Jó 30

1 Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi,

Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;

2 Kies forto de la manoj estis senbezona por mi,

Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;

3 Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris

En la dezerton mizeran kaj senvivan;

4 Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj,

Kaj kies pano estas la radiko de genisto.

5 El meze de la homoj oni elpelas ilin;

Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;

6 En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas,

En truoj de la tero kaj de rokoj;

7 Inter la arbetaĵoj ili krias,

Sub la kardoj ili kolektiĝas;

8 Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj,

Ili estas elpelitaj el la lando.

9 Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto,

Mi fariĝis por ili objekto de babilado.

10 Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi,

Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.

11 Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min,

Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.

12 Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn;

Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;

13 Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min,

Ne bezonante helpanton;

14 Ili venas kiel tra larĝa breĉo,

Ĵetas sin tumulte.

15 Teruroj turnis sin kontraŭ min,

Forpelis mian majeston kiel vento;

Kiel nubo foriris mia feliĉo.

16 Kaj nun elverŝiĝas mia animo;

Kaptis min tagoj de mizero.

17 En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi,

Kaj miaj mordetantoj ne dormas.

18 Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto;

Premas min la rando de mia ĉemizo.

19 Oni komparas min kun koto;

Mi similiĝis al polvo kaj cindro.

20 Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi;

Mi staras, ke Vi atentu min.

21 Vi fariĝis kruelulo por mi;

Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.

22 Vi levis min en la venton,

Lasis min kaj neniigis min en la ventego.

23 Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto,

En la kunvenejon de ĉio vivanta.

24 Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon,

Kaj krii en sia malfeliĉo?

25 Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon?

Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?

26 Mi atendis bonon, sed venis malbono;

Mi esperis lumon, sed venis mallumo.

27 Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas;

Atakis min tempo de mizero.

28 Mi estas nigra, sed ne de la suno;

Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.

29 Mi fariĝis frato al la ŝakaloj

Kaj kamarado al la strutoj.

30 Mia haŭto nigriĝis sur mi,

Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.

31 Mia harpo fariĝis plendilo,

Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.

1 "Ināianei ia e kataina mai ana ahau

e te hunga tamariki rawa i ahau,

e te hunga kīhai nei ahau i whakaae

kia uru ō rātou mātua ki roto ki ngā kurī o tāku kāhui.

2 Āe rā, hei aha māku te kaha o ō rātou ringa?

He hanga pirau nei hoki tō rātou koroheketanga.

3 Tūpuhi ana rātou i te rawakore, i te hemokai;

e ngau ana rātou i te oneone pakapaka,

i roto i te pōuritanga o te tūhea, o te ururua.

4 E whawhaki ana rātou i ngā marou i roto o ngā rākau ririki;

ā, ko ngā pakiaka hunipa hei kai mā rātou.

5 He mea pei atu rātou i roto i ngā tāngata;

e kārangarangatia ana rātou ānō he tāhae.

6 Me noho rawa atu rātou i ngā kapiti o ngā awaawa,

i ngā waro o te whenua, i ngā kāmaka.

7 Tangi ā-kāihe ana rātou i roto i ngā rākau ririki;

huihuia ana rātou ki raro i ngā ongaonga.

8 He tamariki rātou nā ngā kūware,

āe rā, he tamariki nā te hunga ingoakore;

he hunga i patua atu i runga i te whenua.

9 "Ināianei ia kua waiho ahau hei waiata mā rātou,

āe, hei whakatauki mā rātou.

10 E whakarihariha mai ana rātou ki ahau,

e neke rawa atu ana i ahau,

ā, kāhore e kaiponuhia e rātou te hūware ki tōku mata.

11 Kua oti hoki tāna aho te wewete e ia, ā e whakatupuria kinotia ana ahau e ia,

ā, kua tukua e rātou te paraire i tōku aroaro.

12 I te taha ki matau ka ara te marea;

tāia ana e rātou ōku waewae,

ā, ākina ana ngā ara o ā rātou whakangaromanga ki ahau.

13 E taka kino ana rātou i tōku ara,

e whakatupu ana i te hē mōku,

ā, kāhore he hoa mahi mō rātou.

14 Rite tonu ki te wai nui e pakaru mai ana tō rātou haerenga mai;

i taua whakangaromanga nei, huri mai ana rātou ki runga ki ahau.

15 Kua tahuri mai ngā whakawehi ki ahau,

e aru ana rātou i tōku whakaaro rangatira ānō he hau;

ko te whakahauora mōku, pahemo kē ana ānō he kapua.

16 "Nā, ināianei kua maringi tōku wairua i roto i ahau;

mau pū ahau i ngā rā o te tangi.

17 I te pō e werohia ana ōku wheua i roto i ahau;

kāhore hoki he okiokinga o ngā mamae e ngau nei i ahau.

18 He kaha nui nō tōku mate i āhua kē ai tōku kākahu;

e awhi nei i ahau, e pēnei ana me te whiri o tōku koti.

19 Kua makā ahau e ia ki te paru kua rite ahau ki te puehu, ki te pungarehu.

20 "E tangi ana ahau ki a koe, heoi kāhore koe e whakaō mai ki ahau;

e tū ana, heoi ka titiro kau mai koe ki ahau.

21 Kua huri kē, kua kino tāu mahi ki ahau;

ko te kaha o tōu ringa kei te tūkino i ahau.

22 Kua hāpainga ake ahau e koe ki te hau,

ā, meinga ana tērā e koe hei hōiho mōku;

ā, whakamōtītia iho ahau e koe i roto i te tūpuhi.

23 E mōhio ana hoki ahau tērā ahau e kawea e koe ki te mate,

ki te whare hoki i whakaritea mō te hunga ora katoa.

24 "E kore anō ia tōna ringa e totoro iho ki te urupā;

ahakoa hei mate mōna ka mea ia ki te karanga,

he whakaaro ki ēnei mea.

25 Kīhai ianei ahau i tangi ki te tangata he mate nei tōna?

Kīhai rānei tōku wairua i pōuri ki te rawakore?

26 I ahau i tatari ai ki te pai, heoi kua tae mai te kino;

tūmanako atu ana ahau ki te mārama,

heoi kua tae mai te pōuri.

27 Ko ōku whēkau, me te mea e koropupū ana, tē āta takoto;

haukotia mai ana ahau e ngā rā o te tangi.

28 E hāereere pōuri ana ahau, kāhore he rā;

ko tāku whakatikanga ake i roto i te whakaminenga,

ka karanga āwhina.

29 Hei teina ahau ki ngā tarakona,

hei hoa mō ngā ruru.

30 Ko tōku kiri mangu tonu, e ngahoro ana i ahau,

kāia ana ōku wheua i te wera.

31 Nō reira i tahuri kē ai tāku hāpa ki te tangi,

me tāku ōkana ki te reo o te hunga e uhunga ana.