1 Malvera pesilo estas abomenaĵo por la Eternulo;

Sed plena pezo plaĉas al Li.

2 Se venis malhumileco, venos ankaŭ honto;

Sed ĉe la humiluloj estas saĝo.

3 La senkulpeco de la piuloj gvidos ilin;

Sed la falsemo pereigos la maliculojn.

4 Ne helpos riĉo en la tago de kolero;

Sed bonfaremo savas de morto.

5 La justeco de piulo ebenigas lian vojon;

Sed malpiulo falos per sia malpieco.

6 La justeco de piuloj savos ilin;

Sed la pasio de maliculoj ilin kaptos.

7 Kiam mortas homo pia, ne pereas lia espero;

Sed la atendo de la pekuloj pereas.

8 Piulo estas savata kontraŭ mizero,

Kaj malpiulo venas sur lian lokon.

9 Per la buŝo de hipokritulo difektiĝas lia proksimulo;

Sed per kompreno piuloj saviĝas.

10 Kiam al la piuloj estas bone, la urbo ĝojas;

Kaj kiam pereas malpiuloj, ĝi estas gaja.

11 Per la beno de piuloj urbo altiĝas;

Kaj per la buŝo de malpiuloj ĝi ruiniĝas.

12 Kiu mokas sian proksimulon, tiu estas malsaĝulo;

Sed homo prudenta silentas.

13 Kiu iras kun kalumnioj, tiu elperfidas sekreton;

Sed kiu havas fidelan spiriton, tiu konservas aferon.

14 Ĉe manko de prikonsiliĝo popolo pereas;

Sed ĉe multe da konsilantoj estas bonstato.

15 Malbonon faras al si tiu, kiu garantias por fremdulo;

Sed kiu malamas donadon de mano, tiu estas ekster danĝero.

16 Aminda virino akiras honoron,

Kaj potenculoj akiras riĉon.

17 Bonkora homo donos bonon al sia animo,

Kaj kruelulo detruas sian karnon.

18 Malvirtulo akiras profiton malveran,

Kaj la semanto de virto veran rekompencon.

19 Bonfarado kondukas al vivo;

Kaj kiu celas malbonon, tiu iras al sia morto.

20 Abomenaĵo por la Eternulo estas la malickoruloj;

Sed plaĉas al Li tiuj, kiuj iras vojon pian.

21 Oni povas esti certa, ke malvirtulo ne restos senpuna;

Sed la idaro de virtuloj estos savita.

22 Kiel ora ringo sur la nazo de porko,

Tiel estas virino bela, sed malbonkonduta.

23 La deziro de virtuloj estas nur bono;

Sed malvirtuloj povas esperi nur koleron.

24 Unu disdonas, kaj riĉiĝas ĉiam pli;

Alia tro avaras, kaj tamen nur malriĉiĝas.

25 Animo benanta ĝuos bonstaton;

Kaj kiu trinkigas, tiu mem havos sufiĉe por trinki.

26 Kiu retenas grenon, tiun malbenas la popolo;

Sed beno venas sur la kapon de tiu, kiu disdonas.

27 Kiu celas bonon, tiu atingos plaĉon;

Sed kiu serĉas malbonon, tiun ĝi trafos.

28 Kiu fidas sian riĉecon, tiu falos;

Sed virtuloj floros kiel juna folio.

29 Kiu detruas sian domon, tiu heredos venton;

Kaj malsaĝulo estas sklavo de saĝulo.

30 La frukto de virtulo estas arbo de vivo;

Kaj akiranto de animoj estas saĝulo.

31 Se virtulo ricevas redonon sur la tero,

Tiom pli malvirtulo kaj pekulo!

1 Falsk vekt er en vederstyggelighet for Herren, men fullvektige lodder er ham til velbehag.

2 Med overmot følger skam, men de ydmyke har visdom.

3 De opriktiges rettsinn leder dem, men de troløses forvendte sinn ødelegger dem.

4 Gods hjelper ikke på vredens dag, men rettferdighet frir fra døden.

5 Den ustraffeliges rettferdighet gjør hans vei jevn, men den ugudelige faller ved sin ugudelighet.

6 De opriktiges rettferdighet frelser, men de troløse fanges i sin egen ondskap.

7 Når et ugudelig menneske dør, blir hans håp til intet, og med det som de onde stunder efter, er det forbi.

8 Den rettferdige utfries av trengsel, og den ugudelige kommer i hans sted.

9 Med munnen ødelegger den gudløse sin næste, men ved sin kunnskap utfries de rettferdige.

10 Når det går de rettferdige godt, jubler byen, og når de ugudelige omkommer, lyder fryderop.

11 Ved de opriktiges velsignelse blir en by ophøiet, men de ugudeliges munn bryter den ned.

12 Den som taler foraktelig om sin næste, er uten forstand; men en forstandig mann tier.

13 Den som går omkring som baktaler, åpenbarer hemmeligheter; men den som er trofast i ånden, skjuler saken.

14 Hvor det intet styre er, faller folket; men hvor det er mange rådgivere, der er frelse.

15 Ille går det den som går i borgen for en fremmed; men den som skyr å gi håndslag, er sikker.

16 En yndig kvinne vinner ære, og voldsmenn vinner rikdom.

17 En godgjørende mann gjør vel mot sig selv, men en hårdhjertet mann ødelegger sig.

18 Den ugudelige vinner en lønn som svikter, men den som sår rettferdighet, får en lønn som varer.

19 Den som står fast i rettferdighet, ham blir det til liv; men den som jager efter ondt, volder sin egen død.

20 En vederstyggelighet for Herren er de hvis hjerte er forvendt; men til velbehag for ham er de hvis vei er ustraffelig.

21 Visselig, den onde blir ikke ustraffet, men de rettferdiges ætt slipper unda.

22 Som en gullring i et svinetryne er en fager kvinne som er uten forstand.

23 De rettferdiges attrå er bare det som godt er; de ugudelige har vrede i vente.

24 Den ene strør ut og får ennu mere; den andre holder tilbake mere enn rett er, og det blir dog bare fattigdom.

25 Den som velsigner, skal trives, og den som lesker andre, han blir selv lesket.

26 Den som holder korn tilbake, ham banner folket; men velsignelse kommer over dens hode som selger korn.

27 Den som søker hvad godt er, søker det som er til behag; men den som higer efter ondt, over ham kommer det onde.

28 Den som setter sin lit til sin rikdom, han skal falle; men de rettferdige skal grønnes som løvet.

29 Den som setter sitt hus i ulag, skal arve vind, og dåren blir en tjener for den vise.

30 Den rettferdiges frukt er et livsens tre, og den vise fanger sjeler.

31 Se, den rettferdige får sin lønn på jorden, hvor meget mere da den ugudelige og synderen!