Jó 33

1 Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn,

Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.

2 Jen mi malfermis mian buŝon,

Parolas mia lango en mia gorĝo.

3 Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj,

Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.

4 La spirito de Dio min kreis,

Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.

5 Se vi povas, respondu al mi;

Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.

6 Jen mi simile al vi estas de Dio;

Mi ankaŭ estas farita el argilo.

7 Vidu, vi ne bezonas timi min,

Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.

8 Vi parolis antaŭ miaj oreloj,

Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:

9 Mi estas pura, sen malbonagoj;

Senkulpa, mi ne havas pekon;

10 Jen Li trovis ion riproĉindan en mi,

Li rigardas min kiel Lian malamikon;

11 Li metis miajn piedojn en ŝtipon;

Li observas ĉiujn miajn vojojn.

12 Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi;

Ĉar Dio estas pli granda ol homo.

13 Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio,

Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?

14 Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero,

Sed oni tion ne rimarkas.

15 En sonĝo, en nokta vizio,

Kiam sur la homojn falis dormo,

Kiam ili dormas sur la lito,

16 Tiam Li malfermas la orelon de la homoj,

Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,

17 Por deturni homon de ia faro

Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,

18 Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo

Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.

19 Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin,

Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.

20 Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo,

Kaj por lia animo la frandaĵo.

21 Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas;

Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.

22 Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo,

Kaj lia vivo al la mortigo.

23 Sed se li havas por si anĝelon proparolanton,

Kvankam unu el mil,

Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,

24 Tiam Li indulgas lin, kaj diras:

Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon,

Ĉar Mi trovis pardonigon.

25 Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco;

Li revenas al la tagoj de sia knabeco.

26 Li preĝas al Dio,

Kaj ĉi Tiu korfavoras lin,

Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo,

Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.

27 Li rigardas la homojn, kaj diras:

Mi pekis, la veron mi kripligis,

Kaj Li ne repagis al mi;

28 Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon,

Kaj mia vivo vidas la lumon.

29 Ĉion ĉi tion Dio faras

Du aŭ tri fojojn kun homo,

30 Por deturni lian animon de pereo

Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.

31 Atentu, Ijob, aŭskultu min;

Silentu, kaj mi parolos.

32 Se vi havas, kion diri, respondu al mi;

Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.

33 Se ne, tiam aŭskultu min;

Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.

Ka Kōhete a Erihu i a Hopa

1 "Tēnā rā, whakarongo, e Hopa, ki āku kōrero,

kia whai taringa ki āku kupu katoa.

2 Nanā, kua puaki nei tōku māngai,

kei te kōrero tōku arero i roto i tōku māngai.

3 Mā āku kupu e whakapuaki te tika o tōku ngākau;

ka kōrero pono ōku ngutu i tā rātou e mātau ana.

4 He mea hanga ahau nā te Wairua o te Atua,

ā, nā te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai.

5 Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau;

whakatikaia āu kōrero ki tōku aroaro; e tū ki runga.

6 Nanā, ko tōku anga ki te Atua he pēnā hoki i tāu;

he mea hanga nei anō hoki ahau ki te paru.

7 Nanā, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe;

e kore anō hoki tōku ringa e taimaha iho ki a koe.

8 "He pono kua hakiri ōku taringa ki āu kupu,

ā, kua rongo atu ahau i te reo o āu kupu, e mea ana,

9 ‘He mā ahau, kāhore ōku hē;

he harakore ahau, kāhore hoki he kino i roto i ahau.

10 Nā, e rapu ana ia i te take riri ki ahau,

e kīia ana ahau e ia he hoariri nōna;

11 e karapitia ana e ia ōku waewae ki te rākau,

e āta titiro ana ia ki ōku hīkoinga katoa.’

12 "Nanā, māku e whawhati tāu kupu,

ehara tēnei mea āu i te mea tika;

nui atu hoki te Atua i te tangata.

13 He aha koe i totohe ai ki a ia?

E kore hoki e kōrerotia e ia te tikanga o tētahi o āna mea.

14 Kotahi hoki, āe rā, e rua kōrerotanga a te Atua,

otiia kāhore e maharatia e te tangata.

15 I te moe, i te putanga moemoeā mai o te pō,

ina au iho te moe o te tangata,

i ngā moenga i runga i te takotoranga;

16 ko reira ia whakapuare ai i ngā taringa o ngā tāngata,

hīri ai hoki i te ako mō rātou;

17 kia whakanekehia ai te tangata i tāna whakaaro,

kia hīpokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata;

18 e puritia ana e ia tōna wairua kei tae ki te rua,

tōna ora kei riro i te hoari.

19 E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tōna moenga,

ki te ngau tonu hoki o ōna wheua;

20 ā, whakarihariha ana tōna ora ki te taro,

tōna wairua ki te kai whakaminamina.

21 E honia ana ōna kiko, ā, kore noa e kitea;

ā, pūrero mai ana ōna wheua kīhai nei i kitea i mua.

22 Heoi, e whakatata ana tōna wairua ki te rua,

tōna ora ki ngā kaiwhakamate.

23 "Ki te mea he karere tērā kei a ia,

he kaiwhakaatu tikanga tētahi i roto i te mano,

hei whakaatu i tōna tika ki te tangata:

24 Nā, ka tohu tērā i a ia, ā, ka mea,

‘Whakaorangia ia kei heke ki te rua,

kua kitea hoki e ahau he utu.’

25 Ko tōna kiri ka ngāwari atu i tō te tamaiti;

ka hoki iho ia ki ngā rā o tōna tamarikitanga.

26 Ka īnoi ia ki te Atua, ā, ka manako tērā ki a ia;

heoi ka kite ia i tōna mata i runga i te koa;

ā, ka utua e ia te tika o te tangata.

27 E waiata ana ia i te aroaro o ngā tāngata, e mea ana,

‘Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika,

ā, kāhore he pai ki ahau.

28 Kua whakaorangia e ia tōku wairua kei riro ki te rua,

ā, e kite tōku wairua i te mārama.’

29 "Nanā, e meatia ana ēnei mea katoa e te Atua,

e tuaruatia ana, āe, e tuatorutia ana, ki te tangata,

30 hei whakahoki mai i tōna wairua i roto i te rua,

kia whakamāramatia ai ki te mārama o te ora.

31 "Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau;

kāti tāu, ā, ka kōrero ahau.

32 Ki te mea he kupu tāu, utua mai tāku: kōrero,

ko tāku hoki i pai ai kia whakatikaia tāu.

33 Ki te kāhore, whakarongo ki ahau;

noho puku koe, ā, māku koe e whakaako ki te whakaaro nui."