1 Nomo bona estas pli preferinda, ol granda riĉeco;

Kaj bona estimo, ol arĝento kaj oro.

2 Riĉulo kaj malriĉulo renkontiĝas:

Ilin ambaŭ kreis la Eternulo.

3 Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas;

Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.

4 Por humileco kaj timo antaŭ la Eternulo

Oni ricevas riĉecon kaj honoron kaj vivon.

5 Dornoj kaj retoj estas sur la vojo de malbonagulo;

Kiu gardas sian animon, tiu malproksimiĝas de ili.

6 Instruu knabon konforme al lia vojo,

Kaj eĉ maljuniĝinte li ne dekliniĝos de ĝi.

7 Riĉulo regas super malriĉuloj,

Kaj kiu prunteprenas, tiu estas sklavo de la pruntedoninto.

8 Kiu semas maljustaĵon, tiu rikoltos suferon,

Kaj la kano de lia krueleco rompiĝos.

9 Bonokululo estos benata;

Ĉar li donas el sia pano al malriĉulo.

10 Forpelu blasfemulon, kaj foriros malpaco,

Kaj ĉesiĝos malkonsento kaj ofendo.

11 Kiu amas purecon de koro kaj agrable parolas,

Al tiu la reĝo estas amiko.

12 La okuloj de la Eternulo gardas la prudenton;

Sed la vortojn de maliculo Li renversas.

13 Mallaborulo diras: Leono estas ekstere,

Mi povus esti mortigita meze de la strato.

14 La buŝo de malĉastulino estas profunda foso;

Kiun la Eternulo koleras, tiu tien enfalas.

15 Malsaĝeco forte sidas en la koro de knabo;

Sed vergo punanta ĝin elpelas el ĝi.

16 Kiu premas malriĉulon, por pligrandigi sian riĉecon,

Tiu donas al riĉulo, por ke li malriĉiĝu.

17 Klinu vian orelon kaj aŭskultu vortojn de saĝuloj,

Kaj direktu vian koron al mia instruo;

18 Ĉar ili estos agrablaj, se vi gardos ilin en via interno;

Ili estos ĉiuj pretaj sur viaj lipoj.

19 Ke al la Eternulo estu via fido,

Tion mi instruis al vi hodiaŭ.

20 Ĉu mi ne skribis al vi tion trifoje

Kun konsiloj kaj scio,

21 Por sciigi al vi la ĝustecon de la paroloj de vero,

Por ke vi transdonu la parolojn de vero al tiuj, kiuj vin sendis?

22 Ne prirabu malriĉulon, pro tio, ke li estas malriĉa;

Kaj ne premu senhavulon ĉe la pordego;

23 Ĉar la Eternulo defendos ilian aferon

Kaj dispremos iliajn premantojn.

24 Ne amikiĝu kun homo kolerema,

Kaj ne komunikiĝu kun homo flamiĝema;

25 Ke vi ne lernu lian vojon

Kaj ne ricevu reton por via animo.

26 Ne estu inter tiuj, kiuj firmigas per mano,

Kiuj garantias por ŝuldoj.

27 Se vi ne havos per kio pagi,

Oni ja prenos vian litaĵon de sub vi.

28 Ne forŝovu la antikvajn limojn,

Kiujn faris viaj patroj.

29 Se vi vidas homon lertan en sia profesio, li staros antaŭ reĝoj;

Li ne staros antaŭ maleminentuloj.

1 Et godt navn er mere verdt enn stor rikdom; å være godt likt er bedre enn sølv og gull.

2 Rik og fattig møtes; Herren har skapt dem begge.

3 Den kloke ser ulykken og skjuler sig, men de uerfarne går videre og må bøte.

4 Lønn for saktmodighet og gudsfrykt er rikdom og ære og liv.

5 Torner og snarer er der på den falskes vei; den som varer sitt liv, holder sig borte fra dem.

6 Lær den unge den vei han skal gå! Så viker han ikke fra den, selv når han blir gammel.

7 Den rike hersker over de fattige, og låntageren blir långiverens træl.

8 Den som sår urett, skal høste ondt, og med hans vredes ris skal det være forbi.

9 Den som har et godt hjerte, blir velsignet fordi han gav den fattige av sitt brød.

10 Jag spotteren bort! Så går tretten med, og kiv og skam hører op.

11 Den som elsker hjertets renhet, og hvis tale er tekkelig, han har kongen til venn.

12 Herrens øine verner den forstandige, men han gjør den troløses ord til intet.

13 Den late sier: Det er en løve der ute, jeg kunde bli drept midt på gaten.

14 Fremmed kvinnes munn er en dyp grav; den Herren er vred på, faller i den.

15 Dårskap er bundet fast til den unges hjerte; tuktens ris driver den bort.

16 undertrykke den fattige tjener bare til å øke hans gods; å gi til den rike volder ham bare tap.

17 Bøi ditt øre til og hør på vismenns ord og vend ditt hjerte til min kunnskap!

18 For det er godt at du bevarer dem i ditt indre, og at de alle henger fast ved dine leber. 19 Forat du skal sette din lit til Herren, lærer jeg dig idag, nettop dig. 20 Har jeg ikke skrevet for dig kjernesprog med råd og kunnskap 21 for å kunngjøre dig det som rett er, sannhets ord, så du kan svare dem som sender dig, med sanne ord?

22 Røv ikke fra en fattig, fordi han er fattig, og tred ikke armingen ned i byporten! {de. i retten}

23 For Herren skal føre deres sak, og han skal ta deres liv som tar noget fra dem.

24 Hold dig ikke til venns med en som er snar til vrede, og gi dig ikke i lag med en hastig mann,

25 forat du ikke skal lære dig til å gå på hans veier og få satt en snare for ditt liv!

26 Vær ikke blandt dem som gir håndslag, dem som borger for gjeld!

27 Når du intet har å betale med, hvorfor skal de da ta din seng bort under dig?

28 Flytt ikke det gamle grenseskjell som dine fedre har satt!

29 Ser du en mann som er duelig i sin gjerning(-)han kan komme til å tjene konger; han kommer ikke til å tjene småfolk.