Jó 11

1 Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:

2 Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon?

Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?

3 Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn,

Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?

4 Vi diras: Mia opinio estas ĝusta,

Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.

5 Sed ho, se Dio ekparolus,

Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,

6 Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo,

Kiu havas multoblan forton!

Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.

7 Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio?

Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?

8 Tio estas pli alta ol la ĉielo;

Kion vi povas fari?

Tio estas pli profunda ol Ŝeol;

Kion vi povas ekscii?

9 Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro,

Kaj pli larĝa ol la maro.

10 Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon,

Tiam kiu repuŝos Lin?

11 Ĉar Li konas la homojn malvirtajn;

Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.

12 Eĉ vanta homo devas kompreni,

Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.

13 Se vi aranĝas vian koron

Kaj etendas al Li viajn manojn;

14 Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano,

Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:

15 Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto;

Vi estos firma kaj ne timos.

16 Tiam vi forgesos mizeron;

Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.

17 Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo,

La mallumo fariĝos kiel mateno.

18 Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero;

Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.

19 Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos;

Kaj multaj serĉos vian favoron.

20 Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos,

Pereos por ili la rifuĝo,

Kaj ilia espero elspiros sian vivon.

Ka Tika te Whiunga i te Hē o Hopa

1 Anō rā ko Topara Naamati, i mea ia:

2 "Kaua rānei hei whakautua te tini o ngā kupu,

ā, e whakatikaia rānei te tangata ngutu hohoro?

3 Mā āu kupu whakapehapeha rānei e nohopuku ai ngā tāngata,

ā, ina tāwai koe, kaua rānei he tangata e mea i a koe kia whakamā?

4 E mea ana hoki koe, ‘He tino tika tāku whakaako,

ā, he mā ahau ki ōu kanohi.’

5 Auē, me i kōrero te Atua,

me i puaki mai ōna ngutu ki te whakahē i a koe!

6 Me i whakaaturia mai e ia ki a koe ngā mea ngaro o te mātauranga,

te huhua o ngā ara o tāna mahi!

Nā, kia mātau koe: he iti iho i ōu hē tā te Atua e tango nei i a koe.

7 "Ina whakatakina e koe,

e kitea rānei e koe te Atua?

E tino kitea rawatia rānei e koe te Kaha Rawa?

8 Kei te rangi te tiketike; ka pēhea koe?

Hōhonu iho i te rēinga; ko te aha e mōhiotia e koe?

9 Ko tōna takoto, roa atu i te whenua,

whānui atu i te moana.

10 "Ki te mea ka haukotia e ia, ka hereherea rānei,

ka whakawākia rānei, mā wai ia e ārai?

11 E mōhio ana hoki ia ki ngā tāngata teka noa;

ā, e kite ana ia i te hē, ahakoa e kore e whakaaroa e ia.

12 Otiia, ko te mea whakaarokore nei,

ko te tangata kāhore rawa ōna hinengaro,

āe rā, tō te tangata rite i tōna whānautanga kei te kūao kāihe mohoao.

13 "Ki te whakatikaia e koe tōu ngākau,

ā, ka wherahia ōu ringa ki a ia;

14 ki te mea he hē kei tōu ringa,

whakamataratia atu, kaua hoki te kino e noho ki ōu tapenākara.

15 He pono ko reira ara ai tōu mata, tē ai he ira;

āe, ka ū hoki koe, tē ai he wehi.

16 Tērā hoki koe e wareware ki tōu māuiui;

ā, e maharatia e koe ānō ko ngā wai kua rere atu.

17 Ā, ko tōu ora tērā e mārama kē atu i tō te poutūmārōtanga o te rā;

ā, ahakoa e pōuri anō, ka rite ki te ata.

18 Ka tatū ōu whakaaro, nō te mea ka whai tūmanakohanga atu;

āe, ka rapu koe i tētahi taha ōu, i tētahi taha, ā, ka takoto mārire koe.

19 E takoto iho anō koe, tē ai he kaiwhakawehi;

he tokomaha anō hoki e whai kia paingia e koe.

20 Ka poko ia ngā kanohi o te hunga kino,

kore ake he rerenga mō rātou;

ko tā rātou e tūmanako atu ai ko te hemonga."