1 Al la homo apartenas la projektoj de la koro;

Sed de la Eternulo venas la vortoj de la lango.

2 Ĉiuj vojoj de la homo estas puraj en liaj okuloj;

Sed la Eternulo esploras la spiritojn.

3 Transdonu al la Eternulo viajn farojn;

Tiam viaj entreprenoj staros forte.

4 Ĉiu faro de la Eternulo havas sian celon;

Eĉ malvirtulo estas farita por tago de malbono.

5 Ĉiu malhumilulo estas abomenaĵo por la Eternulo;

Kaj li certe ne restos ne punita.

6 Per bono kaj vero pardoniĝas peko;

Kaj per timo antaŭ la Eternulo oni evitas malbonon.

7 Kiam al la Eternulo plaĉas la vojoj de homo,

Li eĉ liajn malamikojn pacigas kun li.

8 Pli bona estas malmulto, sed kun justeco,

Ol granda profito, sed maljusta.

9 La koro de homo pripensas sian vojon;

Sed la Eternulo direktas lian iradon.

10 Sorĉo estas sur la lipoj de reĝo;

Lia buŝo ne peku ĉe la juĝo.

11 Ĝusta pesilo kaj ĝustaj pesiltasoj estas de la Eternulo;

Ĉiuj pezilŝtonoj en la sako estas Lia faro.

12 Abomenaĵo por reĝoj estas fari maljustaĵon;

Ĉar per justeco staras fortike la trono.

13 Al la reĝoj plaĉas lipoj veramaj;

Kaj ili amas tiun, kiu parolas la veron.

14 Kolero de reĝo estas kuriero de morto;

Sed homo saĝa igas ĝin pardoni.

15 Luma vizaĝo de reĝo estas vivo;

Kaj lia favoro estas kiel nubo kun printempa pluvo.

16 Akiro de saĝeco estas multe pli bona ol oro;

Kaj akiro de prudento estas preferinda ol arĝento.

17 La vojo de virtuloj evitas malbonon;

Kiu gardas sian vojon, tiu konservas sian animon.

18 Antaŭ la pereo iras fiereco;

Kaj antaŭ la falo iras malhumileco.

19 Pli bone estas esti humila kun malriĉuloj,

Ol dividi akiron kun fieruloj.

20 Kiu prudente kondukas aferon, tiu trovos bonon;

Kaj kiu fidas la Eternulon, tiu estas feliĉa.

21 Kiu havas prudentan koron, tiu estas nomata saĝulo;

Kaj agrablaj paroloj plivalorigas la instruon.

22 Saĝo estas fonto de vivo por sia posedanto;

Sed la instruo de malsaĝuloj estas malsaĝeco.

23 La koro de saĝulo prudentigas lian buŝon,

Kaj en lia buŝo plivaloriĝas la instruo.

24 Agrabla parolo estas freŝa mielo,

Dolĉa por la animo kaj saniga por la ostoj.

25 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo,

Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.

26 Kiu laboras, tiu laboras por si mem;

Ĉar lin devigas lia buŝo.

27 Malbona homo kaŭzas malbonon;

Kaj sur liaj lipoj estas kvazaŭ brulanta fajro.

28 Malica homo disvastigas malpacon;

Kaj kalumnianto disigas amikojn.

29 Rabemulo forlogas sian proksimulon

Kaj kondukas lin sur vojo malbona.

30 Kiu faras signojn per la okuloj, tiu intencas malicon;

Kiu faras signojn per la lipoj, tiu plenumas malbonon.

31 Krono de gloro estas la grizeco;

Sur la vojo de justeco ĝi estas trovata.

32 Pacienculo estas pli bona ol fortulo;

Kaj kiu regas sian spiriton, tiu estas pli bona ol militakiranto de urbo.

33 Sur la baskon oni ĵetas loton;

Sed ĝia tuta decido estas de la Eternulo.

1 Hjertets råd hører mennesket til, men fra Herren får tungen sitt svar.

2 Alle en manns veier er rene i hans egne øine, men Herren veier åndene.

3 Legg dine gjerninger på Herren, så skal dine råd ha fremgang.

4 Herren har gjort hver ting til dens øiemed, også den ugudelige til straffens dag.

5 Enhver overmodig er en vederstyggelighet for Herren; visselig, en slik mann blir ikke ustraffet.

6 Ved kjærlighet og trofasthet utsones misgjerning, og den som frykter Herren, holder sig fra det onde.

7 Når Herren har behag i en manns ferd, da gjør han at endog hans fiender holder fred med ham.

8 Bedre er lite med rettferdighet enn stor vinning med urett.

9 Menneskets hjerte tenker ut sin vei, men Herren styrer hans gang.

10 Guddoms-ord er på kongens leber; hans munn skal ikke forsynde sig når han dømmer.

11 Rett vekt og rette vektskåler hører Herren til; alle vektstener i pungen er hans verk.

12 Ugudelige gjerninger er en vederstyggelighet for konger; for ved rettferdighet blir tronen trygget.

13 Rettferdige leber er til velbehag for konger, og den som taler det som rett er, elsker de.

14 En konges vrede er dødens bud, men en vis mann stiller vreden.

15 I lyset fra kongens åsyn er det liv, og hans nåde er som en sky med vårregn.

16 vinne visdom(-)hvor meget bedre er det ikke enn gull! Og å vinne forstand er mere verdt enn sølv.

17 De opriktiges vei er å holde sig fra det onde; den som akter på sin vei, bevarer sitt liv.

18 Forut for undergang går overmot, og forut for fall stolt mot.

19 Det er bedre å være ydmyk sammen med dem som er i nød, enn å dele bytte med de overmodige.

20 Den som akter på ordet, skal finne lykke, og den som setter sin lit til Herren, er salig.

21 Den som er vis i hjertet, blir kalt forstandig, og lebers sødme fremmer lærdom.

22 Klokskap er en livsens kilde for dem som eier den, men dårers straff er deres egen dårskap.

23 Den vises hjerte gjør hans munn forstandig og legger mere og mere lærdom på hans leber.

24 Milde ord er kostelig honning, søt for sjelen og en lægedom for kroppen.

25 Mangen vei tykkes en mann rett, men enden på det er dødens veier.

26 Arbeiderens sult arbeider for ham; for hans munn driver ham frem.

27 En niding graver en ulykkesgrav, og på hans leber er det likesom en fortærende ild.

28 En falsk mann volder trette, og en øretuter skiller venn fra venn.

29 En voldsmann forlokker sin næste og fører ham inn på en vei som ikke er god.

30 Den som lukker sine øine for å tenke på svik, og den som kniper sine leber sammen, han har allerede fullført det onde.

31 Grå hår er en fager krone; den finnes på rettferdighets vei.

32 Den langmodige er bedre enn en veldig helt, og den som styrer sitt sinn, er bedre enn den som inntar en by.

33 I kappens fold rystes loddet, men avgjørelsen kommer alltid fra Herren.