Jó 17

1 Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis,

Tomboj estas antaŭ mi.

2 Mokado min ĉirkaŭas;

En aflikto pro tio restas mia okulo.

3 Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi;

Alie kiu donos la manon pro mi?

4 Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento;

Tial Vi ne donos al ili triumfon.

5 Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto,

La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.

6 Li faris min proverbo por la popoloj;

Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.

7 Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno,

Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.

8 La justuloj eksentos teruron pro tio,

Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.

9 Tamen la virtulo forte konservos sian vojon,

Kaj la purmanulo pli firmiĝos.

10 Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos,

Mi ne trovos inter vi saĝulon.

11 Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj,

Kiujn havis mia koro.

12 La nokton ili volas fari tago,

La lumon alproksimigi al la mallumo.

13 Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo,

En la mallumo estas pretigita mia lito.

14 Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro;

La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.

15 Kion mi devas atendi?

Kiu atentos mian esperon?

16 En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros,

Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.

Ka Īnoi a Hopa mō te Oranga Ngākau

1 "Kua pau tōku manawa, mōtī rawa ōku rā,

kua rite te urupā mōku.

2 He pono he hunga tāwai ēnei kei ahau,

ā, kei roto tonu tōku kanohi i ā rātou whakakārangitanga.

3 "Tēnā rā, hōmai he punga,

ko koe tonu hei whakakapi tūranga mōku;

ko wai hei papaki ringa ki ahau?

4 Kua hunā hoki e koe tō rātou ngākau kei mōhio;

nā reira e kore koe e whakaneke ake i a rātou.

5 Ko te tangata e whāki ana i ōna hoa, he mea mō te utu,

ko ngā kanohi tonu o āna tamariki e hemo.

6 "Kua meinga hoki ahau e ia hei hahani mā ngā iwi;

ā, kua waiho mārakerake ahau hei whakaetietinga.

7 Kua atarua tōku kanohi i te tangi, rite tonu ki te ātārangi ōku wāhi katoa.

8 Ka mīharo te hunga tika ki tēnei,

ā, ka whakaoho te tangata harakore i a ia anō hei whakahē i te atuakore.

9 Otiia, ka mau te tangata tika ki tōna ara,

ā, ko te tangata ringa mā ka neke haere ake te kaha.

10 "Ko koutou katoa ia, tahuri, anga mai nei,

e kore hoki tētahi tangata mahara e kitea e ahau i roto i a koutou.

11 Kua pahemo ōku rā, motumotuhia ake ōku whakaaro i whakatakoto ai,

tae noa ki ngā whakaaro o tōku ngākau.

12 Ko te pō kua meinga e rātou hei ao;

‘Ko te mārama,’ e kī ana rātou, ‘e tata tonu ana ki te pōuri.’

13 Ki te titiro ahau i te rēinga hei whare mōku;

mehemea kua whārikitia, e ahau tōku moenga ki te pōuri;

14 mehemea kua karanga ahau ki te pirau, ‘Ko koe tōku pāpā’;

ki te iro rānei, ‘Ko koe tōku whaea, tōku tuahine!’

15 Kei hea rā he tūmanakohanga atu mōku?

Ā, ko tāku e tūmanako atu ai ko wai e kite?

16 Ka riro ki raro ki ngā taha o te rēinga,

ina whai okiokinga i roto i te puehu."