Moabitiese, Ammonitiese, Edomitiese, Sidoniese, Hetitiese —

2 uit die nasies waarvan die Here aan die kinders van Israel gesê het: Julle mag nie met hulle meng nie, en hulle mag nie met julle meng nie; hulle sal voorwaar julle hart verlei agter hulle gode aan — Salomo het hulle met liefde aangehang.

3 En hy het sewehonderd vroue, vorstinne, gehad, en driehonderd byvroue, sodat sy vroue sy hart verlei het.

4 En in die tyd van Salomo se ouderdom het sy vroue sy hart verlei agter ander gode aan, sodat sy hart nie volkome met die Here sy God was soos die hart van sy vader Dawid nie.

5 En Salomo het agter Astárte, die godin van die Sidoniërs, en agter Milkom, die verfoeisel van die Ammoniete, aan geloop.

6 So het Salomo dan gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here en nie volgehou om die Here te volg soos sy vader Dawid nie.

7 Toe het Salomo 'n hoogte gebou op die berg wat oostelik van Jerusalem lê, vir Kamos, die verfoeisel van die Moabiete, en vir Molog, die verfoeisel van die kinders van Ammon.

8 En so het hy gedoen vir al sy uitlandse vroue wat rook laat opgaan het en geoffer het aan hulle gode.

9 Daarom was die Here toornig op Salomo, omdat sy hart afgewyk het van die Here, die God van Israel, wat twee maal aan hom verskyn het,

10 en hom bevel gegee het omtrent hierdie saak om nie agter ander gode aan te loop nie; maar hy het die bevel van die Here nie gehou nie.

11 Daarom het die Here vir Salomo gesê: Omdat dit so ver is met jou dat jy my verbond en my insettinge wat Ek jou beveel het, nie hou nie, sal Ek verseker die koningskap van jou afskeur en dit aan jou dienaar gee.

12 Maar in jou dae sal Ek dit nie doen nie ter wille van jou vader Dawid; uit die hand van jou seun sal Ek dit afskeur.

13 Maar Ek sal nie die hele koningskap afskeur nie; een stam sal Ek aan jou seun gee ter wille van my kneg Dawid en ter wille van Jerusalem wat Ek verkies het.

Vyande van Salomo.

14 EN die Here het vir Salomo as teëstander verwek Hadad, die Edomiet; hy was van die koninklike familie in Edom.

15 Toe Dawid dan met Edom besig was, en Joab, die leërowerste, opgetrek het om die gesneuweldes te begrawe, het hy al wat manlik was, in Edom doodgeslaan —

16 want ses maande lank het Joab daar gebly met die hele Israel totdat al die manlike persone in Edom deur hom uitgeroei was —

17 maar Hadad het ontvlug, hy en saam met hom Edomitiese manne uit die dienaars van sy vader, om na Egipte te gaan; en Hadad was 'n jong seun.

18 En hulle het uit Mídian weggetrek en in Paran aangekom, en uit Paran manne met hulle saamgeneem en in Egipte aangekom by Farao, die koning van Egipte, wat hom 'n huis gegee en aan hom voedsel toegesê en hom grond gegee het.

19 En Hadad het groot guns gevind in die oë van Farao, sodat dié aan hom sy vrou se suster, die suster van Tágpenes, die gebiedster, as vrou gegee het.

20 En die suster van Tágpenes het vir hom sy seun Genúbat gebaar, maar Tágpenes het hom in die huis van Farao gespeen, sodat Genúbat in die huis van Farao was onder die kinders van Farao.

21 Maar toe Hadad in Egipte hoor dat Dawid met sy vaders ontslaap het en Joab, die leërowerste, dood was, sê Hadad vir Farao: Laat my gaan, dat ek na my land kan trek.

22 Daarop sê Farao vir hom: Maar wat ontbreek jou by my, dat jy meteens begeer om na jou land te trek? En hy antwoord: Niks nie, maar laat my tog maar gaan.

23 God het ook as teëstander vir hom verwek Reson, die seun van Éljada, 'n vlugteling van sy heer Hadadéser, die koning van Soba.

24 In die tyd toe Dawid hulle gedood het, het hy manne om hom versamel, sodat hy owerste van 'n bende was; en hulle het na Damaskus getrek en daarin gewoon en in Damaskus geregeer.

25 En hy was 'n teëstander van Israel al die dae van Salomo — en dit nog by die kwaad wat Hadad gedoen het — want hy het 'n afsku van Israel gehad, en hy het oor Aram koning geword.

Ahía profeteer dat Jeróbeam koning sal word oor Israel.

26 OOK Jeróbeam, die seun van Nebat, 'n Efraimiet uit Seréda — die naam van sy moeder was Serúa, 'n weduwee — 'n dienaar van Salomo, het sy hand opgehef teen die koning.

27 En dít was die aanleiding dat hy die hand teen die koning opgehef het: Salomo het Millo gebou en daardeur die skeur aan die stad van sy vader Dawid toegemaak.

28 En die man Jeróbeam was 'n dapper held. Toe Salomo sien dat die jongman 'n bekwame arbeider was, het hy hom aangestel oor al die dwangarbeiders van die huis van Josef.

29 Terwyl Jeróbeam in dié tyd uit Jerusalem uitgaan, kry die profeet Ahía, die Siloniet, hom op die pad; en dié was bekleed met 'n nuwe mantel; en hulle twee was alleen in die veld.

30 Toe gryp Ahía die nuwe mantel wat hy aangehad het, en skeur dit in twaalf stukke,

31 en hy sê vir Jeróbeam: Neem vir jou tien stukke, want so spreek die Here, die God van Israel: Kyk, Ek gaan die koninkryk uit die hand van Salomo afskeur en aan jou die tien stamme gee;

32 maar die een stam sal syne wees ter wille van my kneg Dawid en ter wille van Jerusalem, die stad wat Ek verkies het uit al die stamme van Israel —

33 omdat hulle My verlaat en hul neergebuig het voor Astárte, die godin van die Sidoniërs, voor Kamos, die god van die Moabiete, en voor Milkom, die god van die kinders van Ammon, en nie gewandel het in my weë deur te doen wat reg is in my oë, naamlik my insettinge en my verordeninge, soos sy vader Dawid nie.

34 Ek sal ewenwel die koningskap as geheel nie uit sy hand neem nie, maar Ek sal hom as vors aanstel al die dae van sy lewe ter wille van my kneg Dawid wat Ek verkies het, wat my gebooie en my insettinge gehou het.

35 Maar uit die hand van sy seun sal Ek die koningskap neem en dit aan jou gee, die tien stamme;

36 en aan sy seun sal Ek een stam gee, sodat my kneg Dawid altyd 'n lamp kan hê voor my aangesig in Jerusalem, die stad wat Ek vir My verkies het om my Naam daar te vestig;

37 en Ek sal jou neem, en jy sal regeer oor alles wat jou siel begeer, en jy sal koning word oor Israel.

38 En as jy luister na alles wat Ek jou beveel en wandel in my weë en doen wat reg is in my oë deur my insettinge en my gebooie te hou, soos my kneg Dawid gedoen het, dan sal Ek met jou wees en vir jou 'n bestendige huis stig, soos Ek vir Dawid gestig het, en Israel aan jou gee.

39 Want Ek wil om hierdie rede die nageslag van Dawid verneder, maar nie vir altyd nie.

40 En Salomo het geprobeer om Jeróbeam om te bring; maar Jeróbeam het hom klaargemaak en gevlug na Egipte, na Sisak, die koning van Egipte, en was in Egipte tot die dood van Salomo.

Dood van Salomo.

41 EN die verdere geskiedenis van Salomo en alles wat hy gedoen het, en sy wysheid, is dit nie beskrywe in die Geskiedenisboek van Salomo nie?

42 En die dae wat Salomo in Jerusalem oor die hele Israel geregeer het, was veertig jaar.

43 Daarna het Salomo met sy vaders ontslaap en is begrawe in die stad van sy vader Dawid; en sy seun Rehábeam het in sy plek koning geword.

A idolatria de Salomão e a ira de Deus contra ele

1 Ora, além da filha de Faraó, Dt 17.17;Ne 13.23-27amou Salomão muitas mulheres estrangeiras: mulheres moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias, 2 dentre as nações de que disse Jeová aos filhos de Israel: Êx 23.31-33;34.12-16Não haveis de ir a elas, nem elas a vós, pois vos perverterão o coração, para seguirdes os seus deuses. A estas se apegou Salomão pelo amor. 3 2Sm 3.2-5;5.13-16Ele tinha setecentas mulheres, princesas e trezentas concubinas; e suas mulheres perverteram-lhe o coração. 4 Sendo já velho, suas mulheres perverteram-lhe o coração para seguir outros deuses; 1Rs 11.4e o seu coração não foi perfeito para com Jeová, seu Deus, como o fora o coração de Davi, seu pai. 5 Salomão seguiu a Jz 2.13;10.6;1Sm 7.3-4Astarote, deusa dos sidônios, e a 1Rs 11.7Milcom, abominação dos amonitas. 6 Salomão fez o mal aos olhos de Jeová e não perseverou em o seguir como o fizera Davi, seu pai. 7 Nesse tempo, edificou Salomão um alto a Nm 21.29;Jz 11.24;2Rs 23.13Camos, abominação de Moabe, no monte que está fronteiro a Jerusalém, e a Lv 20.2-5;2Rs 23.10;At 7.43Moloque, abominação dos filhos de Amom. 8 Assim fez por todas as suas mulheres estrangeiras, que queimavam incenso e ofereciam sacrifícios aos seus deuses.

9 Jeová irou-se contra Salomão 1Rs 11.2,4por se ter o seu coração apartado de Jeová, Deus de Israel, 1Rs 3.5;9.2que duas vezes lhe tinha aparecido 10 e acerca disso 1Rs 6.12;9.6-7lhe tinha ordenado que não seguisse a outros deuses. Ele, porém, não guardou o que Jeová lhe ordenara. 11 Pelo que disse Jeová a Salomão: Pois que assim te portaste e não guardaste a minha aliança e os meus estatutos que te ordenei, 1Rs 11.29-31;12.15-16,20;1Sm 2.30hei de tirar de ti o reino e dá-lo ao teu servo. 12 Contudo, não o farei em teus dias, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o tirarei. 13 Todavia, 2Sm 7.15;1Cr 17.13não arrancarei o reino todo; mas 1Rs 11.32,36;12.20darei a teu filho uma tribo 1Rs 8.29em atenção ao meu servo Davi e em atenção a Jerusalém, que escolhi.

Deus suscita adversários contra Salomão

14 Levantou Jeová a Salomão um adversário na pessoa de Hadade, edomita, que era da estirpe real de Edom. 15 Porque, 2Sm 8.14;1Cr 18.12-13estando Davi em Edom e tendo subido Joabe, general do exército, a sepultar os mortos e ferido a todo o homem em Edom 16 (porque seis meses se demorou ali Joabe e todo o Israel, até ter exterminado a todo homem em Edom.), 17 fugiu Hadade com alguns edomitas, servos de seu pai, para ir ao Egito; e Hadade era menino. 18 Tendo partido de Midiã, foram a Nm 10.12;Dt 1.1Parã, donde levaram homens consigo e foram ao Egito ter com Faraó, rei do Egito, o qual lhe deu casa, e lhe proporcionou víveres, e lhe deu terra. 19 Hadade achou tanta graça aos olhos de Faraó, que este o casou com a irmã de sua própria mulher, irmã da rainha-mãe Tafnes. 20 A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, que Tafnes desmamou na casa de Faraó, onde Genubate ficou por entre os filhos de Faraó. 21 1Rs 2.10Tendo Hadade ouvido, no Egito, que Davi dormia com seus pais e que Joabe, general do exército, era morto, disse a Faraó: Despede-me, para que eu vá para a minha terra. 22 Então, lhe perguntou Faraó: Mas que é o que te falta em minha casa, para que procures partir para tua terra? Ele lhe respondeu: Nada; contudo, deixa-me ir.

23 Também 1Rs 11.14Deus lhe levantou outro adversário na pessoa de Rezom, filho de Eliada, que tinha fugido de seu senhor 2Sm 8.3;10.16Hadadezer, rei de Zoba. 24 Ele ajuntou gente e fez-se capitão duma tropa, 2Sm 10.8,18quando Davi matou os de Zoba. Retiraram-se para Damasco, habitaram ali e reinaram em Damasco. 25 Além do mal que Hadade fazia, foi ele adversário de Israel por todos os dias de Salomão; detestava a Israel e reinava sobre a Síria.

A inimizade de Jeroboão

26 Também 2Sm 20.21levantou a mão contra o 1Rs 11.11,28;12.2,20;2Cr 13.6rei Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe era uma viúva por nome Zerua. 27 Esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: 1Rs 9.15,24Salomão tinha edificado a Milo e cerrado a brecha da cidade de seu pai Davi. 28 Jeroboão era ilustre em valor. Pv 22.29Salomão viu que era um moço laborioso e deu-lhe a superintendência sobre toda a leva de trabalhadores forçados da casa de José. 29 Sucedeu, nesse tempo, que, saindo Jeroboão de Jerusalém, 1Rs 12.15;14.2;2Cr 9.29o profeta Aías, silonita, o encontrou no caminho. Aías se tinha vestido de uma capa nova, e estavam sós os dois no campo. 30 1Sm 15.27-28Aías pegou na capa nova, de que estava vestido, e rasgou-a em doze pedaços. 31 Disse a Jeroboão: Toma dez pedaços, pois assim diz Jeová, Deus de Israel: Eis 1Rs 11.11-12que da mão de Salomão hei de rasgar o reino, e a ti te hei de dar dez tribos; 32 1Rs 11.13;12.21ele, porém, terá uma tribo em atenção ao meu servo Davi e em atenção a Jerusalém, 1Rs 11.13;14.21cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel. 33 Isso farei, porque me deixaram a mim, e 1Rs 11.5-8adoraram a Astarote, deusa dos sidônios, a Camos, deus de Moabe e a Milcom, deus dos filhos de Amom, e não andaram nos meus caminhos, para fazer o que é reto aos meus olhos e para guardar os meus estatutos e os meus juízos, como o fez Davi, seu pai. 34 Todavia, não hei de tirar da sua mão o reino todo; mas fá-lo-ei príncipe todos os dias da sua vida, em atenção ao meu servo Davi, a quem escolhi, porque guardou os meus mandamentos e os meus estatutos. 35 1Rs 11.12;12.16-17Tirarei, porém, o reino das mãos de seu filho e to darei a ti, a saber, dez tribos. 36 1Rs 11.13A seu filho darei uma tribo, para 1Rs 15.4;2Rs 8.19que sempre fique ao meu servo Davi uma lâmpada diante de mim, em Jerusalém, 1Rs 11.13cidade que escolhi para ali pôr o meu nome. 37 A ti te tomarei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma e serás rei sobre Israel. 38 Se ouvires tudo o que eu te ordenar, e andares nos meus caminhos, e fizeres o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como o fez Davi, meu servo, Dt 31.8;Js 1.5eu serei contigo, e 2Sm 7.11,27te edificarei uma casa firme, como o fiz para Davi, e te darei Israel. 39 Por isso, afligirei a descendência de Davi, porém não para sempre. 40 Portanto, Salomão procurou tirar a vida a Jeroboão; mas Jeroboão levantou-se, e fugiu para o Egito a ter com 1Rs 14.25;2Cr 12.2-9Sisaque, rei do Egito, e ali ficou até a morte de Salomão.

A morte de Salomão

41 2Cr 9.29Ora, o resto dos atos de Salomão, e tudo quanto fez, e a sua sabedoria, não está tudo escrito no Livro dos Atos de Salomão? 42 O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foram quarenta anos. 43 1Rs 2.10Adormeceu Salomão com seus pais e foi enterrado na Cidade de Davi, seu pai; 1Rs 14.21Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.