1 Feliz o homem que não procede conforme o conselho dos ímpios, não trilha o caminho dos pecadores, nem se assenta entre os escarnecedores.
2 Feliz aquele que se compraz no serviço do Senhor e medita sua lei dia e noite.
3 Ele é como a árvore plantada na margem das águas correntes: dá fruto na época própria, sua folhagem não murchará jamais. Tudo o que empreende, prospera.
4 Os ímpios não são assim! Mas são como a palha que o vento leva.
5 Por isso não suportarão o juízo, nem permanecerão os pecadores na assembleia dos justos.
6 Porque o Senhor vela pelo caminho dos justos, ao passo que o dos ímpios leva à perdição.
Η αληθινή μακαριότητα
1 Μακάριος ο άνθρωπος
που μ’ ασεβών ιδέες δεν πορεύτηκε
ούτε σ’ αμαρτωλών το δρόμο στάθηκε
κι ούτε συναναστράφηκε με θεομπαίχτες.
2 Αντίθετα, είναι με το νόμο του Κυρίου
σύμφωνο ό,τι επιθυμεί,
μέρα νύχτα στοχάζεται το νόμο του.
3 Γι’ αυτό σαν δέντρο γίνεται
που είναι φυτεμένο εκεί που τρέχουν τα νερά.
Δίνει τους καρπούς του στον καιρό του,
το φύλλωμά του δεν μαραίνεται ποτέ
και πετυχαίνει το καθετί που κάνει.
4 Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι!
Αυτοί είναι σαν τ’ άχυρο,
π’ αέρας το σκορπίζει.
5 Γι’ αυτό και δεν θα παρουσιαστούν
οι ασεβείς κατά την κρίση,
ούτε οι αμαρτωλοί θα συναχθούν
μαζί με τους δικαίους.
6 Γιατί ο Κύριος εκτιμάει
των δίκαιων τη συμπεριφορά,
ενώ η συμπεριφορά των ασεβών
οδηγεί στην καταστροφή.