1 La arĝento havas lokon, kie oni ĝin elakiras;
Kaj la oro havas lokon, kie oni ĝin fandas.
2 La fero estas ricevata el polvo,
Kaj el ŝtono oni fandas la kupron.
3 Oni faras finon al la mallumo,
Kaj rezulte oni trovas la ŝtonojn el grandega mallumo.
4 Oni fosas kavon tie, kie oni loĝas;
Kaj tie, kie paŝas neniu piedo, ili laboras pendante, forgesitaj de homoj.
5 La tero, el kiu devenas pano,
Estas trafosata sube kvazaŭ per fajro.
6 Ĝiaj ŝtonoj estas loko de safiroj,
Kaj terbuloj enhavas oron.
7 La vojon ne konas rabobirdo,
Kaj la okulo de falko ĝin ne vidis.
8 Ne paŝis sur ĝi sovaĝaj bestoj,
Ne iris sur ĝi leono.
9 Sur rokon oni metas sian manon,
Oni renversas montojn de ilia bazo.
10 En rokoj oni elhakas riverojn,
Kaj ĉion grandvaloran vidis la okulo de homo.
11 Oni haltigas la fluon de riveroj,
Kaj kaŝitaĵon oni eltiras al la lumo.
12 Sed kie oni trovas la saĝon?
Kaj kie estas la loko de prudento?
13 La homo ne scias ĝian prezon;
Kaj ĝi ne estas trovata sur la tero de vivantoj.
14 La abismo diras: Ne en mi ĝi estas;
La maro diras: Ĝi ne troviĝas ĉe mi.
15 Oni ne povas doni por ĝi plej bonan oron,
Oni ne pesas arĝenton page por ĝi.
16 Oni ne taksas ĝin per oro Ofira,
Nek per multekosta onikso kaj safiro.
17 Ne valoregalas al ĝi oro kaj vitro;
Kaj oni ne povas ŝanĝi ĝin kontraŭ vazoj el pura oro.
18 Koraloj kaj kristalo ne estas atentataj;
Kaj posedo de saĝo estas pli valora ol perloj.
19 Ne valoregalas al ĝi topazo el Etiopujo;
Pura oro ne povas esti ĝia prezo.
20 De kie venas la saĝo?
Kaj kie estas la loko de prudento?
21 Kaŝita ĝi estas antaŭ la okuloj de ĉio vivanta,
Nevidebla por la birdoj de la ĉielo.
22 La abismo kaj la morto diras:
Per niaj oreloj ni aŭdis nur famon pri ĝi.
23 Dio komprenas ĝian vojon,
Kaj Li scias ĝian lokon;
24 Ĉar Li rigardas ĝis la fino de la tero,
Li vidas sub la tuta ĉielo.
25 Kiam Li donis pezon al la vento
Kaj aranĝis la akvon laŭmezure,
26 Kiam Li starigis leĝon por la pluvo
Kaj vojon por la fulmo kaj tondro:
27 Tiam Li vidis ĝin kaj anoncis ĝin,
Pretigis ĝin kaj esploris ĝin;
28 Kaj Li diris al la homoj:
Vidu, timo antaŭ Dio estas saĝo,
Kaj evitado de malbono estas prudento.
E Kitea ana ki hea te Whakaaronui?
1 "He rua hoki tō te hiriwa e puta mai ai,
he wāhi anō tō te kōura e whakarewaina ai.
2 He mea tango mai te rino nō roto i te whenua;
nō te kāmaka te parāhi, he mea whakarewa.
3 E whakatakotoria ana e te tangata he mutunga mai mō te pōuri,
e rapua ana e ia ki te tino tutukitanga atu ngā kōhatu o te pōuri,
o te ātārangi o te mate.
4 E pākaruhia mai ana e ia he rua i kō ake o ngā nohoanga tāngata;
kua wareware rātou i te waewae e haere ana;
he tawhiti i te tangata tō rātou tārenga, e piu atu ana, e piu ana mai.
5 Ko te whenua, e puta mai ana he taro i roto i a ia:
ā, e hurihia ake ana a raro iho ānō he ahi.
6 Hei wāhi mō ngā hāpira ōna kōhatu,
he puehu kōura anō tōna.
7 "He ara tēnā kāhore i mōhiotia e te manu,
kīanō i kitea e te kanohi o te whatura.
8 Kāhore ngā kīrehe whakahī kia takahi i taua ara,
kāhore hoki a reira kia haerea e te raiona tutū.
9 "E pā atu ana tōna ringa ki te kiripaka;
hurihia ake e ia ngā take o ngā maunga.
10 E tapahia ana e ia he awa i roto i ngā kāmaka,
ā, e kite ana tōna kanohi i ngā mea utu nui katoa.
11 E herea ana e ia ngā awa kei māturuturu;
e whakaputa mai ana hoki i ngā mea ngaro ki te mārama.
12 "E kitea ia ki hea te whakaaro nui,
kei hea hoki te wāhi o te mōhio?
13 E kore te tangata e mōhio ki tōna utu,
e kore anō taua hanga e kitea ki te whenua o te ora.
14 E kī ake ana te rire, ‘Kāhore i ahau,’
e kī mai ana hoki te moana, ‘Kāhore i ahau.’
15 E kore e hokona ki te kōura,
e kore anō hoki e taea te pāuna te hiriwa hei utu mōna.
16 E kore e taea te whakarite ki te kōura o Ōpira,
ki te onika utu nui, ki te hāpira.
17 E kore e rite te kōura, te kōhatu pīata ki a ia;
e kore e hokona ki ngā oko kōura parakore.
18 E kore e whakahuatia te kaoa, ngā peara rānei;
hira ake hoki te utu o te whakaaro nui i tō te rupi.
19 E kore te tōpaha o Etiopia e rite ki a ia,
e kore e tau te kōura parakore hei utu.
20 "Ka haere mai rā i hea te whakaaro nui?
Kei hea te wāhi o te mātau?
21 He mea huna atu nā hoki i ngā kanohi o ngā mea ora katoa,
ngaro rawa i ngā manu o te rangi.
22 E kī ake ana te whakangaromanga rāua ko te mate,
‘I hakiri ō māua taringa ki tōna rongo.’
23 "E mōhio ana te Atua ki tōna ara,
kua kite anō ia i tōna wāhi.
24 E titiro ana hoki ia ki ngā pito o te whenua,
e kite ana ia i ngā mea i raro i te rangi, ā puta noa.
25 E mea ana i te whakataimaha mō te hau;
āe, e mēhua ana ia i ngā wai ki te mēhua.
26 I a ia e whakatakoto ana i te tikanga mō te ua,
i te huarahi mō te uira o te whatitiri,
27 ka kitea e ia i reira, ā, whakapuakina mai ana;
i whakaūkia e ia, ā, āta rapua ana e ia.
28 Ā, ka mea ia ki te tangata,
‘Nā, ko te wehi ki te Ariki, ko te whakaaro nui tēnā;
ā, ko te mawehe atu i te kino, koia te mātauranga.’ "