Salmos 74

祈求 神记念他的子民

亚萨的训诲诗。 1 　神啊！你为甚么永远丢弃我们呢？

为甚么你的怒气向你草场上的羊群好象烟冒出呢？*本节在《马索拉文本》包括细字标题

2 求你记念你在古时买赎的会众，

就是你赎回作你产业的民族；

求你记念你所居住的锡安山。

3 求你举步去看那些长久荒凉的地方，

去看仇敌在圣所里所行的一切恶事。

4 你的敌人在敬拜你的聚会中吼叫，

他们竖起了自己的旗帜为记号。

5 他们好象那些举起斧子，

在树林中砍伐树木的人。

6 圣殿中的一切雕刻，

他们都用斧子和铳子打碎了。

7 他们用火把你的圣所烧成焦土，

他们亵渎你名的居所。

8 他们心里说："我们要把它们完全毁灭！"

他们烧毁了地上一切敬拜　神的聚会地方。

9 我们看不见我们的记号，

也不再有先知；

我们中间也没有人知道这灾祸要到几时。

10 　神啊！敌人辱骂你要到几时呢？

仇敌亵慢你的名要到永远吗？

11 你为甚么把你的手，就是你的右手收回呢？

求你从怀中抽出来毁灭他们。

12 　神自古以来就是我的君王，

在地上施行拯救。

13 你曾用你的大能分开大海，

把海中怪兽的头都打碎了。

14 你砸碎了利未亚坦*"利未亚坦"为原文音译词，或译："海怪"〔伯3:8〕或"鳄鱼"〔伯41:1〕的头，

把牠给住在旷野的人作食物。

15 你曾开辟泉源和溪流，

又使长流不息的江河干涸。

16 白昼是你的，黑夜也是你的，

月亮和太阳，都是你设立的。

17 地上的一切疆界都是你立定的，

夏天和冬天都是你制定的。

18 耶和华啊！仇敌辱骂你，

愚顽人亵渎你的名，

求你记念这事。

19 求你不要把你斑鸠的性命交给野兽，

不要永远忘记你困苦人的性命。

20 求你顾念所立的约，

因为地上黑暗的地方充满了强暴的居所。

21 不要使受欺压的人蒙羞回去，

要使困苦、贫穷的人赞美你的名。

22 　神啊！求你起来，为你的案件辩护，

要记得愚顽人终日对你的辱骂。

23 求你不要忘记你敌人的声音，

不要忘记那些起来与你为敌的人不住加剧地喧闹。

Die verwoeste heiligdom.

1 'n ONDERWYSING van Asaf.

o God, waarom het U vir altyd verstoot? Waarom rook u toorn teen die skape van u weide?

2 Dink aan u vergadering wat U in die voortyd verwerf het, wat U verlos het om die stam van u erfdeel te wees, aan die berg Sion waar U op gewoon het.

3 Hef u voete op na die ewige puinhope: alles het die vyand in die heiligdom verniel.

4 U teëstanders het binne-in u vergaderplek gebrul; hulle het hul tekens as tekens gestel.

5 Dit lyk soos wanneer iemand byle omhoog hef in 'n digte plek bome.

6 En nou — die houtsnywerk daarvan het hulle alles met byl en hamers stukkend geslaan.

7 Hulle het u heiligdom aan die brand gesteek; tot die grond toe het hulle die woonplek van u Naam ontheilig.

8 Hulle het in hul hart gesê: Laat ons hulle almal saam onderdruk! Hulle het al die vergaderplekke van God in die land verbrand.

9 Ons sien nie ons tekens nie; daar is geen profeet meer nie, en by ons is daar niemand wat weet hoe lank nie.

10 Hoe lank, o God, sal die teëstander smaad aandoen, sal die vyand u Naam vir altyd verag?

11 Waarom trek U u hand, ja, u regterhand, terug? Trek dit uit u boesem! Vernietig!

12 Nogtans is God my Koning van die voortyd af, wat verlossinge werk op die aarde.

13 Ú het deur u sterkte die see geklief; Ú het die koppe van die seemonsters op die waters verbreek.

14 Ú het die koppe van die Leviátan verbrysel; U het hom gegee as voedsel vir 'n volk — vir woestyndiere.

15 Ú het fontein en stroom oopgeslaan; Ú het standhoudende riviere laat opdroog.

16 Aan U behoort die dag, aan U behoort ook die nag; Ú het hemelligte en son vasgestel.

17 Ú het al die grense van die aarde bepaal; somer en winter, Ú het hulle geformeer.

18 Dink hieraan: Die vyand het die Here gesmaad, en 'n dwase volk het u Naam verag.

19 Gee aan die wilde diere die siel van u tortelduif nie oor nie; vergeet nie vir altyd die lewe van u ellendiges nie.

20 Aanskou die verbond, want die donker plekke van die land is vol wonings van geweld.

21 Laat die verdrukte nie beskaamd terugkom nie; laat die ellendige en behoeftige u Naam prys.

22 Staan op, o God, verdedig u saak; dink aan die smaad wat U die hele dag aangedoen word deur 'n dwaas.

23 Vergeet nie die geroep van u teëstanders nie — die rumoer van u opstandige vyande, wat altyddeur opgaan!