1 Kiitä Herraa, minun sieluni,

Herra, minun Jumalani, sinä olet ylen suuri;

valkeus ja kirkkaus on sinun pukusi.

2 *1. Moos. 1:1; Jes. 40:22Sinä verhoudut valoon niinkuin viittaan,

sinä levität taivaat niinkuin teltan;

3 *Ps. 18:11; Aam. 9:6sinä rakennat salisi vetten päälle,

teet pilvet vaunuiksesi

ja kuljet tuulen siivillä.

4 *Ps. 148:8; Hebr. 1:7Sinä teet tuulet sanasi saattajiksi,

palvelijoiksesi tulen liekit.

5 *Job 38:4; Ps. 24:2; Ps. 89:12; Ps. 102:26Sinä asetit maan perustuksillensa,

niin että se pysyy horjumatta iankaikkisesti.

6 Sinä peitit sen syvyyden vesillä kuin vaatteella:

vuoria ylempänä seisoivat vedet.

7 Mutta ne pakenivat sinun nuhteluasi,

sinun jylinääsi ne juoksivat pakoon;

8 vuoret kohosivat ja laaksot laskeutuivat

paikkoihin, jotka sinä olit niille valmistanut.

9 *Job 38:10; Sananl. 8:29; Jer. 5:22Sinä panit rajan, jonka yli vedet eivät käy

eivätkä palaja peittämään maata.

10 *Ps. 74:15Sinä kuohutit laaksoista lähteet,

jotka vuorten välillä vuotavat.

11 Ne antavat juoman kaikille metsän eläimille,

villiaasit niistä janonsa sammuttavat.

12 Niiden partailla asuvat taivaan linnut

ja visertävät lehvien välissä.

13 Saleistasi sinä kastelet vuoret,

sinun töittesi hedelmistä maa saa ravintonsa.

14 *1. Moos. 1:11; Ps. 147:8Sinä kasvatat ruohon karjalle

ja kasvit ihmisen tarpeeksi.

Niin sinä tuotat maasta leivän

15 *Tuom. 9:13ja viinin, joka ilahuttaa ihmisen sydämen;

niin sinä saatat kasvot öljystä kiiltäviksi,

ja leipä vahvistaa ihmisen sydäntä.

16 Ravintonsa saavat myös Herran puut,

Libanonin setrit, jotka hän on istuttanut.

17 Niissä lintuset pesivät,

ja haikaroilla on majansa kypresseissä.

18 Korkeat vuoret ovat kauristen hallussa,

kallionkolot ovat tamaanien suoja.

19 *1. Moos. 1:14Kuun sinä olet tehnyt näyttämään aikoja;

aurinko tietää laskunsa.

20 Sinä teet pimeän, niin tulee yö;

silloin lähtevät liikkeelle kaikki metsän eläimet.

21 *Job 39:1Nuoret jalopeurat kiljuvat saalista

ja pyytävät Jumalalta elatustansa.

22 Aurinko nousee, ne vetäytyvät pois

ja laskeutuvat luoliinsa maata.

23 Silloin ihminen menee töihinsä

ja askaroitsee iltaan asti.

24 Kuinka moninaiset ovat sinun tekosi, Herra!

Sinä olet ne kaikki viisaasti tehnyt,

maa on täynnä sinun luotujasi.

25 Merikin, suuri ja aava —

siinä vilisee lukemattomat laumat

pieniä ja suuria eläviä.

26 *Job 40:10,20Siellä kulkevat laivat,

siellä Leviatan, jonka sinä olet luonut siinä leikitsemään.

27 *Ps. 145:15Ne kaikki odottavat sinua,

että antaisit heille ruuan ajallansa.

28 *Matt. 6:26Sinä annat niille, ja ne kokoavat,

sinä avaat kätesi, ja ne ravitaan hyvyydellä.

29 *1. Moos. 3:19; Job 34:14; Ps. 90:3Sinä peität kasvosi, ja ne peljästyvät,

sinä otat pois niiden hengen, ne kuolevat

ja palajavat tomuun jälleen.

30 *Job 33:4Sinä lähetät henkesi, ja ne luodaan;

ja sinä uudistat maan muodon.

31 Pysyköön Herran kunnia iankaikkisesti.

Saakoon Herra teoistansa iloita,

32 *Ps. 144:5hän, joka katsahtaa maahan, ja se vapisee,

joka koskettaa vuoria, ja ne suitsuavat.

33 *Ps. 34:2; Ps. 146:2Kaiken ikäni minä ylistän Herraa,

minä veisaan Jumalani kiitosta, niin kauan kuin elän.

34 *Ps. 19:15Olkoot minun tutkisteluni hänelle otolliset;

minä iloitsen Herrassa.

35 Hävitkööt syntiset maasta,

älköön jumalattomia enää olko.

Kiitä Herraa, minun sieluni. Halleluja!

1 Benu, ho mia animo, la Eternulon.

Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda,

De majesto kaj beleco Vi estas vestita;

2 Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto,

Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;

3 Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn,

Kiu faras la nubojn Lia veturilo;

Kiu iras sur la flugiloj de la vento;

4 Kiu faras la ventojn Liaj senditoj,

Flamantan fajron Liaj servantoj;

5 Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj,

Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.

6 La abismon Vi kovris kiel per vesto,

Sur la montoj staras akvo;

7 De Via minaco ĝi kuras,

De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.

8 Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn,

Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.

9 Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos,

Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.

10 Vi sendas fontojn al la riveroj,

Kiuj iras inter montoj;

11 Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn;

Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.

12 Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj,

El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.

13 Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj;

Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.

14 Vi kreskigas herbon por la bruto,

Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo,

Por elirigi panon el la tero.

15 Kaj la vino gajigas la koron de la homo,

La vizaĝo brilas de la oleo,

Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.

16 Satiĝas la arboj de la Eternulo,

La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;

17 Kaj tie nestas birdoj;

Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;

18 La altaj montoj estas por la ibeksoj,

La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.

19 Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo;

La suno scias sian subiron.

20 Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto,

Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;

21 La leonidoj krias pri rabakiro,

Por peti de Dio sian manĝaĵon.

22 Kiam leviĝas la suno,

Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.

23 Eliras homo por sia okupiĝo,

Por sia laboro ĝis la vespero.

24 Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo!

Ĉion Vi faris kun saĝo;

La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.

25 Jen la maro, granda kaj vasta:

Tie estas rampaĵoj sennombraj,

Bestoj malgrandaj kaj grandaj;

26 Tie iras ŝipoj;

Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.

27 Ĉiuj ili atendas de Vi,

Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.

28 Vi donas al ili, ili kolektas;

Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.

29 Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas;

Vi forprenas ilian spiriton,

Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.

30 Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas;

Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.

31 Gloro al la Eternulo estu eterne;

La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.

32 Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas;

Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.

33 Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos;

Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.

34 Agrabla estu al Li mia meditado;

Mi ĝojos pri la Eternulo.

35 Malaperu pekuloj de sur la tero,

Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu.

Benu, ho mia animo, la Eternulon.

Haleluja!