1 Milda respondo kvietigas koleron;

Sed malmola vorto ekscitas koleron.

2 La lango de saĝuloj bonigas la instruon;

Sed la buŝo de malsaĝuloj elparolas sensencaĵon.

3 Sur ĉiu loko estas la okuloj de la Eternulo;

Ili vidas la malbonulojn kaj bonulojn.

4 Milda lango estas arbo de vivo;

Sed malbonparola rompas la spiriton.

5 Malsaĝulo malŝatas la instruon de sia patro;

Sed kiu plenumas la admonon, tiu estas prudenta.

6 En la domo de virtulo estas multe da trezoroj;

Sed en la profito de malvirtulo estas pereo.

7 La buŝo de saĝuloj semas instruon;

Sed la koro de malsaĝuloj ne estas tia.

8 Oferdono de malvirtuloj estas abomenaĵo por la Eternulo;

Sed la preĝo de virtuloj al Li plaĉas.

9 Abomenaĵo por la Eternulo estas la vojo de malvirtulo;

Sed kiu celas virton, tiun Li amas.

10 Malbona puno atendas tiun, kiu forlasas la vojon;

Kaj la malamanto de admono mortos.

11 Ŝeol kaj la abismo estas antaŭ la Eternulo:

Tiom pli la koroj de la homidoj.

12 Mokanto ne amas tiun, kiu lin admonas;

Al saĝuloj li ne iras.

13 Ĝoja koro faras la vizaĝon ĝoja;

Sed ĉe ĉagreno de la koro la spirito estas malgaja.

14 La koro de saĝulo serĉas instruon;

Sed la buŝo de malsaĝuloj nutras sin per malsaĝeco.

15 Ĉiuj tagoj de malfeliĉulo estas malbonaj;

Sed kontenta koro estas festenado.

16 Pli bona estas malmulto kun timo antaŭ la Eternulo,

Ol granda trezoro kun maltrankvileco ĉe ĝi.

17 Pli bona estas manĝo el verdaĵo, sed kun amo,

Ol grasa bovo, sed kun malamo.

18 Kolerema homo kaŭzas malpacon;

Kaj pacienculo kvietigas disputon.

19 La vojo de maldiligentulo estas kiel dornarbeto;

Sed la vojo de virtuloj estas ebenigita.

20 Saĝa filo ĝojigas la patron;

Sed homo malsaĝa estas malhonoro por sia patrino.

21 Malsaĝeco estas ĝojo por malsaĝulo;

Sed homo prudenta iras ĝustan vojon.

22 Kie ne estas konsilo, tie la entreprenoj neniiĝas;

Sed ĉe multe da konsilantoj ili restas fortikaj.

23 Plezuro por homo estas en la respondo de lia buŝo;

Kaj kiel bona estas vorto en la ĝusta tempo!

24 La vojo de la vivo por saĝulo iras supren,

Por ke li evitu Ŝeolon malsupre.

25 La domon de fieruloj la Eternulo ruinigas;

Sed Li gardas la limojn de vidvino.

26 Abomenaĵo por la Eternulo estas la intencoj de malnoblulo;

Sed agrablaj estas la paroloj de puruloj.

27 Profitemulo malĝojigas sian domon;

Sed kiu malamas donacojn, tiu vivos.

28 La koro de virtulo pripensas respondon;

Sed la buŝo de malvirtuloj elfluigas malbonon.

29 La Eternulo estas malproksima de la malvirtuloj;

Sed la preĝon de la virtuloj Li aŭskultas.

30 Luma okulo ĝojigas la koron;

Bona sciigo fortikigas la ostojn.

31 Orelo, kiu aŭskultas la instruon de la vivo,

Loĝos inter saĝuloj.

32 Kiu forpuŝas admonon, tiu malestimas sian animon;

Sed kiu aŭskultas instruon, tiu akiras saĝon.

33 La timo antaŭ la Eternulo instruas saĝon,

Kaj humileco troviĝas antaŭ honoro.

1 Mildt svar stiller harme, men et sårende ord vekker vrede.

2 De vises tunge gir god kunnskap, men dårenes munn lar dårskap strømme ut.

3 Herrens øine er allesteds, de ser både efter onde og efter gode.

4 En saktmodig tunge er et livsens tre, men en falsk tunge sårer hjertet.

5 Dåren forakter sin fars tukt, men den som akter på tilrettevisning, er klok.

6 I den rettferdiges hus er det meget gods, men den ugudeliges inntekt blir til ødeleggelse for ham.

7 De vises leber strør ut kunnskap, men dårenes sinn er ikke rett.

8 De ugudeliges offer er en vederstyggelighet for Herren, men de opriktiges bønn er ham til velbehag.

9 Den ugudeliges vei er en vederstyggelighet for Herren, men den som jager efter rettferdighet, elsker han.

10 Hård straff rammer den som forlater den rette sti; den som hater tilrettevisning, skal dø.

11 Dødsriket og avgrunnen ligger åpne for Herren, hvor meget mere da menneskenes hjerter!

12 En spotter liker ikke å bli irettesatt; til de vise går han ikke.

13 Et glad hjerte gjør åsynet lyst, men hjertesorg bryter motet ned.

14 Den forstandiges hjerte søker kunnskap, men dårers munn farer bare med dårskap.

15 Alle den ulykkeliges dager er onde, men et glad hjerte er et stadig gjestebud.

16 Bedre er lite med Herrens frykt enn en stor skatt med uro.

17 Bedre er en rett grønt med kjærlighet enn en fet okse med hat.

18 En hissig mann vekker trette men den langmodige stiller kiv.

19 Den lates vei er som en tornehekk, men de opriktiges vei er ryddet.

20 En vis sønn gleder sin far, men et uforstandig menneske forakter sin mor.

21 Dårskap er en glede for den som er uten forstand; men en forstandig mann går rett frem.

22 Planer blir til intet uten rådslagning; men hvor det er mange rådgivere, har de fremgang.

23 En mann gleder sig når hans munn kan gi svar, og hvor godt er ikke et ord i rette tid!

24 Den forstandige går livets vei opover for å undgå dødsriket der nede.

25 Herren river ned de overmodiges hus, men enkens markskjell lar han stå fast.

26 Den ondes råd er en vederstyggelighet for Herren, men milde ord er rene for ham.

27 Den som jager efter vinning, setter sitt hus i ulag, men den som hater gaver, {de. bestikkelse} skal leve.

28 Den rettferdige tenker i sitt hjerte på hvorledes han skal svare, men de ugudeliges munn lar onde ting strømme ut.

29 Herren er langt borte fra de ugudelige, men de rettferdiges bønn hører han.

30 ¥inenes lys {de. et vennlig blikk.} gleder hjertet; godt budskap gir benene marg.

31 Den hvis øre hører på tilrettevisning til livet, dveler gjerne blandt vise.

32 Den som ikke vil vite av tukt, forakter sitt liv, men den som hører på tilrettevisning, vinner forstand.

33 Herrens frykt er tukt til visdom, og ydmykhet går forut for ære.