Salmos 2

1 Por que tumultuam as nações? Por que tramam os povos vãs conspirações?

2 Erguem-se, juntos, os reis da terra, e os príncipes se unem para conspirar contra o Senhor e contra seu Cristo.

3 "Quebremos seu jugo – disseram eles – e sacudamos para longe de nós as suas cadeias!"

4 Aquele, porém, que mora nos céus, se ri, o Senhor os reduz ao ridículo.

5 Dirigindo-se a eles em cólera, ele os aterra com o seu furor:

6 "Sou eu – diz – quem me sagrei um rei em Sião, minha montanha santa".

7 Vou publicar o decreto do Senhor. Disse-me o Senhor: "Tu és meu filho, eu hoje te gerei.

8 Pede-me; te darei por herança todas as nações; tu possuirás os confins do mundo.

9 Tu as governarás com cetro de ferro, tu as pulverizarás como um vaso de argila".

10 Agora, ó reis, compreendei isso; instruí-vos, ó juízes da terra.

11 Servi ao Senhor com respeito e exultai em sua presença; prestai-lhe homenagem com tremor, para que não se irrite e não pereçais quando, em breve, se acender sua cólera. Felizes, entretanto, todos os que nele confiam.

Ο βασιλιάς που τον έχρισε ο Θεός

1 Γιατί στα έθνη ταραχή

κι οι λαοί ματαιότητες

σιγανοψιθυρίζουν;

2 Της γης οι βασιλιάδες συσπειρώθηκαν

κι οι άρχοντες μαζεύτηκαν

ενάντια στον Κύριο,

στον εκλεκτό του ενάντια,

και σκέφτονται:

(Διάψαλμα)

3 «Ας σπάσουμε τα δεσμά τους,

τις αλυσίδες τους ας τις αποτινάξουμε».

4 Θ’ αναγελάσει εκείνος

που ’χει στους ουρανούς το θρόνο του·

θα τους χλευάσει ο Κύριος!

5 Θα τους μιλήσει τότε οργισμένος,

με το θυμό του

θα τους συνταράξει:

6 «Εγώ» –θα πει–

«έχρισα στη Σιών το βασιλιά μου,

στο άγιο μου βουνό».

7 Διακηρύττω εκείνο

που ο Κύριος αποφάσισε.*Διακηρύττω... αποφάσισε. Ο Ψαλμός αυτός πιθανώς απαγγελλόταν κατά την ενθρόνιση του βασιλιά. Στο στ. 7 αρχίζει να μιλάει ο ίδιος ο βασιλιάς.

Μου είπε:

«Γιος μου είσ’ εσύ·

σήμερα εγώ σε γέννησα.*Γιος μου... γέννησα. Νομική ορολογία στη διαδικασία της υιοθεσίας στους αρχαίους Εβραίους.

8 Ζήτα μου και θα σου χαρίσω όλους τους λαούς,

στην κατοχή σου θα ’ναι

ως και τα πέρατα της γης.

9 Με σιδερένιο χέρι θα τους κυβερνήσεις,

θα τους συντρίψεις

σαν να ’ταν καμωμένοι από πηλό».

10 Τώρα, λοιπόν, συνετιστείτε, βασιλιάδες·

του κόσμου κυβερνήτες διδαχτείτε.

11 Τον Κύριο με φόβο υπηρετήστε

και με τρόμο γιορτάστε γι’ αυτόν.

12 Αποδώστε στο γιο του

την τιμή που του αξίζει·

αλλιώς θα οργιστεί

και θα χαθείτε απ’ της ζωής το δρόμο,

γιατί ο θυμός του θα ξεσπάσει.

Μακάριοι όσοι προσφεύγουνε σ’ αυτόν!