1 Hee vetald äant oba uk een Jlikjnis doatoo, daut maun aule Tiet bäden sull un nich meed woaren, 1Tess 5:17 2 un säd: Doa wia een jewessa Rechta en eene Staut, dee fercht nich Gott un haud kjeen Respakjt fa Menschen. 3 Doa wia oba eene Wätfru en dise Staut, dee kjeem no am un säd: Rajchen mie von mienem Jäajna! 4 Un lang wull hee nich. Oba nohäa säd hee to sikj selfst: Wan ekj uk Gott nich fercht, un fa kjeen Mensch Respakjt hab, 5 oba wiels dise Wätfru mie soo väl Mieej moakt, well ekj ar rajchnen, daut see mie nich aunhoolent kjemt ploagen. Luk 11:7-8 6 Dan säd de Har: Horcht, waut de ojjerajchta Rechta sajcht! 7 Un sull Gott nich siene Uterwälde äa Rajcht veschaufen, dee Dach un Nacht no Am roopen, un sull Hee daut met äant lang vetrakjen? 8 Ekj saj junt, daut Hee äant sea boolt äa Rajcht veschaufen woat. Un doch, wan de Menschensän komen woat, woat Hee dän Gloowen finjen oppe Ieed?