1 *Ps. 74:4Aasafin virsi.

Jumala, pakanat ovat tunkeutuneet

sinun perintöosaasi,

he ovat saastuttaneet sinun pyhän

temppelisi,

ovat tehneet Jerusalemista kiviraunion.

2 He antoivat sinun palvelijaisi ruumiit

taivaan linnuille ruuaksi,

maan pedoille sinun hurskaittesi lihan.

3 He vuodattivat heidän vertansa kuin vettä

ympäri Jerusalemia,

eikä heitä kukaan haudannut.

4 *Ps. 44:14; Ps. 80:7; Ps. 89:42Me olemme joutuneet naapuriemme häväistäviksi,

niiden pilkattaviksi ja ivattaviksi,

jotka ympärillämme asuvat.

5 *Ps. 80:5Kuinka kauan sinä, Herra, olet yhäti vihoissasi,

kuinka kauan sinun kiivautesi tulena palaa?

6 *Jer. 10:25Vuodata vihasi pakanain ylitse,

jotka eivät sinua tunne,

ja valtakuntien ylitse,

jotka eivät sinun nimeäsi avukseen huuda.

7 Sillä he ovat syöneet Jaakobin

ja tehneet hänen asuinsijansa autioksi.

8 Älä lue meidän syyksemme isiemme rikoksia,

anna armosi pian kohdata meitä,

sillä me olemme sangen viheliäisiksi tulleet.

9 *Ps. 115:1Auta meitä sinä, pelastuksemme Jumala,

nimesi kunnian tähden,

pelasta meidät ja anna meidän syntimme anteeksi

nimesi tähden.

10 *2. Moos. 32:12; 5. Moos. 32:43; Ps. 115:2; Joel 2:17Miksi pakanat saisivat sanoa:

"Missä on heidän Jumalansa?"

Tulkoon tunnetuksi pakanain seassa,

meidän silmäimme nähden,

sinun palvelijaisi vuodatetun veren kosto.

11 *Ps. 102:20Tulkoon vankien huokaus sinun kasvojesi eteen;

suuren käsivartesi voimalla

pidä elossa kuoleman lapset.

12 Ja maksa naapureillemme, heidän helmaansa,

seitsenkertaisesti se herjaus,

jolla he ovat herjanneet sinua, Herra.

13 Mutta me, sinun kansasi,

sinun laitumesi lampaat,

kiitämme sinua iankaikkisesti,

julistamme sinun kiitostasi polvesta polveen.

Psalmo de Asaf.

1 Ho Dio! venis idolanoj en Vian heredon,

Malpurigis Vian sanktan templon,

Faris el Jerusalem ruinojn.

2 La kadavrojn de Viaj sklavoj ili donis kiel manĝon al la birdoj de la ĉielo,

La karnon de Viaj fideluloj al la bestoj de la tero;

3 Ili verŝis ilian sangon kiel akvon, ĉirkaŭ Jerusalem,

Kaj estis neniu, kiu ilin enterigus.

4 Ni fariĝis hontindaĵo por niaj najbaroj,

Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj.

5 Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi koleros senĉese?

Kaj Via indigno brulos, kiel fajro?

6 Elverŝu Vian koleron sur tiujn naciojn, kiuj Vin ne konas,

Kaj sur la regnojn, kiuj ne vokas Vian nomon;

7 Ĉar ili formanĝis Jakobon

Kaj dezertigis lian loĝejon.

8 Ne memoru niajn antaŭajn krimojn,

Rapide atingu nin Via favorkoreco;

Ĉar ni tre konsumiĝis.

9 Helpu nin, ho Dio de nia savo, pro la gloro de Via nomo;

Kaj savu nin kaj pardonu al ni niajn pekojn pro Via nomo.

10 Kial devas diri la popoloj: Kie estas ilia Dio?

Fariĝu konata inter la popoloj antaŭ niaj okuloj

La venĝo por la verŝita sango de Viaj sklavoj.

11 Venu al Vi la ĝemoj de la malliberuloj;

Per la grandeco de Via brako liberigu tiujn, kiuj estas kondamnitaj al morto;

12 Kaj redonu al niaj najbaroj sepoble en ilian sinon la malhonoron,

Per kiu ili malhonoris Vin, ho mia Sinjoro!

13 Kaj ni, Via popolo kaj la ŝafoj de Via paŝtataro,

Eterne Vin dankos,

De generacio al generacio ni rakontos Vian gloron.