De Kjast en Kana
1 Un aum dredden Dach wia eene Kjast en Kana von Galiläa; un Jesus siene Mutta wia doa. 2 Un uk Jesus un siene Jinja wieren to de Kjast enjelot. 3 Un aus daut aun Wien fäld, sajcht Jesus siene Mutta to Am: See haben nich Wien. 4 Jesus sajcht to ar: Fru, waut hab Ekj met die to doonen? Miene Stund es noch nich jekomen. 5 Siene Mutta sajcht to de Deena: Doot aules, waut Hee junt sajcht. 6 Un doa wieren sas steenane Wotakrucken, no de Juden äare Reinjungs-Wies, un en jieda eene kunnen twee ooda dree Faut2:6 Faut: Onjefäa 40 Lieta to een Faut. voll nenn. 7 Jesus sajcht to äant: Felt de Wotakrucken voll Wota. Un see felden dee bat bowen voll. 8 Un Hee sajcht to äant: Schapt nu un brinjt daut däm Kjäakjenmeista. Un see brochten am daut. 9 Aus de Kjäakjenmeista daut Wota jeschmakjt haud, daut nu Wien jeworden wia, un nich wist, wua dee häakjeem (oba de Deena, dee daut Wota jeschapt hauden, wisten daut), roopt de Kjäakjenmeista dän Briegaum 10 un sajcht to am: Aulemaun sat toom Aunfank dän gooden Wien väa, un wan see ieescht bedrunken jeworden sent, dan dän Jerinjeren. Oba du hast dän Basten bat nu behoolen. 11 Disen Aunfank von Wundatieekjens deed Jesus en Kana von Galiläa un openboad siene Harlichkjeit; un siene Jinja jleewden aun Am.