1 Mia filo! konservu miajn vortojn,

Kaj gardu ĉe vi miajn moralordonojn.

2 Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu;

Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.

3 Ligu ilin al viaj fingroj;

Skribu ilin sur la tabelo de via koro.

4 Diru al la saĝo: Vi estas mia fratino;

Kaj la prudenton nomu mia parencino;

5 Por ke vi estu gardata kontraŭ fremda edzino,

Kontraŭ fremdulino, kies paroloj estas glataj.

6 Ĉar mi rigardis tra fenestro de mia domo,

Tra mia krado;

7 Kaj mi vidis inter la naivuloj,

Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,

8 Kiu pasis sur la placo preter ŝia angulo,

Kaj iris la vojon al ŝia domo,

9 En krepusko, en vespero de tago,

Kiam fariĝis nokto kaj mallumo.

10 Kaj jen renkonte al li iras virino

En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.

11 Bruema kaj vagema;

Ŝiaj piedoj ne loĝas en ŝia domo.

12 Jen ŝi estas sur la strato, jen sur la placoj,

Kaj apud ĉiu angulo ŝi embuskas.

13 Kaj ŝi kaptis lin, kaj kisis lin

Kun senhonta vizaĝo, kaj diris al li:

14 Mi devis alporti dankan oferdonon;

Hodiaŭ mi plenumis mian solenan promeson.

15 Tial mi eliris al vi renkonte,

Por serĉi vian vizaĝon, kaj mi vin trovis.

16 Mi bele kovris mian liton

Per multkoloraj teksaĵoj el Egiptujo.

17 Mi parfumis mian kuŝejon

Per mirho, aloo, kaj cinamo.

18 Venu, ni ĝuu sufiĉe volupton ĝis la mateno,

Ni plezuriĝu per la amo.

19 Ĉar mia edzo ne estas hejme,

Li iris en malproksiman vojon;

20 La sakon kun mono li prenis kun si;

Li revenos hejmen je la plenluno.

21 Ŝi forlogis lin per sia multeparolado,

Per sia glata buŝo ŝi lin entiris.

22 Li tuj iras post ŝi,

Kiel bovo iras al la buĉo

Kaj kiel katenita malsaĝulo al la puno;

23 Ĝis sago fendas al li la hepaton;

Kiel birdo rapidas al la kaptilo,

Kaj ne scias, ke ĝi pereigas sian vivon.

24 Kaj nun, infanoj, aŭskultu min,

Atentu la vortojn de mia buŝo.

25 Via koro ne flankiĝu al ŝia vojo,

Ne eraru sur ŝia irejo;

26 Ĉar multajn ŝi vundis kaj faligis,

Kaj multegaj estas ŝiaj mortigitoj.

27 Ŝia domo estas vojoj al Ŝeol,

Kiuj kondukas malsupren al la ĉambroj de la morto.

1 Min sønn, bevar mine ord og gjem mine bud hos dig! 2 Bevar mine bud, så skal du leve, bevar min lære som din øiesten! 3 Bind dem på dine fingrer, skriv dem på ditt hjertes tavle! 4 Si til visdommen: Du er min søster, og kall forstanden din kjenning, 5 forat den må bevare dig fra annen manns hustru, fra fremmede kvinner, som taler glatte ord.

6 For jeg så engang ut av vinduet på mitt hus, gjennem mitt gitter,

7 og da så jeg blandt de uerfarne, jeg blev var blandt de unge en uforstandig gutt, 8 som gikk forbi på gaten ved hennes hjørne og gikk frem på veien til hennes hus, 9 i skumringen, da dagen var til ende, i dyp natt og mørke. 10 Da kom en kvinne ham i møte i en skjøges klær og med svikefullt hjerte. 11 Vill er hun og kåt; hennes føtter er ikke i ro i hennes hus. 12 Snart er hun på gater, snart på torver, og ved hvert hjørne lurer hun. 13 Og hun tok fatt på ham og kysset ham, og med frekt åsyn sa hun til ham: 14 Takkoffer skulde jeg bære frem, og idag har jeg innfridd mine løfter; 15 derfor gikk jeg ut for å møte dig, for å søke dig op, og jeg fant dig. 16 Jeg har bredt tepper over min seng, brokete tepper av egyptisk garn. 17 Jeg har strødd mitt leie med myrra, aloè og kanel. 18 Kom, la oss beruse oss i kjærlighet inntil morgenen, fryde oss i elskov! 19 For min mann er ikke hjemme, han er reist langt bort; 20 pengepungen tok han med sig, først ved fullmåne kommer han hjem. 21 Hun fikk lokket ham ved sin sterke overtalelse, ved sine glatte leber forførte hun ham. 22 Han følger henne straks, lik en okse som går til slakterbenken, som i fotjern, hvormed dåren tuktes, 23 inntil pilen kløver hans lever(-)likesom fuglen haster til snaren og ikke vet at det gjelder dens liv.

24 Så hør nu på mig, barn, og akt på min munns ord!

25 La ikke ditt hjerte vende sig til hennes veier, forvill dig ikke inn på hennes stier! 26 For mange som har fått ulivssår, har hun fellet, og mangfoldige er de hun har slått ihjel; 27 fra hennes hus går veier til dødsriket, de fører ned til dødens kammere.