Jó 4

1 Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

2 Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta?

Sed kiu povas deteni sin de parolado?

3 Jen vi multajn instruis,

Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;

4 Falantojn restarigis viaj vortoj,

Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;

5 Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton;

Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.

6 Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo?

Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?

7 Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa?

Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?

8 Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn,

Tiuj ilin rikoltas;

9 De la ekblovo de Dio ili pereas,

Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.

10 La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis,

Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;

11 Leono pereis pro manko de manĝaĵo,

Kaj idoj de leonino diskuris.

12 Kaj al mi kaŝe alvenis vorto,

Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.

13 Dum meditado pri la vizioj de la nokto,

Kiam profunda dormo falas sur la homojn,

14 Atakis min teruro kaj tremo,

Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.

15 Kaj spirito traflugis antaŭ mi,

Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.

16 Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton;

Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:

17 Ĉu homo estas pli justa ol Dio?

Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?

18 Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas,

Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:

19 Des pli koncerne tiujn,

Kiuj loĝas en argilaj dometoj,

Fonditaj sur tero,

Kaj kiujn formanĝas vermoj.

20 De la mateno ĝis la vespero ili disfalas,

Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.

21 La fadeno de ilia vivo estas distranĉita;

Ili mortas, kaj ne en saĝeco.

Te Whakawhitinga Kōrero Tuatahi

1 Kātahi a Eripāta Temani ka oho, ka mea:

2 "Ki te anga mātou ki te kōrero ki a koe, e pōuri rānei koe?

Otirā, e taea e wai te pēhi te kupu?

3 Nanā, he tokomaha i whakaakona e koe;

nāu hoki i whakakaha ngā ringa kahakore.

4 Ara ana i āu kupu te tangata e hinga ana;

nāu hoki i kaha ai ngā turi kua piko.

5 Ināianei kua tae mai ki a koe, ā, e hemo ana koe;

e pā ana ki a koe, ohorere ana koe.

6 He teka ianei kei tōu wehi ki te Atua he okiokinga whakaaro mōu?

Kei te tapatahi o ōu huarahi he tūmanakohanga, mōu?

7 "Maharatia rā, ko wai o ngā tāngata harakore i huna?

I ngaro rānei ki hea te hunga tika?

8 Ko tāku hoki tēnei i kite ai, ko te hunga e parau ana i te hē,

e rui ana i te raruraru, ko ia rā anō tā rātou e kokoti ai.

9 Hunā ana rātou e te hā o te Atua,

mōtī iho rātou i te hau o tōna riri.

10 Ko te hāmama o te raiona, ko te reo o te raiona tutū,

ko ngā niho o ngā kūao raiona, whati ana.

11 Ngaro ana te raiona kātua i te kore kai,

ā, marara noa atu ngā kūao a te raiona.

12 "Nā, i kawea pukutia mai he kōrero ki ahau,

ā, kapohia ana e tōku taringa he kōmuhumuhu.

13 I ngā whakaaroaronga, nō ngā kite o te pō,

i te mea ka au iho te moe a te tangata,

14 ka pā te wehi ki ahau, me te ihiihi,

ā, wiri ana ōku wheua katoa.

15 Nā, ka tika atu he wairua i tōku aroaro,

tutū ana ngā huruhuru o tōku kikokiko.

16 Tū ana ia,

otiia kīhai ahau i mōhio ki tōna mata.

He āhua te mea i tōku aroaro;

tū puku ana; nā, ka rongo ahau i te reo e kī ana:

17 ‘He nui atu rānei te tika o te tangata i tō te Atua?

He nui atu rānei i tō tōna Kaihanga te mā o te tangata?

18 Nanā, kāhore rawa ia e whakawhirinaki ki āna pononga;

ā, ki tāna, he hē kei āna anahera.

19 Tērā atu tō te hunga e noho ana i roto i ngā whare uku,

he puehu tō rātou tūranga;

mongamonga kau rātou i te aroaro o te pūrehurehu.

20 I waenganui o te ata, o te ahiahi, ka whakangaromia rātou;

hunā ana rātou ake tonu atu, tē ai tētahi hei whakaaro atu.

21 Kāhore rānei tō rātou taura here tēneti i motuhia i roto i a rātou?

Mate ana rātou, kāhore hoki he mātauranga.’ "