1 Veisuunjohtajalle; Daavidin virsi.

2 *Ps. 25:2; Ps. 71:1Herra, sinuun minä turvaan.

Älä salli minun ikinä häpeään tulla,

vapahda minut vanhurskaudessasi.

3 Kallista korvasi minun puoleeni,

riennä, pelasta minut.

Ole minulle turvakallio,

vuorilinna, johon minut pelastat.

4 *Ps. 23:3; Sananl. 18:10Sillä sinä olet minun kallioni ja linnani,

ja nimesi tähden sinä minua johdat ja talutat.

5 Sinä päästät minut verkosta,

jonka he ovat eteeni virittäneet,

sillä sinä olet minun turvani.

6 *Luuk. 23:46; Ap. t. 7:59Sinun käteesi minä annan henkeni,

sinä, Herra, lunastat minut,

sinä uskollinen Jumala.

7 *Ps. 16:4; Joona 2:9Minä vihaan niitä,

jotka seuraavat turhia epäjumalia,

mutta minä turvaan Herraan.

8 *Ps. 9:3; Ps. 16:9Minä iloitsen ja riemuitsen sinun armostasi,

kun sinä katsoit minun kurjuuttani,

tunsit minun sieluni ahdistukset,

9 *Ps. 18:37etkä jättänyt minua vihollisen valtaan,

vaan asetit minun jalkani aukealle.

10 *Ps. 6:8Armahda minua, Herra,

sillä minulla on ahdistus;

minun silmäni on surusta riutunut,

niin myös minun sieluni ja ruumiini.

11 *Ps. 40:13; Ps. 102:4Sillä minun elämäni kuluu murheessa

ja minun vuoteni huokauksissa.

Minun voimani on rauennut pahain tekojeni tähden,

ja minun luuni ovat riutuneet.

12 *Ps. 44:14Kaikkien ahdistajaini tähden

minä olen pilkaksi tullut,

ylenpalttiseksi pilkaksi naapureilleni,

peljätykseksi tuttavilleni;

jotka minut kadulla näkevät, pakenevat minua.

13 Minä olen unhottunut ihmisten mielistä

niinkuin kuollut,

minä olen kuin rikottu astia.

14 *Jer. 20:10Sillä minä kuulen monen parjaukset,

kauhua kaikkialta,

kun he keskenänsä pitävät neuvoa minua vastaan,

aikovat ottaa minulta hengen.

15 Mutta sinuun, Herra, minä turvaan;

minä sanon: "Sinä olet minun Jumalani".

16 *Ps. 139:16Minun aikani ovat sinun kädessäsi,

pelasta minut vihollisteni kädestä ja vainoojistani.

17 *4. Moos. 6:25; Ps. 80:4Valista kasvosi palvelijallesi,

pelasta minut armossasi.

18 Herra, älä salli minun tulla häpeään,

sillä sinua minä huudan avukseni.

Jumalattomat tulkoot häpeään,

vaietkoot ja vaipukoot tuonelaan.

19 Mykistykööt valheen huulet,

jotka puhuvat vanhurskasta vastaan

röyhkeästi, ylpeästi ja ylenkatseellisesti.

20 Kuinka suuri on sinun hyvyytesi,

jonka talletat pelkääväisillesi

ja jota osoitat sinuun turvaaville

ihmislasten edessä!

21 *Ps. 27:5; Jer. 36:26Sinä peität heidät kasvojesi suojaan

ihmisten salavehkeiltä;

sinä kätket heidät turvaan

kielten riidalta.

22 *Ps. 144:1Kiitetty olkoon Herra,

sillä hän osoitti minulle ihmeellisen armonsa

piiritetyssä kaupungissa.

23 *Ps. 77:8; Joona 2:5Minä sanoin hädässäni:

"Minä olen sysätty pois sinun silmiesi edestä".

Kuitenkin sinä kuulit minun rukousteni äänen,

kun minä sinua huusin.

24 Rakastakaa Herraa, kaikki hänen hurskaansa.

Herra varjelee uskolliset,

mutta ylpeileväisille hän kostaa monin kerroin.

25 *Ps. 27:14Olkaa lujat,

ja olkoon teidän sydämenne rohkea,

te kaikki, jotka Herraa odotatte.

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Vin, ho Eternulo, mi fidas, ke mi neniam estu hontigita;

Per Via justeco savu min.

2 Klinu al mi Vian orelon, rapide savu min!

Estu por mi forta roko, fortika kastelo, por helpi min.

3 Ĉar Vi estas mia roko kaj mia kastelo;

Kaj pro Via nomo gvidu min kaj konduku min.

4 Eligu min el la reto, kiun ili metis kontraŭ mi;

Ĉar Vi estas mia fortikaĵo.

5 En Vian manon mi transdonas mian spiriton;

Vi savas min, ho Eternulo, Dio de la vero.

6 Mi malamas la adorantojn de vantaj idoloj,

Sed mi fidas la Eternulon.

7 Mi gajas kaj ĝojas pro Via favoro;

Ĉar Vi vidis min mizeron,

Vi eksciis la suferojn de mia animo,

8 Kaj Vi ne transdonis min en la manon de malamiko,

Vi starigis miajn piedojn sur vasta loko.

9 Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi suferas;

Malfortiĝis de malĝojo mia okulo, mia animo, kaj mia korpo.

10 Ĉar mia vivo konsumiĝis de malĝojo kaj miaj jaroj de ĝemado;

Mia forto malaperis per mia kulpo, kaj miaj ostoj malfortiĝis.

11 Per ĉiuj miaj malamikoj mi fariĝis granda hontindaĵo por miaj najbaroj

Kaj teruraĵo por miaj konatoj;

Kiuj vidas min sur la strato, tiuj forkuras de mi.

12 Oni forgesis pri mi en la koro, kiel pri mortinto;

Mi fariĝis kiel rompita vazo.

13 Ĉar mi aŭdas la insultojn de multaj;

Ĉirkaŭe estas minacoj;

Ili kune konspiras kontraŭ mi,

Ili intencas pereigi mian vivon.

14 Sed mi — mi fidas Vin, ho Eternulo;

Mi diras: Vi estas mia Dio.

15 En Via mano estas mia sorto;

Savu min de la mano de miaj malamikoj kaj persekutantoj.

16 Lumu per Via vizaĝo al Via sklavo,

Helpu min per Via boneco.

17 Ho Eternulo, ne hontigu min, ĉar mi vokis al Vi;

Hontigitaj estu la malpiuloj, ili silentiĝu por Ŝeol.

18 Mutiĝu la mensogaj buŝoj,

Kiuj parolas arogante kontraŭ piulo,

Kun fiero kaj malestimo.

19 Kiel granda estas Via boneco, kiun Vi konservis por tiuj, kiuj Vin timas,

Kaj kiun Vi faris antaŭ la homoj por tiuj, kiuj Vin fidas!

20 Vi kovras ilin per la kovro de Via vizaĝo kontraŭ homaj atencoj,

Vi kaŝas ilin en tendo kontraŭ malamikaj langoj.

21 Glorata estu la Eternulo,

Kiu aperigis al mi mirindan favoron en fortikigita urbo.

22 Kaj mi diris en mia konfuziĝo:

Mi estas forpuŝita for de Viaj okuloj;

Tamen Vi aŭskultis la voĉon de mia preĝo, kiam mi vokis al Vi.

23 Amu la Eternulon, ĉiuj Liaj piuloj;

La fidelulojn la Eternulo gardas,

Kaj Li repagas sufiĉege al tiuj, kiuj agas malhumile.

24 Estu kuraĝaj, kaj forta estu via koro,

Vi ĉiuj, kiuj esperas al la Eternulo!