1 Vortoj de la reĝo Lemuel, instruo, kiun donis al li lia patrino.

2 Ho mia filo, ho filo de mia ventro!

Ho filo de miaj promesoj!

3 Ne donu al la virinoj vian forton,

Nek viajn agojn al la pereigantoj de reĝoj.

4 Ne al la reĝoj, ho Lemuel, ne al la reĝoj konvenas trinki vinon,

Nek al la princoj deziri ebriigaĵojn.

5 Ĉar drinkinte, ili povas forgesi la leĝojn,

Kaj ili malĝustigos la juĝon de ĉiuj prematoj.

6 Donu ebriigaĵon al la pereanto,

Kaj vinon al tiu, kiu havas suferantan animon.

7 Li trinku, kaj forgesu sian malriĉecon,

Kaj li ne plu rememoru sian malfeliĉon.

8 Malfermu vian buŝon por senvoĉulo,

Por la defendo de ĉiuj forlasitaj.

9 Malfermu vian buŝon, por juĝi juste,

Por defendi malriĉulon kaj senhavulon.

10 Se iu trovis kapablan edzinon,

Ŝia valoro estas pli granda ol perloj.

11 Fidas ŝin la koro de ŝia edzo,

Kaj havo ne mankos.

12 Ŝi redonas al li bonon, sed ne malbonon,

En la daŭro de ŝia tuta vivo.

13 Ŝi serĉas lanon kaj linon,

Kaj volonte laboras per siaj manoj.

14 Ŝi estas kiel ŝipo de komercisto;

De malproksime ŝi alportas sian panon.

15 Ŝi leviĝas, kiam estas ankoraŭ nokto,

Kaj ŝi disdonas manĝon al sia domanaro

Kaj porciojn al siaj servantinoj;

16 Ŝi pensas pri kampo, kaj aĉetas ĝin;

Per la enspezoj de sia mano ŝi plantas vinberĝardenon.

17 Ŝi zonas siajn lumbojn per forto

Kaj fortikigas siajn brakojn.

18 Ŝi komprenas, ke ŝia komercado estas bona;

Ŝia lumilo ne estingiĝas en la nokto.

19 Ŝi etendas sian manon al la ŝpinilo,

Kaj ŝiaj fingroj tenas la ŝpinturnilon.

20 Ŝi malfermas sian manon al la malriĉulo

Kaj etendas siajn manojn al la senhavulo.

21 Ŝi ne timas la neĝon por sia domo,

Ĉar ŝia tuta domanaro estas vestita per ruĝa teksaĵo.

22 Ŝi faras al si kovrojn;

Delikata tolo kaj purpuro estas ŝiaj vestoj.

23 Ŝia edzo estas konata ĉe la pordego,

Kie li sidas kune kun la maljunuloj de la lando.

24 Ŝi faras teksaĵon kaj vendas,

Kaj zonojn ŝi donas al la komercisto.

25 Fortika kaj bela estas ŝia vesto,

Kaj ŝi ridas pri la venonta tago.

26 Sian buŝon ŝi malfermas kun saĝo;

Bonkora instruo estas sur ŝia lango.

27 Ŝi kontrolas la iradon de aferoj en sia domo,

Kaj ŝi ne manĝas panon en senlaboreco.

28 Leviĝas ŝiaj filoj kaj ŝin gratulas;

Ŝia edzo ŝin laŭdegas, dirante:

29 Multaj filinoj estas bravaj,

Sed vi superas ĉiujn.

30 Ĉarmeco estas trompa, kaj beleco estas vantaĵo;

Virino, kiu timas la Eternulon, estos glorata.

31 Donu al ŝi laŭ la fruktoj de ŝiaj manoj;

Kaj ŝiaj faroj ŝin gloros ĉe la pordegoj.

1 Kong Lemuels ord, den lærdom som hans mor innprentet ham: 2 Hvad skal jeg si til dig, min sønn, du mitt livs sønn, du mine løfters sønn? 3 Gi ikke kvinner din kraft, og gå ikke på veier som fører til ødeleggelse for konger! 4 Det sømmer sig ikke for konger, Lemuel, det sømmer sig ikke for konger å drikke vin, heller ikke for fyrster å drikke sterk drikk, 5 forat de ikke skal drikke og glemme hvad der er lov, og forvende retten for alle arminger. 6 Gi sterk drikk til den som er sin undergang nær, og vin til den som er bedrøvet i sjelen! 7 La ham få drikke, så han glemmer sin fattigdom og ikke mere kommer sin møie i hu! 8 Oplat din munn for den stumme, for alle deres sak som er nær ved å forgå! 9 Oplat din munn, døm rettferdig og hjelp armingen og den fattige til hans rett!

10 En god hustru(-)hvem finner henne? Langt mere enn perler er hun verd.

11 Hennes manns hjerte liter på henne, og på vinning skorter det ikke. 12 Hun gjør ham godt og intet ondt alle sitt livs dager. 13 Hun sørger for ull og lin, og hennes hender arbeider med lyst. 14 Hun er som en kjøbmanns skib; hun henter sitt brød langveisfra. 15 Hun står op mens det ennu er natt, og gir sine husfolk brød og sine piker deres arbeid for dagen. 16 Hun tenker på en mark og får den; for det hun tjener med sine hender, planter hun en vingård. 17 Hun omgjorder sine lender med kraft og gjør sine armer sterke. 18 Hun merker at det går godt med hennes arbeid; hennes lampe slukkes ikke om natten. 19 Hun legger sine hender på rokken, og hennes fingrer tar fatt på tenen. 20 Hun åpner sin hånd for den trengende og rekker ut sine hender til den fattige. 21 Hun frykter ikke sneen for sitt hus; for hele hennes hus er klædd i skarlagenfarvet ull. 22 Hun gjør sig tepper; fint lin og purpur er hennes klædning. 23 Hennes mann er kjent i byens porter, der han sitter sammen med landets eldste. 24 Hun gjør skjorter og selger dem, og belter leverer hun til kjøbmannen. 25 Kraft og verdighet er hennes klædebon, og hun ler av den kommende tid. 26 Hun oplater sin munn med visdom, og kjærlig formaning er på hennes tunge. 27 Hun holder øie med hvorledes det går til i hennes hus, og dovenskaps brød eter hun ikke. 28 Hennes sønner står op og priser henne lykkelig; hennes mann står op og roser henne: 29 Det finnes mange dyktige kvinner, men du overgår dem alle. 30 Ynde sviker, og skjønnhet forgår; en kvinne som frykter Herren, hun skal prises. 31 Gi henne av hennes arbeids frukt, og hennes gjerninger skal prise henne i byens porter.