1 La saĝo konstruis sian domon,

Ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn.

2 Ĝi buĉis sian bruton, verŝis sian vinon,

Kaj pretigis sian tablon.

3 Ĝi sendis siajn servantinojn,

Por anonci sur la pintoj de la altaĵoj de la urbo:

4 Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien!

Al la senspritulo ĝi diris:

5 Venu, manĝu de mia pano,

Kaj trinku el la vino, kiun mi enverŝis.

6 Forlasu la malsaĝaĵon, kaj vivu;

Kaj iru laŭ la vojo de la prudento.

7 Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron;

Kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata.

8 Ne penu ĝustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu:

Penu ĝustigi saĝulon, kaj li vin amos.

9 Donu al saĝulo, kaj li ankoraŭ pli saĝiĝos;

Instruu justulon, kaj li lernos pli.

10 La komenco de la saĝo estas timo antaŭ la Eternulo;

Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.

11 Ĉar per mi plimultiĝos viaj tagoj,

Kaj aldoniĝos al vi jaroj da vivo.

12 Se vi saĝiĝis, vi saĝiĝis por vi;

Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.

13 Virino malsaĝa, bruema,

Sensprita, kaj nenion scianta,

14 Sidas ĉe la pordo de sia domo,

Sur seĝo sur altaĵo de la urbo,

15 Por voki la pasantojn,

Kiuj iras sian ĝustan vojon:

16 Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien!

Kaj al la senspritulo ŝi diris:

17 Akvoj ŝtelitaj estas dolĉaj,

Kaj pano kaŝita estas agrabla.

18 Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj

Kaj ke ŝiaj invititoj estas en la profundoj de Ŝeol.

1 Visdommen har bygget sitt hus, hun har hugget til sine syv stolper. 2 Hun har slaktet sitt slaktefe, blandet sin vin og dekket sitt bord; 3 hun har sendt ut sine piker, hun roper oppe fra byens høider: 4 Den som er enfoldig, han vende sig hit! Til den som er uten forstand, sier hun: 5 Kom, et av mitt brød og drikk av den vin jeg har blandet! 6 Opgi eders uforstand, så skal I leve, og gå bent frem på forstandens vei! 7 Den som refser en spotter, henter sig selv vanære, og den som viser en ugudelig til rette, får skam av det. 8 Vis ikke spotteren til rette, forat han ikke skal hate dig! Vis den vise til rette, så skal han elske dig. 9 Lær den vise, så blir han ennu visere, lær den rettferdige, så går han frem i lærdom. 10 frykte Herren er begynnelsen til visdom, og å kjenne den Hellige er forstand. 11 For ved mig skal dine dager bli mange, og leveår skal gis dig i rikt mål. 12 Er du vis, så er du vis til ditt eget gagn, og er du en spotter, skal du alene lide for det.

13 Dårskapen er en kåt kvinne, bare uforstand og uvitenhet.

14 Hun sitter foran døren til sitt hus på en trone på en høide i byen 15 for å rope til dem som går forbi på veien, som vandrer bent frem på sine stier: 16 Den som er enfoldig, han vende sig hit! Til den som er uten forstand, sier hun: 17 Stjålet vann er søtt, og brød som etes i lønndom, smaker herlig. 18 Men han vet ikke at der bor dødningene, at hennes gjester er i dødsrikets dyp.