1 "Ai dos filhos rebeldes" – diz o Senhor –, "eles seguem um plano que não vem de mim." "Concluem alianças sem o meu consentimento, acumulando, assim, falta sobre falta.
2 Eles se voltam para o Egito sem me consultar, para refugiar-se sob a proteção do faraó, para abrigar-se à sombra do Egito.
3 O apoio do faraó vos será decepção e o abrigo à sombra do Egito, uma ignomínia.
4 Ainda que os chefes estejam em Soã e que os embaixadores tenham atingido Tânis,
5 todo mundo será enganado por esse povo inútil, que não dá nem auxílio nem socorro, e só causa decepção e opróbrio."
6 Oráculo contra as feras do sul: Para a terra da tribulação e da angústia, de onde vêm o leão e a leoa, a víbora e o dragão voador, conduzirão as riquezas sobre o dorso de jumentos, e os tesouros sobre a corcova de camelos, para ofertá-los a um povo que não lhes serve de nada.
7 O socorro do Egito é ineficaz e nulo; por isso, eu o chamo Raab, o inerte.
8 Agora, pois, vai escrever estas coisas de uma prancheta, inscreve-as num livro, a fim de que isso permaneça para o futuro e seja um testemunho eterno.
9 Porque este é um povo rebelde, são filhos mentirosos, filhos que se recusam a ouvir as instruções do Senhor.
10 E dizem aos videntes: "Não vejais", e aos profetas: "Não nos anuncieis a verdade, dizei-nos coisas agradáveis, profetizai-nos fantasias.
11 Afastai-vos do caminho, retirai-vos da vereda, deixai de colocar-nos sob os olhos do Santo de Israel".
12 Por isso, eis a réplica do Santo de Israel: "Visto que rejeitais esta advertência, para fiar-vos de meios tortuosos e perversos, e procurar aí vosso apoio,
13 acontecerá para vós, por causa desse crime, como uma fenda que forma saliência de uma muralha elevada: de improviso e num instante sobrevém o desabamento;
14 quebra-se como um pote de barro despedaçado sem piedade, de modo que os destroços não ofereçam sequer um caco para apanhar brasas no fogão ou tirar água da cisterna".
15 Porque aqui está o que disse o Senhor Deus, o Santo de Israel: "É na conversão e na calma que está a vossa salvação; é no repouso e na confiança que reside a vossa força". Porém, sem nada querer ouvir,
16 vós dissestes: "Não, galoparemos a cavalo – pois bem, fugireis, portanto; montaremos corcéis ligeiros" – pois bem, sereis perseguidos de uma corrida veloz.
17 Mil fugirão à ameaça de um só, à ameaça de cinco inimigos, vós vos deitarei a fugir até que não subsista mais do que um vestígio escasso, como um mastro no cume de um monte, como um estandarte sobre uma colina.
18 É por isso que o Senhor está desejoso de vos perdoar; é por isso que ele se ergue para vos poupar; porque o Senhor é um Deus justo; ditosos aqueles que nele esperam.
19 Sim, povo de Sião, que habitas em Jerusalém, não terás mais de que chorar. À voz de tua súplica ele te fará misericórdia; assim que a ouvir, ele te atenderá.
20 Quando o Senhor vos tiver dado o pão da angústia e a água da tribulação aquele que te instrui não se esconderá mais, e verás com teus olhos aquele que te ensina.
21 Ouvirás com teus ouvidos estas palavras retumbarem atrás de ti: "É aqui o caminho, andai por ele", quando te desviares quer para a direita, quer para a esquerda.
22 Acharás imundo o revestimento de prata de teus ídolos esculpidos e as aplicações de ouro de tuas estátuas fundidas: tu os arrojarás como imundícies, gritando-lhes: "Fora daqui!".
23 O Senhor dará chuvas às sementes com que proverdes o solo e o pão que produzir a terra será nutritivo e saboroso. Naquele dia, teu gado pastará em vastas pastagens;
24 os bois e os asnos, que trabalham a terra, comerão uma forragem salgada que será joeirada com a pá e com a peneira.
25 Então, em todo monte alto e em toda colina elevada haverá arroios de água corrente, no dia da grande mortandade, em que desabarão as fortalezas.
26 Então, a luz da lua será viva como a do sol, e a do sol brilhará sete vezes mais como a luz de sete dias, no dia em que o Senhor pensar a chaga de seu povo e curar as contusões dos golpes que recebeu.
27 Vede! É o nome do Senhor que vem de longe, sua cólera é ardente, uma nuvem pesada se levanta, seus lábios respiram furor, e sua língua é como um fogo devorador.
28 Seu sopro assemelha-se a uma torrente transbordante cuja água sobe até o pescoço. Ele passará as nações no crivo destruidor e porá nos queixos dos povos um freio que os desencaminhe.
29 Vós, porém, fareis retumbar vossos cânticos, como na noite em que se celebra festa; e tereis alegria no coração, como o que caminha ao som da flauta, para vir ao monte do Senhor, junto ao rochedo de Israel.
30 O Senhor fará retumbar sua voz majestosa, e mostrará como o seu braço desaba em sua cólera ardente, nas chamas de um fogo devorador, na tempestade, com chuva e granizo.
31 À voz do Senhor, o assírio tremerá e será ferido pela vara.
32 A cada golpe da vara vingadora que o Senhor lhe infligirá, soarão tamborins e cítaras.
33 Sim, um lugar de incineração está preparado também para Tofet, cavado, profundo e largo; palha e lenha ali há em quantidade, e o sopro do Senhor, como uma torrente de enxofre, o acenderá.
Voi-huuto Juudaa vastaan, joka etsii Egyptin apua. Tottelemattomuus Herraa kohtaan johtaa perikatoon. Armahdetun Siionin autuus; sen vihollisten tuomio.
1 Jes. 1:2,5Voi uppiniskaisia lapsia, sanoo Herra,
jotka pitävät neuvoa, mikä ei ole minusta,
ja hierovat liittoa ilman minun henkeäni,
kooten syntiä synnin päälle;
2 Jes. 31:1; Jer. 37:7; Hes. 17:15jotka menevät Egyptiin, kysymättä minulta,
turvautuakseen faraon turviin
ja etsiäkseen suojaa Egyptin varjossa!
3 Jes. 20:5; Jes. 36:6Faraon turva koituu teille häpeäksi
ja suojan etsiminen Egyptin varjosta häväistykseksi.
4 Ps. 78:12; Jes. 19:11,13Sillä vaikka hänen ruhtinaansa ovat Sooanissa
ja hänen sanansaattajansa saapuneet Haanekseen asti,
5 Jer. 2:36joutuvat kaikki häpeään kansan tähden,
josta heillä ei ole hyötyä —
ei apua, ei hyötyä, vaan häpeätä ja pilkkaa.
6 Job 40:10Ennustus Eteläisen maan Behemotia vastaan.
Halki ahdingon ja ahdistuksen maan,
halki naarasleijonan ja jalopeuran maan,
kyykäärmeen ja lentävän käärmeen maan
he kuljettavat aasinvarsojen selässä rikkautensa
ja kamelien kyttyrällä aarteensa
kansan tykö, josta ei hyötyä ole.
7 Egyptin apu on turha ja tyhjä;
sentähden minä annan sille nimen:
"RahabNimi merkitsee: melunpitäjä., joka ei pääse paikaltansa".
8 Jes. 8:1Mene siis nyt
ja kirjoita se tauluun heidän läsnäollessaan
ja piirrä se kirjaan,
että se säilyisi tuleviin aikoihin,
ainiaan, iankaikkisesti.
9 2. Kun. 17:14; Neh. 9:16Sillä he ovat niskoitteleva kansa,
ovat vilpillisiä lapsia,
lapsia, jotka eivät tahdo kuulla Herran lakia,
10 Miika 2:11jotka sanovat näkijöille: "Älkää nähkö",
ja ennustajille: "Älkää ennustako meille tosia,
puhukaa meille mieluisia,
ennustakaa silmänlumeita.
11 Poiketkaa tieltä, väistykää polulta;
viekää pois silmistämme Israelin Pyhä."
12 Sentähden, näin sanoo Israelin Pyhä:
Koska te halveksitte tätä sanaa
ja luotatte väkivaltaan ja vääryyteen
ja siihen turvaudutte,
13 niin tämä synti on oleva
kuin repeämä korkeassa muurissa,
joka uhkaa sortua ja pullistuu;
se särkyy äkkiä, yhtäkkiä.
14 Jer. 19:10Se särkyy, niinkuin särkyy savenvalajan astia,
joka lyödään rikki säälimättä,
niin ettei sen sirpaleista löydy palasta,
millä ottaa tulta liedestä
tai ammentaa vettä altaasta.
15 Ps. 37:7Sillä näin sanoo Herra, Herra, Israelin Pyhä:
Kääntymällä ja pysymällä hiljaa te pelastutte,
rauhallisuus ja luottamus on teidän väkevyytenne;
mutta te ette tahtoneet,
16 2. Kun. 25:4vaan sanoitte: "Ei!
Hevosilla me tahdomme kiitää"
— niinpä saatte kiitää pakoon.
"Nopean selässä me tahdomme ratsastaa"
— niinpä ovat vainoojanne nopeat.
17 3. Moos. 26:36; 5. Moos. 28:25; 5. Moos. 32:30Tuhat pakenee yhden uhkaa;
viiden uhkaa te pakenette,
kunnes se, mikä teistä jää,
on kuin merkkipuu vuoren huipulla,
kuin lipputanko kukkulalla.
18 Ps. 2:12; Ps. 34:9; Ps. 40:5; Sananl. 16:20; Jer. 17:7Sentähden Herra odottaa,
että voisi olla teille armollinen,
sentähden hän nousee armahtaaksensa teitä;
sillä Herra on oikeuden Jumala.
Autuaita kaikki, jotka häntä odottavat!
19 Jes. 58:9; Jes. 65:24Sinä kansa, joka asut Siionissa, Jerusalemissa, älä itke! Hän on sinulle totisesti armollinen, kun apua huudat; sen kuullessaan hän vastaa sinulle kohta. 20 Vaikka Herra antaa teille hädän leipää ja ahdistuksen vettä, niin ei sinun opettajasi sitten enää kätkeydy, vaan sinun silmäsi saavat nähdä sinun opettajasi. 21 Ja sinun korvasi kuulevat takaasi tämän sanan, milloin poikkeatte oikealle tai vasemmalle: "Tässä on tie, sitä käykää". 22 Jes. 2:20; Jes. 31:7Silloin sinä havaitset saastaiseksi veistettyjen jumalankuviesi hopeapäällystyksen ja valettujen jumalankuviesi kultakuoren; sinä viskaat ne pois kuin inhotuksen, sinä sanot niille: "Ulos!" 23 3. Moos. 26:4; 5. Moos. 11:14; 5. Moos. 28:12Niin hän antaa sateen sinun siemenellesi, jonka maahan kylvät, ja maan sadosta leivän, joka on oleva mehevä ja lihava, ja sinun karjasi on sinä päivänä käyvä laajalla laitumella. 24 Härät ja aasinvarsat, jotka peltotyötä tekevät, syövät suolaista rehuviljaa, joka on viskattu hangolla ja viskimellä. 25 Jes. 34:2; Jes. 41:18; Hes. 39:4,17; Ilm. 19:17Ja kaikilla korkeilla vuorilla ja kaikilla ylhäisillä kukkuloilla on oleva puroja, vesivirtoja, suuren surmaamisen päivänä, tornien sortuessa. 26 Ja kuun valo on oleva kuin auringon valo, ja auringon valo on oleva seitsenkertainen, oleva niinkuin seitsemän päivän valo, sinä päivänä, jona Herra sitoo kansansa vammat ja parantaa siihen isketyt haavat.
27 2. Moos. 24:17; 5. Moos. 4:24; 5. Moos. 9:3; 2. Sam. 22:9; Hebr. 12:29Katso, Herran nimi tulee kaukaa,
hänen vihansa leimuaa, ja sankka savu tupruaa;
hänen huulensa ovat täynnä hirmuisuutta,
ja hänen kielensä on kuin kuluttava tuli.
28 Jes. 8:8Hänen hengityksensä on kuin virta, joka tulvii
ja ulottuu kaulaan asti;
se seuloo kansakuntia turmion seulassa
ja panee eksyttäväiset suitset kansojen suupieliin.
29 Ps. 42:5Silloin te veisaatte
niinkuin yöllä, kun pyhä juhla alkaa,
ja sydämenne riemuitsee
niinkuin sen, joka huilujen soidessa astuu
vaeltaen Herran vuorelle,
Israelin kallion tykö.
30 2. Moos. 9:23; Joos. 10:11; Jes. 29:6Herra antaa kuulla äänensä voiman
ja nähdä käsivartensa laskeutuvan alas
vihan tuimuudessa ja kuluttavan tulen liekissä,
pilvenpurkuna, rankkasateena ja raekivinä.
31 Sillä Herran äänestä peljästyy Assur.
Hän lyö vitsalla.
32 Ja jokaisella sallimuksen sauvan iskulla,
jonka Herra häneen satuttaa,
soivat vaskirummut ja kanteleet,
ja hän sotii häntä vastaan,
sotii kättä heiluttaen.
33 2. Kun. 23:10; Jer. 7:31; Jer. 19:6; Jer. 19:13-14; Ilm. 19:20; Ilm. 20:14; Ilm. 21:8Sillä aikoja sitten on polttopaikka valmistettu;
kuninkaallekin se on varattu.
Syvä ja leveä on sen liesi,
tulta ja polttopuita paljon.
Herran henkäys kuin tulikivi-virta sytyttää sen.