1 *5. Moos. 32:4; Ps. 100:1Tulkaa, kohottakaamme ilohuuto Herralle,

riemuhuuto pelastuksemme kalliolle.

2 Käykäämme kiittäen hänen kasvojensa eteen,

veisatkaamme hänelle riemuvirsiä.

3 *Ps. 47:3; Ps. 96:4Sillä Herra on suuri Jumala,

suuri kuningas yli kaikkien jumalien.

4 *Ps. 8:7Maan syvyydet ovat hänen kädessänsä,

ja hänen ovat vuorten kukkulat.

5 Hänen on meri, sillä hän on sen tehnyt,

ja kuiva maa, jonka hänen kätensä ovat valmistaneet.

6 *Jes. 43:7; Ef. 2:10Tulkaa, kumartukaamme ja polvistukaamme,

polvillemme langetkaamme

Herran, meidän Luojamme, eteen.

7 *2. Moos. 23:21Sillä hän on meidän Jumalamme,

ja me olemme kansa, jota hän paimentaa,

lauma, jota hänen kätensä kaitsee.

Jospa te tänä päivänä kuulisitte hänen äänensä:

8 *2. Moos. 17:7; Hebr. 3:7; Hebr. 4:7"Älkää paaduttako sydäntänne,

niinkuin Meribassa, niinkuin Massan päivänä erämaassa,

9 *1. Kor. 10:9jossa teidän isänne minua kiusasivat,

jossa he koettelivat minua,

vaikka olivat nähneet minun tekoni.

10 *2. Moos. 32:9; 5. Moos. 32:5,28Neljäkymmentä vuotta

minä olin kyllästynyt siihen sukuun

ja sanoin: 'He ovat kansa, jonka sydän on eksynyt,

eivätkä he tahdo tietää minun teistäni'.

11 *4. Moos. 14:22; Hebr. 3:18; Hebr. 4:5Ja niin minä vihassani vannoin:

'He eivät pääse minun lepooni'."

1 Venu, ni kantu al la Eternulo;

Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.

2 Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado,

Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.

3 Ĉar granda Dio estas la Eternulo

Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,

4 Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero,

Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;

5 Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris,

Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.

6 Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren,

Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.

7 Ĉar Li estas nia Dio,

Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano.

Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,

8 Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba,

Kiel en la tago de Masa en la dezerto,

9 Kiam viaj patroj Min incitis,

Esploris kaj vidis Mian faron.

10 Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio,

Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta,

Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;

11 Tial Mi ĵuris en Mia kolero,

Ke ili ne venos en Mian ripozejon.