1 La vino estas blasfemanto, ebriiga trinkaĵo estas sovaĝa;

Kaj kiu delogiĝas per ili, tiu ne estas prudenta.

2 Minaco de reĝo estas kiel kriego de leono;

Kiu lin kolerigas, tiu pekas kontraŭ sia animo.

3 Estas honoro por homo ĉesigi malpacon;

Sed ĉiu malsaĝulo estas malpacema.

4 En la malvarma tempo mallaborulo ne plugas;

Li petos en aŭtuno, kaj li nenion ricevos.

5 Intenco en la koro de homo estas profunda akvo;

Sed homo saĝa ĝin elĉerpos.

6 Multaj homoj proklamas pri sia boneco;

Sed kiu trovos homon fidelan?

7 Virtulo iras en sia senpekeco;

Feliĉaj estas liaj infanoj post li.

8 Reĝo, kiu sidas sur trono de juĝo,

Disventumas per siaj okuloj ĉion malbonan.

9 Kiu povas diri: Mi purigis mian koron,

Mi estas libera de mia peko?

10 Neegalaj peziloj, neegalaj mezuroj,

Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.

11 Eĉ knabon oni povas ekkoni laŭ liaj faroj,

Ĉu estas pura kaj justa lia konduto.

12 Orelon aŭdantan kaj okulon vidantan:

Ilin ambaŭ kreis la Eternulo.

13 Ne amu dormon, por ke vi ne malriĉiĝu;

Malfermu viajn okulojn, kaj vi satiĝos de pano.

14 Malbona, malbona, diras la aĉetanto;

Sed kiam li foriris, tiam li fanfaronas.

15 Oni povas havi oron kaj multe da perloj;

Sed buŝo prudenta estas multevalora ilo.

16 Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo;

Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.

17 Malhonesta pano estas bongusta por homo;

Sed lia buŝo poste estos plena de ŝtonetoj.

18 Intencoj fortikiĝas per konsilo;

Kaj militon oni faru prudente.

19 Kiu malkaŝas sekreton, tiu estas kiel kalumnianto;

Ne komunikiĝu kun tiu, kiu havas larĝan buŝon.

20 Kiu malbenas sian patron kaj sian patrinon,

Ties lumilo estingiĝos meze de profunda mallumo.

21 Heredo, al kiu oni komence tro rapidas,

Ne estas benata en sia fino.

22 Ne diru: Mi repagos malbonon;

Fidu la Eternulon, kaj Li vin helpos.

23 Neegalaj peziloj estas abomenaĵo por la Eternulo,

Kaj malvera pesilo estas ne bona.

24 La irado de homo dependas de la Eternulo;

Kiel homo povus kompreni sian vojon?

25 Ĝi estas reto por homo, se li rapidas nomi ion sankta

Kaj esploras nur post faro de promeso.

26 Saĝa reĝo dispelas malvirtulojn,

Kaj venigas radon sur ilin.

27 La animo de homo estas lumilo de la Eternulo;

Ĝi esploras ĉiujn internaĵojn de la korpo.

28 Favorkoreco kaj veremeco hardas reĝon;

Kaj per favorkoreco li subtenas sian tronon.

29 Gloro por junuloj estas ilia forto,

Kaj ornamo por maljunuloj estas grizeco.

30 Vundoj de batoj devas penetri en malbonulon,

Kaj frapoj devas iri profunde en lian korpon.

1 Vinen er en spotter, sterk drikk volder støi, og hver den som raver av den, blir ikke vis.

2 Den redsel en konge vekker, er som løvens brøl; den som gjør ham vred, spiller sitt liv.

3 Det er en ære for en mann at han holder sig borte fra trette, men enhver dåre viser tenner.

4 Om vinteren vil den late ikke pløie, derfor søker han forgjeves efter grøde om høsten.

5 Tankene i en manns hjerte er et dypt vann, men en forstandig mann drar det op.

6 Mange mennesker roper høit, hver om sin kjærlighet; men hvem finner vel en trofast mann?

7 Den rettferdige vandrer i ustraffelighet; lykkelige er hans barn efter ham.

8 En konge som sitter på sitt dommersete, sikter og skiller ut alt ondt med sine øine.

9 Hvem kan si: Jeg har renset mitt hjerte, jeg er fri for min synd?

10 To slags vektstener og to slags mål(-)begge deler er en vederstyggelighet for Herren.

11 Allerede den unge gutt viser ved sine gjerninger om hans ferd vil bli ren og rett.

12 ¥ret som hører, og øiet som ser(-)Herren har skapt dem begge to.

13 Elsk ikke søvn, forat du ikke skal bli fattig! Lukk dine øine op, så får du brød nok å ete.

14 Dårlig, dårlig! sier kjøperen; men når han går bort, roser han sig.

15 Det er nok gull og perler i mengde, men kyndige leber er en kostelig ting.

16 Ta hans klær, han har gått i borgen for en annen, og ta pant av ham for fremmedes skyld!

17 Brød vunnet ved svik smaker mannen søtt, men siden blir hans munn full av småsten.

18 Planer får fremgang ved rådslagning; søk veiledning også når du fører krig!

19 Den som går omkring som baktaler, åpenbarer hemmeligheter, og med den som er åpenmunnet, skal du ikke ha noget å gjøre.

20 Den som banner sin far og sin mor, hans lampe skal slukne i belgmørke.

21 En arv som en fra først av har revet til sig, blir til sist uten velsignelse.

22 Si ikke: Jeg vil gjengjelde med ondt! Bi på Herren, og han skal frelse dig!

23 To slags vektstener er en vederstyggelighet for Herren, og falsk vekt er noget ondt.

24 Herren styrer mannens skritt; hvorledes skulde et menneske skjønne sin vei?

25 Det er farlig for et menneske at han i tankeløshet vier noget til Gud og først bakefter overveier sine løfter.

26 En vis konge skiller ut de ugudelige og lar hjulet gå over dem.

27 Menneskets ånd er en Herrens lampe; den ransaker alle lønnkammerne i hans indre.

28 Miskunnhet og sanndruhet er en vakt om kongen, og han støtter sin trone ved miskunnhet.

29 De unges pryd er deres kraft, og de gamles ære er de grå hår.

30 Et tuktemiddel for de onde er buler og sår og slag, som trenger inn i hjertets indre.