1 जो गरीब सच्चाईया साथे चलोआ,
से तेस मूर्खो ते खरा ए, जो उल्टिया गल्ला बोलोआ।
2 माणूंए रा बिना ज्ञानो ते रणा ठीक नि ए,
ओर जो बिना सोचे-समजे दौड़ोआ से गल़त बाटा रिये चली जाओआ।
3 मूर्खता रिया बजा ते माणूं आपणे काम बिगाड़ी देओआ,
ओर से मन ई मन यहोवे पाँदे दोष लगाणे लगी जाओआ।
4 अमीरो रे तो बऊत दोस्त ऊई जाओए,
पर गरीबो रे दोस्त तेसते लग ऊई जाओए।
5 चूठा गवाह् निर्दोष नि ठईरदा ओर जो चूठ बोलोआ, से सजा पाणे ते नि बचणा।
6 उदार माणूंए खे बऊत माणूं मनाई लओए ओर दलेर माणूंए रा दोस्त हर कोई बणी जाओआ।
7 जे तुसे गरीब ए तो तुसा रे आपणे रिश्तेदार तुसा ते दूर ऊई जाणे,
तो पक्का ए कि तुसा रे दोस्त बी तुसाते दूर ऊणे।
जेबे तुसा खे तिना री जरूरत ऊणी तेबे सेओ तुसा खे नि मिलणे।
8 जेसखे बुद्धि मिलोई, से मानो आपणे प्राणो खे प्यार करने वाल़ा ओआ,
ओर समजा वाल़े माणूंए रा हमेशा कल्याण ओआ।
9 चूठा गवाह् पक्का सजा पाओआ,
ओर जो चूठ बोलोआ, से नाश ओआ।
10 ये ठीक नि ए कि एक मूर्ख माणूं सुखो दे रओ,
या ये बी ठीक नि ए कि हाकिमा पाँदे एक गुलाम राजा बणी की राज करो।
11 जो माणूं बुद्धिया ते काम करोआ, से देरा ते गुस्सा करोआ,
ओर दूजेया रे पापो खे पूलणा तेसखे शोभा देओआ।
12 राजे रा गुस्सा जवान शेरो रे दहाड़ने जेड़ा ए,
पर तेसरी खुशी काओ पाँदे पड़े रे पाल़े जेड़ी ओई।
13 मूर्ख पाऊ आपणे बाओ खे मुसीबत ठईरोआ,
ओर लाड़िया रे लड़ाई-चगड़े सदा छानी ते चूड़ने वाल़े पाणिए जेड़े ए।
14 कअर ओर पैसा बुजुर्गा रे इस्से ते मिलोआ, पर अक्लमंद लाड़ी यहोवे रिया तरफा ते मिलोई।
15 आल़स करने ते पारी नींज आई जाओई,
ओर जो माणूं काम करने रे आल़स करोआ, तेसरा पेट कदी नि परदा।
16 जो माणूं यहोवे री आज्ञा खे मानोआ, से आपणे प्राणो खे बचाओआ,
पर जो आपणे चाल-चलणो रे जरिये वचना खे नि मानदा, से मरे जेड़ा ए।
17 जो माणूं गरीबो पाँदे दया करोआ, से यहोवे खे त्वार देओआ,
ओर तेस आपणे एस कामो रा प्रतिफल पाणा।
18 जदुए तक ताखे उम्मीद ए, तदुए तक आपणे पाऊए खे बक,
तेसखे ना बकणे रा मतलब तेसखे जानी ते मारने जेड़ा ए।
19 जो जादा गुस्सा करने वाल़ा ए, तेसखे सजा ऊणे दे,
कऊँकि जे तूँ तेसखे बचाएगा, तो से बारबार बचाणा पड़ना।
20 जे तुसे सलाई खे सुणोगे ओर सीखणे खे त्यार ए,
तो पक्का एक दिन तुसे समजदार ऊई जाणे।
21 माणूंए रे मनो रे बऊत सारिया इच्छा ओईया,
पर जो योजना यहोवा करोआ, सेई बणी दी रओई।
22 माणूंए री दया सबी ते बड़ा गुण ए,
ओर गरीब माणूं चूठ बोलणे वाल़े माणूंए ते खरा ए।
23 यहोवे रा आदर करने ते उम्र बढ़ोई,
ओर तेसरा आदर करने वाल़ा ठकाणा पाई की सुखी रओआ;
तेस पाँदे मुसीबत नि आऊँदी।
24 आल़सी माणूं आपणा आथ थाल़िया रे पाओआ,
पर आपणे मुंए तक ग्रा नि चकदा।
25 मजाक करने वाल़े खे सजा दे, इजी ते शरीफ माणूं समजदार ऊई जाणा;
ओर समजदारो खे बकणे ते, तेसखे ओर बी जादा ज्ञान मिलणा।
26 जो पाऊ आपणे बाओ साथे सीदे मुंए ते गल्ल नि करदा,
ओर आपणियां माया खे कअरो ते नठाई देओआ,
से सारे लोका बीचे बेज्जती ओर शर्मा री बजा ऊणा।
27 ओ मेरे पाऊ, जे तूँ सिखणा छाडी दे,
तो तुँ छोड़ ई पईले सिखी रिया ज्ञानो रिया गल्ला खे पूली जाणा।
28 अदाल़ती दे चूठे गवाह् न्यायधीशा रा मजाक ड्वाओए,
ओर बेकार लोक बुरे काम करने रा मजा लओए।
29 परमेशर तिना खे सजा देणे खे त्यार ए जो तेसरा मजाक उडाओए,
ओर जो लोक मूर्खता रे काम करोए तिना खे कोड़े मारणे चाईयो।