Jó 14

1 Homo, naskita de virino,

Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.

2 Kiel floro li elkreskas kaj velkas;

Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.

3 Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn,

Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!

4 Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.

5 Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi;

Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.

6 Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila,

Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.

7 Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos,

Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.

8 Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero,

Kaj ĝia trunko mortas en polvo,

9 Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas,

Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.

10 Sed homo mortas kaj malaperas;

Kiam la homo finiĝis, kie li estas?

11 Forfluas la akvo el lago,

Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:

12 Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas;

Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos,

Nek revigliĝos el sia dormado.

13 Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol,

Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero,

Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!

14 Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi?

Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus,

Ĝi venos mia forŝanĝo.

15 Vi vokus, kaj mi respondus al Vi;

Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.

16 Nun Vi kalkulas miajn paŝojn;

Ne konservu mian pekon;

17 Sigelu en paketo miajn malbonagojn,

Kaj kovru mian kulpon.

18 Sed monto, kiu falas, malaperas;

Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;

19 Ŝtonojn forlavas la akvo,

Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero:

Tiel Vi pereigas la esperon de homo.

20 Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras;

Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.

21 Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias;

Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.

22 Nur lia propra korpo lin doloras,

Nur pri sia propra animo li suferas.

He Poto noa te Oranga

1 "Ko te tangata i whānau i te wahine,

he torutoru ōna rā; kī tonu anō i te raruraru,

2 ānō he puāwai ia e puta mai ana, e kotia iho ana;

rere ana ia, ānō he ātārangi, kāhore hoki he tūmautanga.

3 E titiro mai anō rānei ōu kanohi ki te pēnei?

E mea rānei koe i ahau kia whakawā tāua ki a tāua?

4 Ko wai hei hōmai i te mea mā i roto i te mea poke?

Hore rawa.

5 Kua rite nā hoki ngā rā mōna;

kei a koe te maha o ōna marama.

Takoto rawa i a koe te tikanga mōna,

ā, e kore ia e whiti ki tua.

6 Tahuri kē atu te titiro i a ia,

kia ai ōna pārīrātanga,

kia āta tutuki ai tōna rā,

kia rite ai ki ō te kaimahi.

7 "Ka ai hoki he whakaaronga ki te rākau i tapahia,

tērā anō e pariri, e kore anō hoki e mutu te wana o tōna pihi.

8 Ahakoa kua tawhitotia tōna pakiaka ki te whenua,

ā, kua mate tōna tinana i roto i te oneone;

9 heoi, mā te haunga o te wai ka pihi,

ka kōkiri ōna peka ānō ko tā te mea tupu.

10 Ko te tangata ia, mate iho, marere noa iho;

āe, ka hemo te tangata, ā, kei hea ia?

11 Pērā i ngā wai e hē mai nei i te moana,

i te awa e mimiti ana, ka maroke;

12 e pērā ana anō te tangata, e takoto ana,

ā, kāhore he whakatikanga ake.

Kāhore he marangatanga ake mō rātou,

ā kia kore rā anō ngā rangi;

e kore anō rātou e ara i tō rātou moe.

13 "Auē, kia hunā noatia oti ahau e koe ki te pō,

kia waihotia noatia iho ahau e koe kia ngaro ana,

kia hoki rā anō tōu riri;

kia rohea noatia mai e koe tētahi wā mōku,

ā, ka mahara mai ai anō ki ahau!

14 Ki te mate te tangata, e ora anō rānei ia?

Ka tatari ahau i ngā rā katoa o tōku ngananga,

kia tae mai rā anō he whakaputanga mōku.

15 Māu e karanga, kia whakaō atu ai ahau;

kāhore hoki e kore ka matenui koe ki te mahi a ōu ringa.

16 Ināianei hoki e taua ana e koe ōku hīkoinga;

he teka ianei e matatau tonu mai ana koe ki tōku hara?

17 Hīri rawa tōku hē ki roto ki te pūtea,

tuitui rawa e koe tōku kino.

18 "He pono ko te maunga e horo ana e memeha noa ake ana,

e nekehia ana te toka i tōna wāhi.

19 E ngau ana te wai i ngā kōhatu;

mā tōna puhaketanga e horoi atu te puehu o te whenua;

ā, whakangaromia iho e koe te tūmanako a te tangata.

20 Taea ana ia e koe ake tonu atu,

ā, pahure ana ia;

puta kē ana i a koe tōna mata,

ā, tonoa atu ana ia kia haere.

21 Ko te whakahōnoretanga o āna tama,

kāhore e mōhiotia e ia;

ka hoki iho rātou hei ware,

heoi kāhore tētahi aha o rātou e maharatia e ia.

22 E mamae anō ia te kikokiko o tōna tinana,

ā, ka tangi tōna wairua i roto i a ia."