1 Matkalaulu; Daavidin virsi.
Ellei Herra olisi meidän kanssamme
— näin sanokoon Israel —
2 Room. 8:31ellei Herra olisi meidän kanssamme,
kun ihmiset nousevat meitä vastaan,
3 Ps. 94:17niin he meidät elävältä nielisivät,
kun heidän vihansa syttyy meitä vastaan;
4 niin vedet upottaisivat meidät,
virta tulvisi meidän sielumme ylitse;
5 Ps. 69:16niin tulvisivat kuohuvat vedet
meidän sielumme ylitse.
6 Kiitetty olkoon Herra,
joka ei antanut meitä
heidän hammastensa raadeltaviksi.
7 Meidän sielumme pääsi kuin lintu
pyydystäjäin paulasta:
paula katkesi, ja me pääsimme pois.
8 Ps. 121:2; Ps. 146:5Meidän apumme on Herran nimi,
hänen, joka on tehnyt taivaan ja maan.
Kanto de suprenirado. De David.
1 Se la Eternulo ne estus kun ni,
Diru nun Izrael,
2 Se la Eternulo ne estus kun ni,
Kiam homoj leviĝis kontraŭ ni:
3 Tiam ili englutus nin vivajn,
Kiam ekflamis kontraŭ ni ilia kolero;
4 Tiam dronigus nin akvo, torento kovrus nian animon;
5 Tiam kovrus nian animon pereiga akvo.
6 Benata estu la Eternulo,
Kiu ne fordonis nin kiel rabakiron al iliaj dentoj.
7 Nia animo liberiĝis, kiel birdo el la reto de kaptistoj;
La reto disŝiriĝis, kaj ni liberiĝis.
8 Nia helpo estas en la nomo de la Eternulo,
Kiu kreis la ĉielon kaj la teron.